• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • SIWEK Wiktor, źródło: bsip.miastorybnik.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOSIWEK Wiktor
    źródło: bsip.miastorybnik.pl
    zasoby własne

nazwisko

SIWEK

imiona

Wiktor

  • SIWEK Wiktor - Tablica pamiątkowa, katedra pw. Chrystusa Króla, Katowice, źródło: www.miejscapamiecinarodowej.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOSIWEK Wiktor
    Tablica pamiątkowa, katedra pw. Chrystusa Króla, Katowice
    źródło: www.miejscapamiecinarodowej.pl
    zasoby własne

funkcja

kapłan diecezjalny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21]

diecezja / prowincja

diecezja katowicka
więcej na: www.archidiecezja.katowice.pl [dostęp: 2013.05.19]
ordynariat polowy Wojska Polskiego
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.12.20]

honorowe wyróżnienia

Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2020.05.25]
Złoty „Krzyż Zasługi”
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2019.04.16]
Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2019.10.13]
„Medal Niepodległości”
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2019.02.02]
Order Wojenny Virtuti Militari
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2019.10.13]

data i miejsce śmierci

29.12.1941

KL Dachau
KL Dachau, Dachau, rej. Górna Bawaria, Bawaria

szczegóły śmierci

W czasie I wojny światowej powołany do armii niemieckiej. W latach 1916‑8 posługiwał jako szpitalny kapelan wojskowy w II armii pruskiej i opiekun polskich jeńców wojennych w Szczecinie. Po powrocie na Śląsk i po upadku I powstania Śląskiego w 1919 na znak protestu przeciwko dalszej ekspansji niemieckiej na Śląsku wywiesił polską flagę na szybie wyciągowym kopalni św. Wojciecha. Od 06.1920, już po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 11.1918, podczas przygotowań do plebiscytu, który miał zdecydować o przynależności państwowej Górnego Śląska i Opolszczyzny, wspierał polską społeczność i brał aktywny udział w polskich pracach propagandowych. Po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, po rozpoczęciu okupacji niemieckiej, opuścił Janów. W Będzinie przez Niemców aresztowany i poddany przesłuchaniom. Zwolniony powrócił do Janowa i Szopienic. Organizował w Szopienicach ruch oporu (część Polskiego Państwa Podziemnego). Aresztowany przez Niemców ponownie 07.10.1941. Przetrzymywany w więzieniach w Katowicach i Mysłowicach. Następnie 13.12.1941 przetransportowany do obozu koncentracyjnego KL Dachau, gdzie wkrótce zginął.

przyczyna śmierci

eksterminacja: wycieńczenie i głód

sprawstwo

Niemcy

data i miejsce urodzenia

05.11.1884

Janów-Katowice
Janów-Katowice, pow. Katowice miasto, woj. śląskie

alt. daty i miejsca urodzenia

05.10.1884

Szopienice-Katowice
Szopienice-Katowice, pow. Katowice miasto, woj. śląskie

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

05.07.1915 (Praga)

szczegóły posługi

1923–1941 — duszpasterz {parafia: Janów–Szopienice}
1926–1935 — dyrektor {Roździeń–Szopienice, Miejskie Polskie Gimnazjum Komunalne}
1923–1926 — prefekt {Roździeń–Szopienice, Miejskie Polskie Gimnazjum Komunalne}, założyciel
działacz {organizacje religijno–narodowe}
1923 — wikariusz {parafia: Wodzisław}
1922 — wikariusz {parafia: Chorzów}
1921–1922 — prefekt {w Janowie, szkoła powszechna}
1920 — wikariusz {parafia: Mariańskie Łaźnie}
1919 — wikariusz {parafia: Janów}
1919 — wikariusz {parafia: Karlove Vary}
1915 — wikariusz {parafia: Janów}
student {Maria Enzersdorf/Mödling, filozofia i teologia, Wyższe Seminarium oo. werbistów pw. św. Gabriela; k. Wiednia}

inni związani szczegółami śmierci

BARABASZ Jan Nepomucen, CZEMPIEL Józef Mateusz, DŁUGOSZ Franciszek, DUDA Erwin, GALOCZ Klemens, HUWER Józef, KAŁUŻA Karol, KLIMEK Piotr, KORCZOK Antoni Nikodem, KOSYRCZYK Ludwik, KRZYSTOLIK Stanisław, KRZYŻANOWSKI Zygmunt, KULA Józef, MACHERSKI Franciszek, PAŹDZIORA Augustyn, POJDA Adolf, POJDA Jan, RDUCH Edward, RYGIELSKI Stanisław (o. Kazimierz), SZNUROWACKI Jan, SZRAMEK Emil, ŚCIGAŁA Franciszek Ksawery, WOJCIECH Konrad, WRZOŁ Ludwik, ZIELIŃSKI Feliks, ŻMIJ Karol

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

KL Dachau (nr więźnia: 28882): KL Dachau w niemieckiej Bawarii, założony w 1933, stał się głównym obozem koncentracyjnym dla księży katolickich w czasie II wojny światowej: Niemcy więzili w nim ok. 3,000 kapłanów, w tym ok. 1,800 polskich. Kapłanów zmuszano do niewolniczej pracy na tzw. „Plantagach”, czyli placach polowych, przy budowach, m.in. krematorium. W barakach więziennych panował głód, szczególnie w latach 1941‑2, zimą przejmujące zimno a latem nieznośny upał. Więźniowie zapadali na choroby, w szczególności gruźlicę. Na wielu przeprowadzano zbrodnicze „eksperymenty medyczne” — in 11.1942 ok. 20 kapłanów otrzymało zastrzyki z flegmony; od 07.1920 do 05.1944 ok. 120 poddanych zostało eksperymentom malarycznym. Ponad 750 polskich duchownych zostało przez Niemców zamordowanych, w tym wielu zagazowanych w ośrodku eutanacyjnym Scholoss Hartheim w Austrii. System obozów KL Dachau w szczytowym momencie miał ok. 100 podobozów niewolniczej pracy przymusowej — w południowych Niemczech i Austrii. Udokumentowanych zostało ok. 32,000 przypadków śmierci w obozie, tysiące zginęło bez śladu. W momencie oswobodzenia 29.04.1945 przez wojska USA ok. 10,000 na 30,000 więźniów było chorych… (więcej na: www.kz-gedenkstaette-dachau.de [dostęp: 2013.08.10], pl.wikipedia.org [dostęp: 2016.05.30])

Katowice (więzienie): Areszt śledczy zarządzany przez Niemców, a później, w 1945, przejęty przez komunazistów.

EG Myslowitz: niem. Polizei Ersatz Gefängnis in Myslowitz (pl. Policyjne Więzenie Zastępcze Mysłowice) funkcjonowało od 13.02.1941 do 22.01.1945. Razem przetrzymywano w nim ok. 18,000 osób, w tym ok. 2,000 kobiet, głównie mieszkańców rejencji katowickiej, części niemieckiej niem. Provinz Schlesien (pl. Prowincji Śląsk) — przeciętnie od 100 do 1,200 jednorazowo. Początkowo istniał tylko oddział męski. Od końca 1941 funkcjonował także oddział kobiecy, a od początku 1943 także część dla nieletnich chłopców (nieletnie dziewczęta przytrzymywano w części kobiecej). Stosowano tortury. Miały miejsce zabójstwa. W obozie Niemcy dokonywali także typowania na egzekucje publiczne bez postępowania sądowego. Większość więźniów, w tym dzieci i nieletnich, wysyłano następnie do obozów koncentracyjnych lub obozów zagłady (głównie niedalekiego KL Auschwitz). (więcej na: ipn.gov.pl [dostęp: 2020.05.25])

Intelligenzaktion Schlesien: Przeprowadzona przez Niemców głównie w 04‑05.1940 akcja aresztowań i eksterminacji polskiej elity intelektualnej Górnego Śląska, w większości umieszczonej na liście proskrypcyjnej zwanej „Sonderfahndungsbuch Polen” — powstańców śląskich, działaczy plebiscytowych, dziennikarzy, polityków, intelektualistów, urzędników oraz duchownych — mająca na celu całkowitą germanizację regionu. Część aresztowanych zamordowano w zbiorowych egzekucjach, część zesłano do obozów koncentracyjnych (duchowni zostali zesłani najpierw do KL Dachau, a potem do KL Gusen, gdzie niewolniczo pracowali w kamieniołomach), skąd większość już nie wróciła, część wydalono do zarządzanego przez Niemców Generalnego Gubernatorstwa. Razem Niemcy zamordowali ok. 2,000 członków górnośląskiej polskiej elity inteligenckiej. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2016.05.30])

Intelligenzaktion: (pl. „akcja inteligencja”) — niemiecki program eksterminacji polskiej elity, głównie inteligencji, przeprowadzony od początku okupacji w 09.1939 do 04.1940, głównie na terenach przyłączonych bezpośrednio do Niemiec, ale także na terenie tzw. Generalnego Gubernatorstwa, gdzie nosił miano AB‑aktion. W pierwszej fazie, tuż po rozpoczęciu okupacji niemieckiej, realizowany pod nazwą niem. Unternehmen „Tannenberg” (pl. „operacja Tannenberg”) — w oparciu o opracowane przez jednostkę Zentralstelle II/P (Polen) niemieckiego Głównego Urzędu SD listy proskrypcyjne Polaków (niem. Sonderfahndungsbuch Polen), uznawanych za szczególnie niebezpiecznych dla III Rzeszy. Znalazły się na niej nazwiska 61,000 Polaków. Razem w trakcie tego ludobójstwa planowo i metodycznie zamordowano ok. 50 tys. nauczycieli, księży, przedstawicieli ziemiaństwa, wolnych zawodów, działaczy społecznych i politycznych oraz emerytowanych wojskowych. Kolejnych 50 tys. zesłano do obozów koncentracyjnych, gdzie przeżył tylko znikomy procent. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2016.05.30], pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.10.04])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

Powstania śląskie: Trzy zbrojne wystąpienia polskiej ludności przeciwko Niemcom w latach 1919‑21 o polską przynależność Górnego Śląska i Opolszczyzny, po odrodzeniu państwa polskiego w 1918. Wybuchły w kontekście plebiscytu zarządzonego na podstawie ustaleń międzynarodowego traktatu wersalskiego z 28.06.1919, kończącego I wojnę światową, który miał zdecydować o przynależności państwowej spornych ziem. I powstanie miało miejsce w dniach 16‑24.08.1919 i wybuchło samorzutnie w odpowiedzi na terror i represje niemieckie wobec ludności polskiej. Objęło głównie powiaty pszczyńskie i rybnicki oraz część okręgu przemysłowego. Stłumione przez Niemców. II powstanie odbyło się 19‑25.08.1920. Wybuchło po licznych aktach terroru ze strony niemieckiej. Objęło cały obszar okręgu przemysłowego oraz część powiatu rybnickiego. W rezultacie Polacy uzyskali lepsze warunki do kampanii przed plebiscytem. Plebiscyt został przeprowadzony 20.03.1921. Większość ludności — 59,6% — opowiedziała się za Niemcami, ale wielki wpływ na wyniki miało dopuszczenie do głosowania Górnoślązaków mieszkających poza granicami Śląska. W rezultacie wybuchło III powstanie, będące największym zrywem powstańczym Ślązaków w XX w. Trwało od 02.05.1921 do 05.07.1921. Objęło prawie cały obszar Górnego Śląska. Doszło do dwóch dużych bitew w rejonie Góry Świętej Anny i pod Olzą. W wyniku powstania 12.10.1921 międzynarodowa komisja plebiscytowa podjęła decyzję o korzystniejszym dla Polski podziale Górnego Śląska. Bbszar przyznany Polsce powiększony został do ok. ⅓ spornego terytorium. Polsce przypadło 50% hutnictwa i 76% kopalń węgla. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2020.05.25])

źródła

osobowe:
silesia.edu.pl [dostęp: 2019.10.13], arolsen-archives.org [dostęp: 2019.10.13]
oryginalnych zdjęć:
bsip.miastorybnik.pl [dostęp: 2020.05.25], www.miejscapamiecinarodowej.pl [dostęp: 2014.01.06]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: SIWEK Wiktor

Powrót do przeglądania życiorysu: