• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • KRAWCZEWICZ Paweł; źródło: S. Tylus, „Leksykon polskich pallotynów 1912-2012”, Ząbki 2013, Archiwum Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKRAWCZEWICZ Paweł
    źródło: S. Tylus, „Leksykon polskich pallotynów 1912-2012”, Ząbki 2013, Archiwum Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie
    zasoby własne
  • KRAWCZEWICZ Paweł - ok. 1938, Cegielnik, źródło: www.zsgorsk.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKRAWCZEWICZ Paweł
    ok. 1938, Cegielnik
    źródło: www.zsgorsk.pl
    zasoby własne
  • KRAWCZEWICZ Paweł - Wyobrażenie współczesne, źródło: diecezja.waw.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKRAWCZEWICZ Paweł
    Wyobrażenie współczesne
    źródło: diecezja.waw.pl
    zasoby własne

status

Sługa Boży

nazwisko

KRAWCZEWICZ

inne wersje nazwiska

KRAWCEWICZ

imiona

Paweł

  • KRAWCZEWICZ Paweł - Tablica pamiątkowa, kościół seminaryjny, Ołtarzew, źródło: turystyka.ozarow-mazowiecki.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKRAWCZEWICZ Paweł
    Tablica pamiątkowa, kościół seminaryjny, Ołtarzew
    źródło: turystyka.ozarow-mazowiecki.pl
    zasoby własne

funkcja

brat zakonny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21]

zakon

Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego (pallotyni - SAC)
więcej na: www.pallotyni.pl [dostęp: 2012.11.23]

diecezja / prowincja

prowincja Chrystusa Króla SAC
więcej na: waw.pallotyni.pl [dostęp: 2019.02.02]
ordynariat polowy Wojska Polskiego
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.12.20]

data i miejsce urodzenia

20.08.1907

Bochum (Nadrenia Północna-Westfalia, Niemcy)

śluby zakonne

31.03.1929 (czasowe)
31.08.1932 (wieczyste)

szczegóły posługi

zakonnik domu domu zakonnego w Warszawie (1928‑42) — furtian (do 1942), dyrektor drukarni zakonnej na ul. Krakowskie Przedmieście (od 1929), kierownik księgarni, pomocnik w kuchni (1928‑9), w Stowarzyszeniu w klasztorze Suchary od 02.09.1926

data i miejsce śmierci

11.03.1945

KL Ohrdruf

przyczyna śmierci

eksterminacja: wycieńczenie, głód, gruźlica

szczegóły śmierci

Po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, po rozpoczęciu okupacji niemieckiej, aresztowany przez Niemców w 10.1939. Przetrzymywany jako zakładnik (prawd. w związku z oczekiwanym polskim oporem w dniu święta narodowego Polski, 11.11.1939), po czym zwolniony. W 1942 lub 1943 zgłosił się dobrowolnie — za zgodą zakonnych przełożonych, a także metropolity krakowskiego, Adama Sapiehy — do pracy w Niemczech, w celu materialnego, religijnego i moralnego podniesienia Polaków wywiezionych przez Niemców na roboty przymusowe. Wyjazd był także przygotowany za wiedzą i wsparciem Komendy Głównej konspiracyjnej Armii Krajowej AK (część Polskiego Państwa Podziemnego). Przeszedł — wraz z ok. 30 innymi kapłanami, którzy zdecydowali się wyjechać do Niemiec — szkolenia AK w Warszawie i Krakowie w zakresie pracy wywiadowczej–sanitarnej. Został mianowany kapelanem AK i otrzymał stopień kapitana. Otrzymał oryginalne dokumenty — fałszywa była jedynie rubryk „zawód”, gdzie wpisywano „urzędnik prywatny”. Dodatkowo, za zgodą papieża Piusa XII, kapłani mogli celebrować Mszę św. z pamięci, o każdej porze dnia i nocy, bez szat liturgicznych, nie musieli zachowywać postu eucharystycznego, mogli błogosławić związki małżeńskie, udzielać dyspensy małżeńskiej, słuchać spowiedzi i udzielać zbiorowej absolucji. Do Niemiec dotarł w 1943. Pracował w fabryce w Stuttgarcie, prowadząc dla niewolniczo pracujących Polaków nabożeństwa i wspierając ich duchowo. Utrzymywał kontakt z Natalią Tułasiewicz (beatyfikowaną przez Ojca św. Jana Pawła II), która również dobrowolnie udała się do Niemiec, by służyć polskim robotnikom niewolniczo pracującym na rzecz Niemców. Aresztowany przez Niemców w Stuttgarcie 29.04.1944 (według innych danych 17.03.1944), wraz z dużą grupą Polaków–ochotników (aresztowania objęły całe Niemcy i m.in. tego samego dnia aresztowana została Natalia Tułasiewicz, ale nie wszyscy kapłani–ochotnicy) — prawd. na skutek zdrady w Warszawie lub dzięki pracy wywiadowczej niemieckiej policji politycznej Gestapo. Przewieziony do Brauwailer k. Kolonii. Tam okrutnie przesłuchiwany i katowany — trzykrotnie w przerwach zawożony do szpitala, ale nic nie ujawnił. Następnie 17.09.1944 osadzony w obozie koncentracyjnym w KL Buchenwald, gdzie początkowo przetrzymywany w baraku namiotowym. Później przewieziony do podobozu KL Ohrdruf. Wycieńczony zachorował na gruźlicę płuc i po dwóch tygodniach na „rewirze” — obozowym szpitalu — zginął.

sprawstwo

Niemcy

inni związani szczegółami śmierci

JANISZEWSKI Mieczysław (o. Dionizy)

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

KL Ohrdruf (nr więźnia: 103716): Niemiecki obóz koncentracyjny niewolniczej pracy przymusowej niem. Zwangsarbeitslager, początkowo niezależny a później filia obozu koncentracyjnego KL Buchenwald, w pobliżu miejscowości Ohrdruf w Turyngii w Niemczech. Więźniowie pracowali m.in. na konstrukcją linii kolejowej do powstającego podziemnego centrum zarządzania (nieukończonego). W końcu 1944 ok. 10,000 więźniów przetrzymywano w nim. Do 03.1945 ilość wzrosła do 20,000 — Rosjan, Polaków, węgierskich Żydów, etc. 7,000 zginęła — część w tzw. „marszach śmierci” w 1945 do innych obozów. Wyzwolony 04.04.1945 — pierwszy obóz koncentracyjny wyzwolony przez armię amerykańską. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2018.11.18])

KL Buchenwald (nr więźnia: 85327): W obozie koncentracyjnym KL Buchenwald, założonym w 1937 i funkcjonującym do 1945, Niemcy przetrzymywali ok. 238,380 więźniów, z których zamordowali ok. 56 tys., w tym tysiące Polaków. Na więźniach prowadzono badania pseudonaukowe, na potrzeby firm Behring–Werke z Marburga i Instytutu Roberta Kocha z Berlina. Więźniowie niewolniczo pracowali m.in. na potrzeby spółek Gustloff z Weimaru oraz Fritz–Sauckel produkujących sprzęt zbrojeniowy. Na rzecz Erla–Maschinenwerk GmbH w Lipsku, Junkers w Schönebeck (samoloty) i Rautal w Wernigerode Niemcy utworzyli specjalne podobozy. W 1945 było ich ponad 100. Do KL Buchenwald początkowo należał też podobóz KL Dora, a od 08.1944 również i podobozy KL Ravensbrück. 08.04.1945 polski więzień, Gwidon Damazyn, na potajemnie przez siebie zrobionym nadajniku krótkofalowym wysłał, wraz z rosyjskim więźniem, informację w świat — do nadciągających Aliantów — z prośbą o pomoc. Usłyszano go i otrzymał odpowiedź: „KL Bu. Trzymajcie się. Nadciągamy z pomocą. Żołnierze Trzeciej Armii” (amerykańskiej). Trzy dni później obóz został wyzwolony. (więcej na: www.buchenwald.de [dostęp: 2013.08.10], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23])

Roboty przymusowe w Niemczech: W czasie II wojny światowej Niemcy zmusili ok. 15 milionów ludzi do wykonywania niewolniczej, przymusowej pracy w Niemczech i na terenach okupowanych przez Niemcy. Obowiązek pracy w Generalnym Gubernatorstwie obejmował Polaków do 14 do 60 roku życia. Na terenach włączonych do Niemiec obejmował także dzieci — na terenie Warthegau (pl. Kraj Warty — Wielkopolska) od 12 lat. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2017.11.07])

Pawiak: Więzienie śledcze w Warszawie. Największe niemieckie więzienie w Generalnym Gubernatorstwie. 100 tys. więźniów w latach 1939‑44 przeszło przez Pawiak, z czego ok. 37 tys. Niemcy zamordowali w egzekucjach, w czasie przesłuchań, w celach albo „szpitalu” więziennym. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.08.10])

Generalne Gubernatorstwo: Jednostka administracyjno–terytorialna utworzona przez Niemców w 1939 po agresji na Polskę, obejmująca część okupowanego przez Niemcy terytorium Polski, która nie została wcielona bezpośrednio do Rzeszy. Zarządzana przez Niemców do 1945 — do czasu ofensywy rosyjskiej — i stanowiąca część tzw. Wielkich Niemiec — Großdeutschland. Od 1941 w jej skład wchodził też dystrykt Galicja. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.12.04])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

źródła

osobowe:
wsdsac.pl [dostęp: 2012.12.28], libermortuorum.pl [dostęp: 2019.05.30], www.zsgorsk.pl [dostęp: 2019.05.30], www.pallotyni.pl [dostęp: 2013.05.19]
bibliograficzne:
„Martyrologium duchowieństwa polskiego pod okupacją niemiecką w latach 1939‑1945”, o. Szołdrski Władysław CSSR, Rzym 1965
oryginalnych zdjęć:
www.zsgorsk.pl [dostęp: 2019.05.30], diecezja.waw.pl [dostęp: 2016.05.30], turystyka.ozarow-mazowiecki.pl [dostęp: 2017.11.07]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: KRAWCZEWICZ Paweł

Powrót do przeglądania życiorysu: