• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • LESZCZUK Józef, źródło: uk.wikipedia.org, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOLESZCZUK Józef
    źródło: uk.wikipedia.org
    zasoby własne
  • LESZCZUK Józef, źródło: web.archive.org, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOLESZCZUK Józef
    źródło: web.archive.org
    zasoby własne
  • LESZCZUK Józef, źródło: web.archive.org, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOLESZCZUK Józef
    źródło: web.archive.org
    zasoby własne

nazwisko

LESZCZUK

imiona

Józef

funkcja

kapłan eparchialny

wyznanie

Ukraiński Kościół greckokatolicki
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.05.19]

diecezja / prowincja

eparchia przemyska
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.05.19]

honorowe wyróżnienia

kanonik
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.11.14]

narodowość

ukraińska

data i miejsce śmierci

28.08.1949

Bożkowo
obw. Połtawa, Ukraina

szczegóły śmierci

Jako żołnierz Ukraińskiej Armii Halickiej UAH (walczącym głównie na terenie Węgier) prawd. uczestnik wojny polsko–ukraińskiej 1918‑9. W 1923, w czasie pierwszego głodu na rosyjskiej Ukrainie, jako kierownik miejscowego oddziału organizacji „Oświecenie”, zainicjował protest przeciwko świadomemu niszczeniu narodu ukraińskiego przez Rosję sowiecką. Po zakończeniu działań zbrojnych II wojny światowej, rozpoczętej niemieckim i rosyjskim atakiem na Polskę w 09.1939 — po klęsce Niemiec i rozpoczęciu w 1944 kolejnej okupacji rosyjskiej — aktywny przeciwnik prac grupy przygotowującej przymusowe włączenie Kościoła Greckokatolickiego do prawosławia (która przyjęła nazwę tzw. „grupy inicjatywnej” i doprowadziła 08—10.03.1946 na tzw. pseudo–soborze lwowskim do formalnej likwidacji Kościoła Greckokatolickiego przez Rosjan i wcielenia go do Cerkwi Prawosławnej). Ten opór doprowadził do aresztowania 11.10.1945 przez agentów ludobójczej rosyjskiej organizacji NKWD obw. Lwów. Oskarżono m.in. o to, że „mieszkając w Rawie Ruskiej […] napisał w 1937 dwie książki [(„Chrześcijańskie wychowanie młodzieży” i „Nauczanie kandydatów do Drużyn Mary”)] o nacjonalistycznym charakterze, szkalujące sowieckie państwo rosyjskie, partię komunistyczną i życie w Rosji Sowieckiej. A w 10.1945, podczas przeszukania jego mieszkania, znaleziono dwie książki anty–rosyjskie i nacjonalistyczne — wydane w latach 1942 i 1943”. 18.04.1943 skazany przez kapturowy sąd morderczej organizacji MWD (następca NKWD) obw. Lwów na 10 lat niewolniczej pracy przymusowej w rosyjskich obozach koncentracyjnych Gułag. Przetransportowany do obozu koncentracyjnego Stalino, do miejscowości Jasynuwata, a następnie do wiejskiej „kolonii resocjalizacyjnej” nr 16 k. wioski Bożkowo. Tam zginął.

przyczyna śmierci

eksterminacja

sprawstwo

Rosjanie

data i miejsce urodzenia

06.01.1894

Staje
obw. Lwów, Ukraina

alt. daty i miejsca urodzenia

18.01.1894

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

10.04.1921 (greckokatolicka katedra przemyska)

szczegóły posługi

duszpasterz parafii Rawa Ruska dek. Rawa Ruska (1944‑5), b. prefekt szkół w Rawie Ruskiej (1941‑4), b. administrator parafii Rawa Ruska dek. Rawa Ruska (1939‑41), b. kierownik i założyciel „Drużyn Maryi”, b. duszpasterz parafii Rzyczki i Staje dek. Rawa Ruska, b. prefekt szkół w Rawie Ruskiej (1921‑39) —w tym liceum, b. student teologii i filozofii Greckokatolickich Seminariów Duchownych w Przemyślu (1917‑8), Lwowie (1915‑6), Kromieryżu (1914‑5) i Wiedniu, pisarz i redaktor, wdowiec, czworo dzieci

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

łagry Stalino: Centrum szeregu rosyjskich obozów niewolniczej pracy przymusowej oraz obozów jenieckich, organizowanych od 1942‑3, w Stalinie (dziś Donieck), stolicy zagłębia węglowego i hutniczego Donbas, w południowej Ukrainie. W latach 1944‑6 funkcjonował tam tzw. kontrolno–filtracyjny obóz nr 240, który na początku 1945 posiadał ok. 10 podobozów, m.in. w Jenakijewe. Dłużej działał obóz jeniecki nr 280. Rosjanie zwozili doń internowanych ze zdobywanych terenów niemieckich, którzy nie uciekli wraz z wycofującą się armią niemiecką, m.in. z Warmii. Większość niewolniczo pracował w kopalniach węgla kamiennego. Wśród przetrzymywanych było m.in. ok. 4,782 Polaków, żołnierzy Armii Krajowej i innych polskich organizacji niepodległościowych (część Polskiego Państwa Podziemnego). W 04‑05.1945 Rosjanie wysłali kilkadziesiąt tysięcy górników ze Śląska do pracy przymusowej w kopalniach Donbasu — do Polski wrócili nieliczni, po 10 latach. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2018.09.02])

Gułag: Sieć rosyjskich obozów koncentracyjnych niewolniczej pracy przymusowej. Jednorazowo przetrzymywano w nich do 12 mln więźniów, z których miliony zginęły. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.05.09])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

Wojna polsko-ukraińska 1918—9: Jedna z wojen toczonych przez nowopowstałą Rzeczpospolitą w obronie swoich granic. Pod koniec 1918 na obszarach byłego zaboru austriackiego, w oparciu o ukraińskie oddziały byłej armii austro–węgierskiej, Ukraińcy zaatakowali powstającą Rzeczpospolitą. W szczególności utworzyli zalążki państwowości i zaatakowali Lwów. Dzięki bohaterskiej postawie mieszkańców miasta, w szczególności młodych ludzi — zwanych odtąd orlętami lwowskimi — miasto zostało odbite przez Polaków i przez kilka miesięcy w niezwykły sposób bronione przed atakami ukraińskimi. W 1919 Polska — jej nowo utworzona armia — odepchnęła ukraińskie oddziały na wschód i południe, przejmując kontrolę nad swoimi ziemiami. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2017.05.20])

źródła

osobowe:
uk.wikipedia.org [dostęp: 2020.04.04], postup.brama.com [dostęp: 2020.04.04]
bibliograficzne:
„Duchowieństwo Eparchii Przemyskiej i Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny”, Bogdan Prach, Wydawnictwo Ukraińskiego Uniwersytetu Katolickiego, Lwów 2015
oryginalnych zdjęć:
uk.wikipedia.org [dostęp: 2020.04.04], web.archive.org [dostęp: 2020.04.04], web.archive.org [dostęp: 2020.04.04]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: LESZCZUK Józef

Powrót do przeglądania życiorysu: