• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • WENHRYNOWICZ Szczepan Emilian, źródło: www.vox-populi.com.ua, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOWENHRYNOWICZ Szczepan Emilian
    źródło: www.vox-populi.com.ua
    zasoby własne
  • WENHRYNOWICZ Szczepan Emilian, źródło: commons.wikimedia.org, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOWENHRYNOWICZ Szczepan Emilian
    źródło: commons.wikimedia.org
    zasoby własne
  • WENHRYNOWICZ Szczepan Emilian; źródło: Bogdan Prach, „Duchowieństwo Eparchii Przemyskiej i Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny”, Wydawnictwo Ukraińskiego Uniwersytetu Katolickiego, Lwów 2015, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOWENHRYNOWICZ Szczepan Emilian
    źródło: Bogdan Prach, „Duchowieństwo Eparchii Przemyskiej i Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny”, Wydawnictwo Ukraińskiego Uniwersytetu Katolickiego, Lwów 2015
    zasoby własne
  • WENHRYNOWICZ Szczepan Emilian, źródło: newsaints.faithweb.com, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOWENHRYNOWICZ Szczepan Emilian
    źródło: newsaints.faithweb.com
    zasoby własne
  • WENHRYNOWICZ Szczepan Emilian, źródło: commons.wikimedia.org, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOWENHRYNOWICZ Szczepan Emilian
    źródło: commons.wikimedia.org
    zasoby własne

status

Sługa Boży

nazwisko

WENHRYNOWICZ

imiona

Szczepan Emilian

inne wersje imion

Stepan Omelian

funkcja

kapłan eparchialny

wyznanie

Ukraiński Kościół greckokatolicki
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.05.19]

diecezja / prowincja

eparchia przemyska
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.05.19]
Apostolska Administracja Łemkowszczyzny
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.03.01]

honorowe wyróżnienia

kanonik (Apostolska Administracja Łemkowszczyzny)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.11.14]

narodowość

ukraińska

data i miejsce śmierci

19.06.1954

Dżonka
rej. nanajski, Kraj Chabarowski, Rosja

szczegóły śmierci

Po zakończeniu I wojny światowej, od 11.1918, żołnierz Ukraińskiej Armii Halickiej UAH (artylerzysta prawd. 7. Brygady Piechoty). Internowany przez polskie władze w Stryju (polskie wojsko zdobyło to miasto 20.05.1919). Podczas transportu do obozu internowania w Tucholi uciekł z pociągu w okolicy wsi Żurawica k. Przemyśla. Po niemieckim i rosyjskim ataku na Polskę w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, przebywał w Sanoku, po lewej stronie rzeki San w obrębie okupacji niemieckiej (Sanok prawobrzeżny znalazł się w 1939 pod okupacją rosyjską). Współpracował z Ukraińską Radą Narodową w Sanoku, kolaborującą z Niemcami. Wszelako po niemieckim ataku 22.06.1941 na dotychczasowego sojusznika, Rosjan, aresztowany 14.09.1941 przez Niemców. Do połowy 10.1941 przetrzymywany w areszcie w Sanoku. Od 05.1943 kapelan wojskowy ukraińskiej 14. Dywizji Grenadierów SS–Galizien, walczącej u boku Niemców. Po klęsce Niemiec i rozpoczęciu w 1944 kolejnej okupacji rosyjskiej wysiedlony w 01.1946 z Sanoka (znajdującego się w obrębie rosyjskiej republiki polskiej prl) — w trakcie aresztowania pobity 20.01.1946 przez komunazistowskich żołdaków polskich — do Sambora (na terenie okupowanej przez Rosjan Ukrainy). Odmówił przejścia na prawosławie. Po formalnej likwidacji przez Rosjan Kościoła Greckokatolickiego (08—10.03.1946 na tzw. pseudo–soborze lwowskim) i wcieleniu go do Cerkwi Prawosławnej pracował w latach 1946‑50 jako stróż w historyczno–krajoznawczym muzeum w Samborze. Jednocześnie posługiwał jako kapłan podziemnego Kościoła Greckokatolickiego. Aresztowany przez rosyjskiej MWD (następca ludobójczego NKWD) 27.03.1950, wraz z żoną. Za „działalność nacjonalistyczną” i „nielegalne wspieranie Kościoła Greckokatolickiego przeciw Kościołowi Prawosławnemu” 22.04.1950 skazany na zesłanie. 04.06.1950 deportowany na Syberię do Kraju Chabarowskiego w Rosji. Niewolniczo pracował jako cieśla, posługując potajemnie innym zesłańcom. Tam też zginął na atak serca.

przyczyna śmierci

eksterminacja

sprawstwo

Rosjanie

data i miejsce urodzenia

07.04.1897

Chyrzynka-Chyrzyna
pow. Przemyśl, woj. podkarpackie, Polska

alt. daty i miejsca urodzenia

08.01.1897

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

16.10.1921 (greckokatolicka katedra przemyska)

szczegóły posługi

kapłan podziemnego Kościoła Greckokatolickiego w Samborze (1946‑50), b. sędzia prosynodalny (1943‑6), b. członek konsystorza Apostolskiej Administracji Łemkowszczyny (1942‑6), b. katecheta w Sanoku (1927‑46) — Prywatnego Koedukacyjnego Gimnazjum Kupieckiego Związku Nauczycielstwa Polskiego, Miejskiego Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego, Państwowego Gimnazjum Męskiego (1933‑5), b. zastępca dyrektora (1928‑39) i współzałożyciel Muzeum „Łemkiwszczyna” w Sanoku, b. przewodniczący i członek zarządu towarzystwa „Narodnyj dim” w Sanoku, b. katecheta i nauczyciel gimnazjum im. Iwana Franka w Drohobyczu (1921‑7), b. nauczyciel gimnazjum im. Iwana Franka w Drohobyczu (1920‑1), b. student teologii i filozofii Greckokatolickich Seminariów Duchownych w Przemyślu (1920), Lwowie (1915‑8), żonaty, dwoje dzieci

inni związani szczegółami śmierci

ANDREJCZUK Piotr, DIAK Bazyli, DOBRIAŃSKI Mikołaj, HAJDIUK Michał, HAJDIUK Michał, HOŁOWACZ Mikołaj, HORECZKO Michał, LESZCZUK Józef, KOSTYSZYN Włodzimierz, LISKIEWICZ Mikołaj, ŁEMCIO Włodzimierz, NIMYŁOWICZ Demetriusz, SZAŁASZ Stefan, SZCZERBA Jarosław, SZEWCZUK Bazyli, SZUMIŁO Rościsław, WEŁYCZKO Michał, WENHRYNOWICZ Orest, WENHRYNOWICZ Włodzimierz, ZAWOROTIUK Michał, KRIL Michał, NICZAJ Szczepan, WOROBIJ Michał

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

Gułag: Sieć rosyjskich obozów koncentracyjnych niewolniczej pracy przymusowej. Jednorazowo przetrzymywano w nich do 12 mln więźniów, z których miliony zginęły. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.05.09])

Ludobójstwo wołyńskie: W latach 1939‑47, szczególnie w latach 1943‑44, niezależne jednostki ukraińskie, głównie przynależące do ludobójczych organizacji OUN (ramię polityczne) i UPA (ramię zbrojne), wspomagane przez ludność ukraińską, wymordowały — zazwyczaj w niezwykle brutalny sposób — na terenach Wołynia oraz sąsiadujących regionów Rzeczypospolitej, od 70,000 do 130,000 Polaków, ludności cywilnej, kobiet, dzieci, starszych, młodszych, mężczyzn. Konflikt polsko–ukraiński, który otwarcie objawił się podczas i po zakończeniu I wojny światowej (w szczególności skutkując wojną polsko–ukraińską lat 1918‑9), który przetrwał, a nawet wzmocnił się podczas czasów II Rzeczpospolity, gdy zachodnia część Ukrainy wchodziła w skład państwa polskiego, wybuchł ponownie z momentem wybuchu II wojny światowej w 09.1939. Za czasów rosyjskiej okupacji 1939‑41, gdy setki tysięcy Polaków zostało deportowanych w głąb Rosji, gdy dziesiątki tysięcy zostało zamordowanych (m.in. podczas tzw. zbrodni katyńskiej), miał jeszcze ograniczony zasięg, tym bardziej, że Ukraińcy, w szczególności nacjonaliści ukraińscy, również stali się obiektem prześladowań rosyjskich. Dopiero wybuch wojny niemiecko–rosyjskiej 22.06.1941 i początek niemieckiej okupacji doprowadził do niezwykle krwawego konfliktu. Ukraińcy początkowo otwarcie wspierali Niemców (zakładając policję ukraińską,współuczestnicząc w zagładzie Żydów, wstępując do jednostek wojskowych walczących u boku Niemców). Później, wobec ambiwalentnej postawy Niemców, zaczęli się uniezależniać. I w 1943 jedna z jednostek ukraińskiej organizacji nacjonalistycznej OUN/UPA na Wołyniu doprowadziła do ludobójstwa miejscowej ludności polskiej. W ciągu paru tygodni zamordowano, przy biernej postawie Niemców, ponad 40 tys. Polaków. Strategię wołyńskiego OUN/UPA zaakceptowała i przyjęła cała organizacja i podobne akty ludobójstwa przeniosły się na tereny Małopolski Wschodniej, gdzie zamordowano ponad 20 tys. Polaków, napotykając jednakże na zbrojny opór ludności polskiej. Dalej na zachód, na terenie Chełmszczyzny, Rzeszowszczyzny, etc. ludobójstwo przekształciło się otwarty wręcz konflikt. Generalnie ludobójstwo dokonane przez ukraińskich nacjonalistów, współpracujących z niemieckimi siłami okupacyjnymi, na bezbronnych Polakach miało miejsce na całym terenie obecności ukraińskiej, zniszczono setki wiosek, mordując w wyrafinowany sposób wszystkich ich mieszkańców. W czasie tego holokaustu zginęło ponad 200 kapłanów i sióstr zakonnych. Ludobójstwo i konflikt, które doprowadziły do całkowitej eliminacji polskiej społeczności i polskiej kultury z Ukrainy, zakończyły się przymusowymi deportacji lat 1944‑5 Polaków z terenów Ukrainy oraz części Ukraińców na Ukrainę, oraz „Akcją Wisła”, w trakcie której komunazistowskie siły kontrolowanych przez Rosjan polskich jednostek wysiedliły Ukraińców z terenów południowo–wschodnich na zachód polskiej republiki prl. (więcej na: wolyn1943.eu.interiowo.pl [dostęp: 2013.12.04], pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.12.04])

Generalne Gubernatorstwo: Jednostka administracyjno–terytorialna utworzona przez Niemców w 1939 po agresji na Polskę, obejmująca część okupowanego przez Niemcy terytorium Polski, która nie została wcielona bezpośrednio do Rzeszy. Zarządzana przez Niemców do 1945 — do czasu ofensywy rosyjskiej — i stanowiąca część tzw. Wielkich Niemiec — Großdeutschland. Do 31.07.1940 zwane formalnie niem. Generalgouvernement für die besetzten polnischen Gebiete (pl. Generalne Gubernatorstwo dla okupowanych ziem polskich) — później już tylko niem. Generalgouvernement (pl. Generalne Gubernatorstwo). Od 07.1941 w jego skład wchodził też dystrykt Galicja. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.12.04])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

Wojna polsko-ukraińska 1918—9: Jedna z wojen toczonych przez nowopowstałą Rzeczpospolitą w obronie swoich granic. Pod koniec 1918 na obszarach byłego zaboru austriackiego, w oparciu o ukraińskie oddziały byłej armii austro–węgierskiej, Ukraińcy zaatakowali powstającą Rzeczpospolitą. W szczególności utworzyli zalążki państwowości i zaatakowali Lwów. Dzięki bohaterskiej postawie mieszkańców miasta, w szczególności młodych ludzi — zwanych odtąd orlętami lwowskimi — miasto zostało odbite przez Polaków i przez kilka miesięcy w niezwykły sposób bronione przed atakami ukraińskimi. W 1919 Polska — jej nowo utworzona armia — odepchnęła ukraińskie oddziały na wschód i południe, przejmując kontrolę nad swoimi ziemiami. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2017.05.20])

źródła

osobowe:
pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.03.21], newsaints.faithweb.com [dostęp: 2014.03.21], magazine.lds.lviv.ua [dostęp: 2014.03.21]
bibliograficzne:
„Duchowieństwo Eparchii Przemyskiej i Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny”, Bogdan Prach, Wydawnictwo Ukraińskiego Uniwersytetu Katolickiego, Lwów 2015
oryginalnych zdjęć:
www.vox-populi.com.ua [dostęp: 2015.03.01], commons.wikimedia.org [dostęp: 2020.04.04], newsaints.faithweb.com [dostęp: 2014.03.21], commons.wikimedia.org [dostęp: 2020.04.04]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: WENHRYNOWICZ Szczepan Emilian

Powrót do przeglądania życiorysu: