• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • CZEMPIEL Józef Mateusz, źródło: slideplayer.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOCZEMPIEL Józef Mateusz
    źródło: slideplayer.pl
    zasoby własne
  • CZEMPIEL Józef Mateusz - Wyobrażenie współczesne, źródło: www.swietyjozef.kalisz.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOCZEMPIEL Józef Mateusz
    Wyobrażenie współczesne
    źródło: www.swietyjozef.kalisz.pl
    zasoby własne
  • CZEMPIEL Józef Mateusz - Wyobrażenie współczesne, źródło: ruda_parafianin.republika.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOCZEMPIEL Józef Mateusz
    Wyobrażenie współczesne
    źródło: ruda_parafianin.republika.pl
    zasoby własne
  • CZEMPIEL Józef Mateusz - Wyobrażenie współczesne, źródło: ruda_parafianin.republika.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOCZEMPIEL Józef Mateusz
    Wyobrażenie współczesne
    źródło: ruda_parafianin.republika.pl
    zasoby własne
  • CZEMPIEL Józef Mateusz - Franciszek Kucharczak, współczesne wyobrażenie; źródło: z: „Świadkowie prawdy tej ziemi”, Jan Kochel, Opole, 2016 (docplayer.pl), zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOCZEMPIEL Józef Mateusz
    Franciszek Kucharczak, współczesne wyobrażenie
    źródło: z: „Świadkowie prawdy tej ziemi”, Jan Kochel, Opole, 2016 (docplayer.pl)
    zasoby własne

status

błogosławiony

nazwisko

CZEMPIEL

imiona

Józef Mateusz

  • CZEMPIEL Józef Mateusz - Tablica pamiątkowa, Sanktuarium Matki Boskiej Sprawiedliwości i Miłości Społecznej, Piekary Śląskie, źródło: slideplayer.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOCZEMPIEL Józef Mateusz
    Tablica pamiątkowa, Sanktuarium Matki Boskiej Sprawiedliwości i Miłości Społecznej, Piekary Śląskie
    źródło: slideplayer.pl
    zasoby własne
  • CZEMPIEL Józef Mateusz - Cenotaf, cmentarz parafialny, Piekary Śląskie, źródło: slideplayer.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOCZEMPIEL Józef Mateusz
    Cenotaf, cmentarz parafialny, Piekary Śląskie
    źródło: slideplayer.pl
    zasoby własne
  • CZEMPIEL Józef Mateusz - Tablica pamiątkowa, katedra pw. Chrystusa Króla, Katowice, źródło: www.miejscapamiecinarodowej.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOCZEMPIEL Józef Mateusz
    Tablica pamiątkowa, katedra pw. Chrystusa Króla, Katowice
    źródło: www.miejscapamiecinarodowej.pl
    zasoby własne
  • CZEMPIEL Józef Mateusz - Pomnik męczenników II wojny światowej, kościół pw. św. Jana Chrzciciela, Szczecin, źródło: www.szczecin.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOCZEMPIEL Józef Mateusz
    Pomnik męczenników II wojny światowej, kościół pw. św. Jana Chrzciciela, Szczecin
    źródło: www.szczecin.pl
    zasoby własne

data beatyfikacji

13.06.1999

Jan Paweł II

funkcja

kapłan diecezjalny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21]

diecezja / prowincja

diecezja katowicka
więcej na: www.archidiecezja.katowice.pl [dostęp: 2013.05.19]

honorowe wyróżnienia

radca duchowny
Złoty „Krzyż Zasługi”
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2019.04.16]

data i miejsce śmierci

04.05.1942

TA Hartheim
TA Hartheim, Schloss Hartheim - Alkoven, pow. Eferding, Górna Austria

alt. daty i miejsca śmierci

19.06.1942 (data „świadectwa śmierci” KL Dachau)

szczegóły śmierci

W czasie studiów we Wrocławiu — w zaborze pruskim — członek konspiracyjnego Związku Młodzieży Polskiej „Zet”, będącego częścią tajnej Ligii Narodowej, której głównym celem było odzyskanie przez Polskę niepodległości. W 1919, już po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 11.1918, podczas przygotowań do plebiscytu, który miał zdecydować o przynależności państwowej Górnego Śląska i Opolszczyzny opublikował (pod pseudonimem, „Makkabaeus”, wraz z ks. Emilem Szramkiem) książkę niem. „Das Recht auf die Muttersprache im Lichte des Christentums” (pl. „Prawo do języka ojczystego w świetle nauki chrześcijańskiej”), w której bronił prawa do używania języka polskiego w duszpasterstwie śląskim. Stanął też na czele Polskiego Komitetu Plebiscytowego w Żędowicach i okolicy. Choć Żołędowice opowiedziały się po polskiej stronie w wyniku plebiscytu przeznane zostały Niemcom. Wówczas uznany przez Niemców za polskiego kolaboranta. Grożono mu śmiercią. W 06.1922 opuścił więc Żołędowice i przeniósł się do Polski. Po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, po rozpoczęciu okupacji niemieckiej, aresztowany przez Niemców po raz pierwszy w 01/02.1940. Podczas przesłuchania przez agentów niemieckiej policji politycznej Gestapo straszony i namawiany do opuszczenia parafii. Zwolniony. Ponownie aresztowany przez Niemców 13.04.1940. Przetrzymywany w areszcie w Chorzowie. Następnego dnia, 14.04.1940 przewieziony do obozu koncentracyjnego KL Dachau. Następnie 25.05.1940 przetransportowany do obozu koncentracyjnego KL Gusen I — części kompleksu obozów koncentracyjnych KL Mauthausen–Gusen — gdzie niewolniczo pracował w kamieniołomiach. Stamtąd 08.12.1940 przetransportowany z powrotem do obozu koncentracyjnego KL Dachau. W końcu — zupełnie wyczerpany — wywieziony w tzw. „transporcie inwalidów” do centrum eutanazyjnego TA Hartheim i zamordowany w komorze gazowej.

przyczyna śmierci

eksterminacja: zagazowanie w komorze gazowej

sprawstwo

Niemcy

data i miejsce urodzenia

21.09.1883

Józefka - Piekary Śląskie
Józefka - Piekary Śląskie, pow. Piekary Śląskie miasto, woj. śląskie

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

22.06.1908 (kolegiata wrocławska)

szczegóły posługi

1931–1940 — dziekan {dek.: Chorzów}
1926–1931 — wicedziekan {dek.: Chorzów}
1922–1940 — proboszcz {parafia: Wielkie Hajduki, pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny; dek.: Chorzów–Batory}
1919–1922 — kuratus/rektor/ekspozyt {parafia: Kielcza; kościół: Żędowice}
1918–1919 — administrator {parafia: Dziećmarów, pw. św. Michała Archanioła}
1917–1918 — administrator {parafia: Baborów, pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny}
1916–1917 — administrator {parafia: Wiśnicze, pw. Trójcy Przenajświętszej}
1916 — wikariusz {parafia: Miedźna, pw. św. Klemensa Papieża}
1915–1916 — wikariusz {parafia: Turze, pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa}
1908–1915 — wikariusz {parafia: Ruda Śląska}
do 1908 — student {Wrocław, filozofia i teologia, Wydział Teologiczny, Uniwersytet Wrocławski (od 1945), Królewski Uniwersytet — Wszechnica Wrocławska (1816‑1911), Śląski Uniwersytet Fryderyka Wilhelma (1911‑1945)}
kierownik {ruch abstynencki; Górny Śląsk; działacz}
działacz {interesy społeczności polskiej; Śląsk; w czasie zaboru pruskiego}

biografia (zasoby własne)

kliknij by zaznajomić się z biografią z naszych zasobów

inni związani szczegółami śmierci

BARABASZ Jan Nepomucen, DŁUGOSZ Franciszek, DUDA Erwin, GALOCZ Klemens, HUWER Józef, KAŁUŻA Karol, KLIMEK Piotr, KORCZOK Antoni Nikodem, KOSYRCZYK Ludwik, KRZYSTOLIK Stanisław, KRZYŻANOWSKI Zygmunt, KULA Józef, MACHERSKI Franciszek, PAŹDZIORA Augustyn, POJDA Adolf, POJDA Jan, RDUCH Edward, RYGIELSKI Stanisław (o. Kazimierz), SIWEK Wiktor, SZNUROWACKI Jan, SZRAMEK Emil, ŚCIGAŁA Franciszek Ksawery, WOJCIECH Konrad, WRZOŁ Ludwik, ZIELIŃSKI Feliks, ŻMIJ Karol

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

TA Hartheim: W niem. Tötungsanstalt TA Hartheim (pl. centrum zabijania/eutanazyjne), na zamku Schloss Hartheim w miejscowości Alkoven w Górnej Austrii, wchodzącym w skład kompleksu obozów koncentracyjnych KL Mauthausen–Gusen, w ramach „Aktion T4”, Niemcy mordowali ofiary — osoby niedorozwinięte psychicznie — w komorach gazowych. Od 04.1941 program rozszerzono o więźniów obozów koncentracyjnych. Większość, jeśli nie wszyscy, duchowni z obozu koncentracyjnego KL Dachau byli zawożeni do Hartheim w tzw. „transportach inwalidów” (pod kryptonimem „Aktion 14 f 13”) — osób chorych i według Niemców „niezdolnych do pracy” — z obozu w KL Dachau (początkowo pod pretekstem transferu do lepszego obozu).
Uwaga: Podane w „Białej Księdze” daty śmierci zamordowanych w Schloss Hartheim są datami wywiezienia ofiar z ostatniego obozu koncentracyjnego, gdzie byli przetrzymywani. Nieznane są rzeczywiste daty śmierci — poza ok. 49 kapłanami, których nazwiska znalazły się na listach „transportów inwalidów”, ale nie dotarli do TA Hartheim. Prawd. zginęli w dniu wyjazdu z KL Dachau, po drodze, z KL Dachau do Monachium, i ich ciała zostały w Monachium wyrzucone z transportu i skremowane. Śledztwo polskiego Instytutu Pamięci Narodowej IPN wskazuje, że pozostałe ofiary były mordowane natychmiast po przywiezieniu do Schloss Hartheim, ciała palone a prochy rozrzucane po pobliskich polach bądź do Dunaju. Dla ukrycia ludobójczych mordów Niemcy fałszowali zarówno daty śmierci (na przykład te zapisane w księgach obozu KL Dachau i w „Białej Księdze” ukazane jako daty alternatywne) jak i przyczyny śmierci. (więcej na: ipn.gov.pl [dostęp: 2019.05.30], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.12.28])

Aktion T4: Niemiecki program eutanazyjny, systematycznego fizycznego mordu ludzi niedorozwiniętych psychicznie, przewlekle chorych psychicznie i neurologicznie — „eliminacji życia niewartego życia” (niem. „Vernichtung von lebensunwertem Leben”). W szczytowym okresie lat 1940‑1 zamordowano ok. 70,000 osób, w tym pensjonariuszy szpitali psychiatrycznych w okupowanej przez Niemców Polsce. Od 04.1941 programem objęto chorych psychicznie i „niepełnosprawnych” (co oznaczało niezdolnych do pracy) więźniów niemieckich obozów koncentracyjnych — pod kryptonimem „Aktion 14 f 13”. Zamordowano wówczas ok. 20,000 więźniów, m.in. w komorach gazowych w Hartheim mordowano polskich kapłanów przetrzymywanych w obozie koncentracyjnym KL Dachau. Innym „regionalnym przedłużeniem” Aktion T4 był program „Aktion Brandt”, w trakcie którego Niemcy mordowali przewlekle chorych, by zwolnić miejsca w szpitalach dla rannych żołnierzy. Szacuje się, że w tym programie zamordowano co najmniej 30,000 osób. (więcej na: ipn.gov.pl [dostęp: 2019.05.30], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.12.28], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.12.28])

KL Dachau (nr więźnia: 22043): KL Dachau w niemieckiej Bawarii, założony w 1933, stał się głównym obozem koncentracyjnym dla księży katolickich w czasie II wojny światowej: Niemcy więzili w nim ok. 3,000 kapłanów, w tym ok. 1,800 polskich. Kapłanów zmuszano do niewolniczej pracy na tzw. „Plantagach”, czyli placach polowych, przy budowach, m.in. krematorium. W barakach więziennych panował głód, szczególnie w latach 1941‑2, zimą przejmujące zimno a latem nieznośny upał. Więźniowie zapadali na choroby, w szczególności gruźlicę. Na wielu przeprowadzano zbrodnicze „eksperymenty medyczne” — in 11.1942 ok. 20 kapłanów otrzymało zastrzyki z flegmony; od 07.1920 do 05.1944 ok. 120 poddanych zostało eksperymentom malarycznym. Ponad 750 polskich duchownych zostało przez Niemców zamordowanych, w tym wielu zagazowanych w ośrodku eutanacyjnym Scholoss Hartheim w Austrii. System obozów KL Dachau w szczytowym momencie miał ok. 100 podobozów niewolniczej pracy przymusowej — w południowych Niemczech i Austrii. Udokumentowanych zostało ok. 32,000 przypadków śmierci w obozie, tysiące zginęło bez śladu. W momencie oswobodzenia 29.04.1945 przez wojska USA ok. 10,000 na 30,000 więźniów było chorych… (więcej na: www.kz-gedenkstaette-dachau.de [dostęp: 2013.08.10], pl.wikipedia.org [dostęp: 2016.05.30])

KL Gusen I (nr więźnia: 3274): Obóz koncentracyjny „rodzaju III” (niem. „Stufe III”), wchodzący w skład kompleksu KL Mauthausen–Gusen, przeznaczony dla „nieuleczalnych politycznych wrogów Rzeszy”. Więźniowie niewolniczo pracowali w niedalekim kamieniołomie, a także w lokalnych prywatnych firmach, na przykład przy budowie domów dla strażników SS w pobliskim Sankt Georgen. Otwarty w 05.1940 jako „obóz dla Polaków” aresztowanych w trakcie realizacji programu eksterminacji polskiej inteligencji „Intelligenzaktion”. Do końca Polacy stanowili większość więźniów w obozie. Setki polskich kapłanów z obszarów Polski włączonych bezpośrednio do Niemiec przywieziono do obozu w 1940, po rozpoczęciu okupacji Polski, z obozów koncentracyjnych KL Sachsenhausen i KL Dachau. (więcej na: www.kz-gedenkstaette-dachau.de [dostęp: 2013.08.10], pl.wikipedia.org [dostęp: 2016.05.30], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23])

KL Mauthausen-Gusen: Duża grupa niemieckich obozów koncentracyjnych wokół wiosek Mauthausen i Gusen w Górnej Austrii, ok. 30 km na wschód od Linzu, funkcjonująca od 1938 do 05.1945. Z biegiem czasu stała się jednym z największych kompleksów obozowym w kontrolowanej przez Niemcy części Europy, obejmujących cztery główne obozy koncentracyjne (Mauthausen, Gusen I, Gusen II i Gusen III) oraz ponad 50 mniejszych, gdzie więźniowie niewolniczo pracowali w kamieniołomach (wydobywany granit, z którego wyłożone były ulice Wiednia, przeznaczony był na całościową rekonstrukcję niemieckich miast według planów Alberta Speera), fabrykach amunicji, kopalniach, fabrykach zbrojeniowych i montowniach samolotów myśliwskich Me 262. Kompleks służył niemieckiej machinie wojennej oraz jako środek eksterminacji przez pracę. Początkowo nie miał własnej komory gazowej i ofiary wysyłane były głównie do zamku w Hartheim, ok. 40.7 km na wschód, lub zabijane śmiertelnym zastrzykiem i palone w piecach krematoryjnych. Później między Mauthausen i Gusen zaczął jeździć samochód z rurami wydechowymi skierowanymi do wnętrza. Wreszcie w 12.1941 wybudowano komorę gazową. Ok. 122,000‑360,000 więźniów zginęło bądź zostało zamordowanych. Wielu polskich kapłanów, głównie zatrzymanych w ramach akcji eksterminacji polskiej inteligencji „Intelligenzaktion”, straciło tam życie. Kompleks został założony i służył jako źródło taniej siły roboczej prywatnemu przedsiębiorstwu. (więcej na: www.kz-gedenkstaette-dachau.de [dostęp: 2013.08.10], pl.wikipedia.org [dostęp: 2016.05.30], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23])

Intelligenzaktion Schlesien: Przeprowadzona przez Niemców głównie w 04‑05.1940 akcja aresztowań i eksterminacji polskiej elity intelektualnej Górnego Śląska, w większości umieszczonej na liście proskrypcyjnej zwanej „Sonderfahndungsbuch Polen” — powstańców śląskich, działaczy plebiscytowych, dziennikarzy, polityków, intelektualistów, urzędników oraz duchownych — mająca na celu całkowitą germanizację regionu. Część aresztowanych zamordowano w zbiorowych egzekucjach, część zesłano do obozów koncentracyjnych (duchowni zostali zesłani najpierw do KL Dachau, a potem do KL Gusen, gdzie niewolniczo pracowali w kamieniołomach), skąd większość już nie wróciła, część wydalono do zarządzanego przez Niemców Generalnego Gubernatorstwa. Razem Niemcy zamordowali ok. 2,000 członków górnośląskiej polskiej elity inteligenckiej. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2016.05.30])

Intelligenzaktion: (pl. „akcja inteligencja”) — niemiecki program eksterminacji polskiej elity, głównie inteligencji, przeprowadzony od początku okupacji w 09.1939 do 04.1940, głównie na terenach przyłączonych bezpośrednio do Niemiec, ale także na terenie tzw. Generalnego Gubernatorstwa, gdzie nosił miano AB‑aktion. W pierwszej fazie, tuż po rozpoczęciu okupacji niemieckiej, realizowany pod nazwą niem. Unternehmen „Tannenberg” (pl. „operacja Tannenberg”) — w oparciu o opracowane przez jednostkę Zentralstelle II/P (Polen) niemieckiego Głównego Urzędu SD listy proskrypcyjne Polaków (niem. Sonderfahndungsbuch Polen), uznawanych za szczególnie niebezpiecznych dla III Rzeszy. Znalazły się na niej nazwiska 61,000 Polaków. Razem w trakcie tego ludobójstwa planowo i metodycznie zamordowano ok. 50 tys. nauczycieli, księży, przedstawicieli ziemiaństwa, wolnych zawodów, działaczy społecznych i politycznych oraz emerytowanych wojskowych. Kolejnych 50 tys. zesłano do obozów koncentracyjnych, gdzie przeżył tylko znikomy procent. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2016.05.30], pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.10.04])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

Powstania śląskie: Trzy zbrojne wystąpienia polskiej ludności przeciwko Niemcom w latach 1919‑21 o polską przynależność Górnego Śląska i Opolszczyzny, po odrodzeniu państwa polskiego w 1918. Wybuchły w kontekście plebiscytu zarządzonego na podstawie ustaleń międzynarodowego traktatu wersalskiego z 28.06.1919, kończącego I wojnę światową, który miał zdecydować o przynależności państwowej spornych ziem. I powstanie miało miejsce w dniach 16‑24.08.1919 i wybuchło samorzutnie w odpowiedzi na terror i represje niemieckie wobec ludności polskiej. Objęło głównie powiaty pszczyńskie i rybnicki oraz część okręgu przemysłowego. Stłumione przez Niemców. II powstanie odbyło się 19‑25.08.1920. Wybuchło po licznych aktach terroru ze strony niemieckiej. Objęło cały obszar okręgu przemysłowego oraz część powiatu rybnickiego. W rezultacie Polacy uzyskali lepsze warunki do kampanii przed plebiscytem. Plebiscyt został przeprowadzony 20.03.1921. Większość ludności — 59,6% — opowiedziała się za Niemcami, ale wielki wpływ na wyniki miało dopuszczenie do głosowania Górnoślązaków mieszkających poza granicami Śląska. W rezultacie wybuchło III powstanie, będące największym zrywem powstańczym Ślązaków w XX w. Trwało od 02.05.1921 do 05.07.1921. Objęło prawie cały obszar Górnego Śląska. Doszło do dwóch dużych bitew w rejonie Góry Świętej Anny i pod Olzą. W wyniku powstania 12.10.1921 międzynarodowa komisja plebiscytowa podjęła decyzję o korzystniejszym dla Polski podziale Górnego Śląska. Bbszar przyznany Polsce powiększony został do ok. ⅓ spornego terytorium. Polsce przypadło 50% hutnictwa i 76% kopalń węgla. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2020.05.25])

źródła

osobowe:
pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23], silesia.edu.pl [dostęp: 2019.10.13], www.ipgs.us [dostęp: 2012.11.23], arolsen-archives.org [dostęp: 2019.05.30]
oryginalnych zdjęć:
slideplayer.pl [dostęp: 2016.04.23], www.swietyjozef.kalisz.pl [dostęp: 2016.04.23], ruda_parafianin.republika.pl [dostęp: 2016.04.23], ruda_parafianin.republika.pl [dostęp: 2016.04.23], docplayer.pl [dostęp: 2018.02.15], slideplayer.pl [dostęp: 2016.04.23], slideplayer.pl [dostęp: 2016.04.23], www.miejscapamiecinarodowej.pl [dostęp: 2014.01.06], www.szczecin.pl [dostęp: 2014.09.21]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: CZEMPIEL Józef Mateusz

Powrót do przeglądania życiorysu: