• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • KUBSKI Stanisław, źródło: prawy.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKUBSKI Stanisław
    źródło: prawy.pl
    zasoby własne
  • KUBSKI Stanisław - 02.1934, Inowrocław, źródło: audiovis.nac.gov.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKUBSKI Stanisław
    02.1934, Inowrocław
    źródło: audiovis.nac.gov.pl
    zasoby własne
  • KUBSKI Stanisław; źródło: dzięki uprzejmości p. Piotra Kubskiego, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKUBSKI Stanisław
    źródło: dzięki uprzejmości p. Piotra Kubskiego
    zasoby własne
  • KUBSKI Stanisław, źródło: www.inowroclawfakty.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKUBSKI Stanisław
    źródło: www.inowroclawfakty.pl
    zasoby własne

status

błogosławiony

nazwisko

KUBSKI

imiona

Stanisław

  • KUBSKI Stanisław - Tablica pamiątkowa, kosciół pw. św. Wawrzyńca, Gniezno, źródło: www.wtg-gniazdo.org, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKUBSKI Stanisław
    Tablica pamiątkowa, kosciół pw. św. Wawrzyńca, Gniezno
    źródło: www.wtg-gniazdo.org
    zasoby własne
  • KUBSKI Stanisław - Tablica pamiątkowa, katedra, Gniezno; źródło: dzięki uprzejmości p. Jerzego Andrzejewskiego, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKUBSKI Stanisław
    Tablica pamiątkowa, katedra, Gniezno
    źródło: dzięki uprzejmości p. Jerzego Andrzejewskiego
    zasoby własne
  • KUBSKI Stanisław - Tablica pamiątkowa, katedra, Gniezno; źródło: dzięki uprzejmości p. Jerzego Andrzejewskiego, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKUBSKI Stanisław
    Tablica pamiątkowa, katedra, Gniezno
    źródło: dzięki uprzejmości p. Jerzego Andrzejewskiego
    zasoby własne
  • KUBSKI Stanisław - Pomnik męczenników II wojny światowej, kościół pw. św. Jana Chrzciciela, Szczecin, źródło: www.szczecin.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKUBSKI Stanisław
    Pomnik męczenników II wojny światowej, kościół pw. św. Jana Chrzciciela, Szczecin
    źródło: www.szczecin.pl
    zasoby własne

data beatyfikacji

13.06.1999

Jan Paweł II

funkcja

kapłan diecezjalny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21]

diecezja / prowincja

archidiecezja gnieźnieńska i poznańska (aeque principaliter)
więcej na: www.archpoznan.pl [dostęp: 2012.11.23]
ordynariat polowy Wojska Polskiego
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.12.20]

honorowe wyróżnienia

radca duchowny
Złoty „Krzyż Zasługi”
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2019.04.16]
kanonik gremialny (kolegiata kruszwicka)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.11.14], pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.11.14]
kanonik (kolegiata gnieźnieńska)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.11.14], pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.11.14]

data i miejsce urodzenia

13.08.1876

Książ (pow. Mogilno)

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

25.11.1900 (Gniezno)

szczegóły posługi

dziekan dekanatu Inowrocław (1925‑39), proboszcz parafii pw. Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie w Inowrocławiu (1923‑39), administrator parafii pw. św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny (1923‑39), członek zarządu Seminarium Duchownego w Gnieźnie (od 1920), b. kapelan więzienia w Inowrocławiu (1923‑6), b. dziekan dekanatu Gniezno (1917‑23), b. proboszcz parafii pw. Świętej Trójcy w Gnieźnie (1917‑23), b. sędzia prosynodalny Metropolitalnego Sądu Duchownego w Gnieźnie (1921‑30), b. dyrektor archidiecezjalnego stowarzyszenia „Apostolatus Orationis” (pl. „Apostolstwo Modlitwy”), b. proboszcz (1910‑7) i administrator (1910) parafii pw. św. Wawrzyńca w Gnieźnie, b. prezes Kółka Rolniczo–Włościańskiego w Gnieźnie (1912‑4), b. wikariusz parafii pw. Najświętszej Maryi Wniebowziętej w Śremie (1900‑10), b. student teologii i filozofii Seminarium Duchownego w Gnieźnie (1897‑1900)

data i miejsce śmierci

18.05.1942

(na trasie KL Dachau - Monachium)

przyczyna śmierci

eksterminacja: wycieńczenie i głód

szczegóły śmierci

W czasie strajku szkolnego 1906 przeciw nauczaniu religii po niemiecku w zaborze pruskim wspierał polskie dzieci. W 1911 ukarany grzywną przez władze niemieckie w Gnieźnie za zorganizowanie odczytu oświatowego bez powiadomienia policji. W czasie Powstania Wielkopolskiego (1918‑9) członek powołanej przez polskie władze powstańcze Tymczasowej Rady Ludowej (przekształconej później w Miejskią Radę Ludową) w Gnieźnie oraz kapelan powstańczy. W czasie walk o polskie granice kapelan pomocniczy Wojska Polskiego dla garnizonu Gniezno (1919‑22). Po niemieckim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej aresztowany przez Niemców 08.09.1939. Przetrzymywany w barakach wojskowych we Inowrocławiu. Następnie 09‑10.09.1939 przewieziony do obozu przejściowego w Pile (obóz „Albatros”). Stamtąd 21‑23.09.1939 przeniesiony do obozu koncentracyjnego KL Dachau, a po trzech dniach, 26.09.1939 do obozu koncentracyjnego KL Buchenwald, gdzie niewolniczo pracował w kamieniołomach. Następnie 24.10.1940 przetransportowany do obozu koncentracyjnego KL Dachau. W końcu — całkowicie wycieńczony — wywieziony w tzw. „transporcie inwalidów” do centrum eutanazyjnego TA Hartheim, gdzie ofiary mordowano w komorze gazowej. Nie dojechał. Prawdopodobnie zginął w drodze z KL Dachau do Monachium — tam został z pociągu usunięty i spalony w krematorium w Monachium. W 2013 znaleziono jego prochy w Monachium, na cmentarzu Friedhof Perlacher Forst.

alt. daty i miejsca śmierci

13.06.1942 (data „świadectwa śmierci” KL Dachau)

TA Hartheim

sprawstwo

Niemcy

biografia (zasoby własne)

kliknij by zaznajomić się z biografią z naszych zasobów

inni związani szczegółami śmierci

CIEMNIAK Ludwik, DEMSKI Władysław, FARULEWSKI Tadeusz, GOTOWICZ Alojzy, KOMPF Janusz, KUBICKI Telesfor, LUDWICZAK Antoni Jan, ŁÓJ Jan, MATUSZEWSKI Franciszek, MĄKOWSKI Jan, MULLER Józef Stanisław Kostka, NIEMIR Józef, POMIANOWSKI Władysław, SCHOENBORN Stefan, SKOWRON Kazimierz, STREHL Mieczysław, SZUKALSKI Jan, WĄSOWICZ Zygmunt, WŁODARCZYK Ignacy

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

TA Hartheim: W niem. Tötungsanstalt TA Hartheim (pl. centrum zabijania/eutanazyjne), na zamku Schloss Hartheim w miejscowości Alkoven w Górnej Austrii, wchodzącym w skład kompleksu obozów koncentracyjnych KL Mauthausen–Gusen, w ramach „Aktion T4”, Niemcy mordowali ofiary — osoby niedorozwinięte psychicznie — w komorach gazowych. Od 04.1941 program rozszerzono o więźniów obozów koncentracyjnych. Większość, jeśli nie wszyscy, duchowni z obozu koncentracyjnego KL Dachau byli zawożeni do Hartheim w tzw. „transportach inwalidów” (pod kryptonimem „Aktion 14 f 13”) — osób chorych i według Niemców „niezdolnych do pracy” — z obozu w KL Dachau (początkowo pod pretekstem transferu do lepszego obozu).
Uwaga: Podane w „Białej Księdze” daty śmierci zamordowanych w Schloss Hartheim są datami wywiezienia ofiar z ostatniego obozu koncentracyjnego, gdzie byli przetrzymywani. Nieznane są rzeczywiste daty śmierci — śledztwo polskiego Instytutu Pamięci Narodowej IPN wskazuje, że ofiary były mordowane natychmiast po przywiezieniu do Schloss Hartheim, ciała palone a prochy rozrzucane po pobliskich polach bądź do Dunaju. Dla ukrycia ludobójczych mordów Niemcy fałszowali zarówno daty śmierci (na przykład te zapisane w księgach obozu KL Dachau i w „Białej Księdze” ukazane jako daty alternatywne) jak i przyczyny śmierci. (więcej na: ipn.gov.pl [dostęp: 2019.05.30], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.12.28])

Aktion T4: Niemiecki program eutanazyjny, systematycznego fizycznego mordu ludzi niedorozwiniętych psychicznie, przewlekle chorych psychicznie i neurologicznie — „eliminacji życia niewartego życia” (niem. „Vernichtung von lebensunwertem Leben”). W szczytowym okresie lat 1940‑1 zamordowano ok. 70,000 osób, w tym pensjonariuszy szpitali psychiatrycznych w okupowanej przez Niemców Polsce. Od 04.1941 programem objęto chorych psychicznie i „niepełnosprawnych” (co oznaczało niezdolnych do pracy) więźniów niemieckich obozów koncentracyjnych — pod kryptonimem „Aktion 14 f 13”. Zamordowano wówczas ok. 20,000 więźniów, m.in. w komorach gazowych w Hartheim mordowano polskich kapłanów przetrzymywanych w obozie koncentracyjnym KL Dachau. Innym „regionalnym przedłużeniem” Aktion T4 był program „Aktion Brandt”, w trakcie którego Niemcy mordowali przewlekle chorych, by zwolnić miejsca w szpitalach dla rannych żołnierzy. Szacuje się, że w tym programie zamordowano co najmniej 30,000 osób. (więcej na: ipn.gov.pl [dostęp: 2019.05.30], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.12.28], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.12.28])

KL Buchenwald (nr więźnia: 4779): W obozie koncentracyjnym KL Buchenwald, założonym w 1937 i funkcjonującym do 1945, Niemcy przetrzymywali ok. 238,380 więźniów, z których zamordowali ok. 56 tys., w tym tysiące Polaków. Na więźniach prowadzono badania pseudonaukowe, na potrzeby firm Behring–Werke z Marburga i Instytutu Roberta Kocha z Berlina. Więźniowie niewolniczo pracowali m.in. na potrzeby spółek Gustloff z Weimaru oraz Fritz–Sauckel produkujących sprzęt zbrojeniowy. Na rzecz Erla–Maschinenwerk GmbH w Lipsku, Junkers w Schönebeck (samoloty) i Rautal w Wernigerode Niemcy utworzyli specjalne podobozy. W 1945 było ich ponad 100. Do KL Buchenwald początkowo należał też podobóz KL Dora, a od 08.1944 również i podobozy KL Ravensbrück. 08.04.1945 polski więzień, Gwidon Damazyn, na potajemnie przez siebie zrobionym nadajniku krótkofalowym wysłał, wraz z rosyjskim więźniem, informację w świat — do nadciągających Aliantów — z prośbą o pomoc. Usłyszano go i otrzymał odpowiedź: „KL Bu. Trzymajcie się. Nadciągamy z pomocą. Żołnierze Trzeciej Armii” (amerykańskiej). Trzy dni później obóz został wyzwolony. (więcej na: www.buchenwald.de [dostęp: 2013.08.10], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23])

KL Dachau (nr więźnia: 35773, 20678): KL Dachau w niemieckiej Bawarii, założony w 1933, stał się głównym obozem koncentracyjnym dla księży katolickich w czasie II wojny światowej: Niemcy więzili w nim ok. 3,000 kapłanów, w tym ok. 1,800 polskich. Kapłanów zmuszano do niewolniczej pracy na tzw. „Plantagach”, czyli placach polowych, przy budowach, m.in. krematorium. W barakach więziennych panował głód, szczególnie w latach 1941‑2, zimą przejmujące zimno a latem nieznośny upał. Więźniowie zapadali na choroby, w szczególności gruźlicę. Na wielu przeprowadzano zbrodnicze „eksperymenty medyczne” — in 11.1942 ok. 20 kapłanów otrzymało zastrzyki z flegmony; od 07.1920 do 05.1944 ok. 120 poddanych zostało eksperymentom malarycznym. Ponad 750 polskich duchownych zostało przez Niemców zamordowanych, w tym wielu zagazowanych w ośrodku eutanacyjnym Scholoss Hartheim w Austrii. System obozów KL Dachau w szczytowym momencie miał ok. 100 podobozów niewolniczej pracy przymusowej — w południowych Niemczech i Austrii. Udokumentowanych zostało ok. 32,000 przypadków śmierci w obozie, tysiące zginęło bez śladu. W momencie oswobodzenia 29.04.1945 przez wojska USA ok. 10,000 na 30,000 więźniów było chorych… (więcej na: www.kz-gedenkstaette-dachau.de [dostęp: 2013.08.10], pl.wikipedia.org [dostęp: 2016.05.30])

ZL Albatros: Niemiecki przejściowy niem. Zivilgefangenenlager (pl. obóz dla jeńców cywilnych) w Pile, funkcjonujący od 09.1930 do 12.1939, przeznaczony głównie dla polskich nauczycieli i duchownych (którzy byli traktowani szczególnie okrutnie), przed wysłaniem do obozu koncentracyjnego KL Sachsenhausen, oraz dla Żydów. Jeńcy zmuszani byli do pracy w niemieckich zakładach przemysłowych i lokalnych majątkach ziemskich. Razem przez obóz przeszło ok. 500 Polaków. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2019.11.17])

Intelligenzaktion: (pl. „akcja inteligencja”) — także niem. Unternehmen „Tannenberg” (pl. „operacja Tannenberg”). Niemiecki program eksterminacji polskiej elity, głównie inteligencji, przeprowadzony od początku okupacji w 09.1939 do 04.1940, głównie na terenach przyłączonych bezpośrednio do Niemiec, ale także na terenie tzw. Generalnego Gubernatorstwa, gdzie nosił miano AB‑aktion. W trakcie tego ludobójstwa planowo i metodycznie zamordowano ok. 50 tys. nauczycieli, księży, przedstawicieli ziemiaństwa, wolnych zawodów, działaczy społecznych i politycznych oraz emerytowanych wojskowych. Kolejnych 50 tys. zesłano do obozów koncentracyjnych, gdzie przeżył tylko znikomy procent. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2019.11.17], pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.10.04])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

Powstanie Wielkopolskie: Powstanie polskich mieszkańców Posen Provinz (pl. Prowincja Poznańska) przeciwko Rzeszy Niemieckiej na przełomie lat 1918—1919, z zamiarem przyłączenia ziem zaboru pruskiego do odrodzonej w 1918 Rzeczypospolitej. Rozpoczęte 27.12.1918 w Poznaniu i zakończone 16.02.1919 rozejmem w Trewirze i polskim zwycięstwem. Udział w Powstaniu wzięło wielu polskich kapłanów, zarówno jako kapelanów oddziałów powstańczych, jak i członków i przywódców nowych władz polskich na terenach objętych Powstaniem. W 1939, po najeździe niemieckim na Polskę i rozpoczęciu II wojny światowej ci kapłani byli szczególnie prześladowani przez Niemców i w większości zamordowani. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2016.08.14])

źródła

osobowe:
pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.12.20], www.swzygmunt.knc.pl [dostęp: 2013.12.04], www.ipsb.nina.gov.pl [dostęp: 2015.09.30], www.ipgs.us [dostęp: 2012.11.23], arolsen-archives.org [dostęp: 2019.05.30]
oryginalnych zdjęć:
prawy.pl [dostęp: 2015.09.30], audiovis.nac.gov.pl [dostęp: 2019.04.16], www.inowroclawfakty.pl [dostęp: 2013.05.19], www.wtg-gniazdo.org [dostęp: 2014.01.06], www.szczecin.pl [dostęp: 2014.09.21]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: KUBSKI Stanisław

Powrót do przeglądania życiorysu: