• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
LINK do Nu HTML Checker

pełna lista:

wyświetlKliknij by wyświetlić pełną listę

displayClick to display full list in English

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

EnglishClick to display this bio in English

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSIONClick to display this bio in English
  • KOMAR Stanisław; źródło: „Oblicza cierpienia i miłości – słudzy Boży, jezuici – męczennicy z II wojny światowej”, WAM, Kraków 2009, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKOMAR Stanisław
    źródło: „Oblicza cierpienia i miłości – słudzy Boży, jezuici – męczennicy z II wojny światowej”, WAM, Kraków 2009
    zasoby własne
  • KOMAR Stanisław, źródło: www.meczennicy.pelplin.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKOMAR Stanisław
    źródło: www.meczennicy.pelplin.pl
    zasoby własne

status

Sługa Boży

nazwisko

KOMAR

imiona

Stanisław

  • KOMAR Stanisław - Tablica pamiątkowa, kościół oo. jezuitów, Kraków, ul. Kopernika, źródło: www.sowiniec.com.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKOMAR Stanisław
    Tablica pamiątkowa, kościół oo. jezuitów, Kraków, ul. Kopernika
    źródło: www.sowiniec.com.pl
    zasoby własne
  • KOMAR Stanisław - Tablica pamiątkowa, Centrum Finucaine, Uniwersytet Jezuicki Rockhurst, Kasas City, źródło: college.holycross.edu, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKOMAR Stanisław
    Tablica pamiątkowa, Centrum Finucaine, Uniwersytet Jezuicki Rockhurst, Kasas City
    źródło: college.holycross.edu
    zasoby własne
  • KOMAR Stanisław - Tablica pamiątkowa, kościół pw. Świętego Ducha, Nowy Sącz, źródło: www.miejscapamiecinarodowej.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKOMAR Stanisław
    Tablica pamiątkowa, kościół pw. Świętego Ducha, Nowy Sącz
    źródło: www.miejscapamiecinarodowej.pl
    zasoby własne

funkcja

brat zakonny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymskokatolicki)więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2014.09.21]

zakon

Towarzystwo Jezusowe (Jezuici - SI)więcej na
jezuici.pl
[dostęp: 2012.11.23]

diecezja / prowincja

prowincja Wielkopolsko-Mazowiecka SI
Prowincja Polska SI (1918—26)

data i miejsce śmierci

18.05.1942

TA Hartheimcentrum „eutanazyjne” Schloss Hartheim
dziś: Alkoven, pow. Eferding, kraj Górna Austria, Austria

więcej na
de.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]

alt. daty i miejsca śmierci

15.07.1942 (data „świadectwa śmierci” KL Dachau)

szczegóły śmierci

Podczas rewolucji rosyjskiej 1917‑8 jako właściciel majątku ziemskiego skazany na śmierć przez Rosjan.

Zwolniony przeżył.

Przeniósł się do odrodzonej Rzeczpospolitej.

Po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, po rozpoczęciu okupacji niemieckiej, aresztowany przez Niemców 23.09.1939, podczas likwidacji poznańskiego ośrodka oo. jezuitów (aresztowany m.in. wraz z o. Henrykiem Mroczka, o. Feliksem Rosemanem, o. Bolesławem Szopińskim i o. Władysławem Wiąckiem).

Ustawiony w szeregu do rozstrzelania.

Egzekucję przerwano.

Przetrzymywany w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu.

Stamtąd zawieziony do obozu przejściowego w Golinie (albo Lądzie) i tam internowany.

15.08.1940 wywieziony, poprzez obóz koncentracyjnych KL Posen, do obozu koncentracyjnego KL Buchenwald a stamtąd 06‑08.12.1940 do obozu koncentracyjnego KL Dachau.

W końcu — całkowicie wycieńczony — przewieziony w tzw. „transporcie inwalidów” do centrum eutanazyjnego TA Hartheim, gdzie został zamordowany w komorze gazowej.

przyczyna śmierci

eksterminacja: zagazowanie w komorze gazowej

sprawstwo

Niemcy

data i miejsce urodzenia

30.03.1882

Sztokholmdziś: reg. Sztokholm, Szwecja
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.19]

alt. daty i miejsca urodzenia

20.03.1882, 30.03.1895, 30.03.1897

śluby zakonne

1926 (czasowe)

szczegóły posługi

1939

zakonnik {Poznańdziś: pow. Poznań miasto, woj. wielkopolskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, klasztor pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, Towarzystwo Jezusowe SI (jezuici)}, pomocnik przy kościele pw. Najświętszego Serca Jezusowego oraz pomocnik prefekta biblioteki klasztornej

1935 – 1939

zakonnik {Pińskdziś: rej. Pińsk, obw. Brześć, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, klasztor pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika, Towarzystwo Jezusowe SI (jezuici)}, zakrystian

ok. 1935

zakonnik {parafia: Kochawinadziś: dzielnica w Hnizdyczowie, grom. Hnizdyczów, rej. Stryj, obw. Lwów, Ukraina
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.11.24]
, pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny; rezydencja, Towarzystwo Jezusowe SI (jezuici); dek.: Stryjdziś: rej. Stryj – miasto, obw. Lwów, Ukraina
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.12.03]
}

1931 – 1935

zakonnik {Bąkowicek. Chyrowa
dziś: grom. Chyrów, rej. Sambor, obw. Lwów, Ukraina

więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.06.15]
, klasztor pw. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny „w Chyrowie”, Towarzystwo Jezusowe SI (jezuici)}, zarządca majątku Towarzystwa, w tym Zakładu Naukowo–Wychowawczego (Kolegium pw. św. Józefa)

1928 – 1931

zakonnik {Stara Wieśdziś: gm. Brzozów, pow. Brzozów, woj. podkarpackie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, klasztor pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, Towarzystwo Jezusowe SI (jezuici)}, zarządca majątku Towarzystwa

1926 – 1928

zakonnik {Lublindziś: pow. Lublin miasto, woj. lubelskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, klasztor pw. św. Piotra Apostoła, Towarzystwo Jezusowe SI (jezuici)}, zarządca majątku Towarzystwa, w tym Wydziału Teologicznego (kolegium „Bobolanum”)

1926

zakonnik {Pińskdziś: rej. Pińsk, obw. Brześć, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, klasztor pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika, Towarzystwo Jezusowe SI (jezuici)}

ok. 1925 – 1926

nowicjat {Kaliszdziś: pow. Kalisz miasto, woj. wielkopolskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, klasztor pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, Towarzystwo Jezusowe SI (jezuici)}

ok. 1924 – ok. 1925

nowicjat {Stara Wieśdziś: gm. Brzozów, pow. Brzozów, woj. podkarpackie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, klasztor pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, Towarzystwo Jezusowe SI (jezuici)}

22.11.1924

wstąpienie {Stara Wieśdziś: gm. Brzozów, pow. Brzozów, woj. podkarpackie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, klasztor pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, Towarzystwo Jezusowe SI (jezuici)}

student {Dublanydziś: grom. Lwów miasto, rej. Lwów, obw. Lwów, Ukraina
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.11.09]
, agronomia, Akademia Rolnicza (od 1919 Wydział Rolniczo–Leśny Politechniki Lwowskiej)}

uwagi

Położenie majątku ziemskiego sprzed 1917/8 niejasne. Mógł być położony na terenach litewskich, gdzie rodzina Komarów posiadała znaczące majątki (na co wskazywałoby miejsce urodzenia), a mógł być terenach ukraińskich, e.g. na Podolu (na co z kolei wskazywałoby miejsce studiów).

Niezależnie od tego opisywany incydent z czasów rewolucji rosyjskiej miał prawd. miejsce w 1919, bądź 1920.

inni związani szczegółami śmierci

MROCZKAKliknij by wyświetlić biografię Henryk, ROSEMANNKliknij by wyświetlić biografię Feliks, SZOPIŃSKIKliknij by wyświetlić biografię Bolesław, WIĄCEKKliknij by wyświetlić biografię Władysław, KONIECZNYKliknij by wyświetlić biografię Julian, KOTLICKIKliknij by wyświetlić biografię Ignacy, KOTTKliknij by wyświetlić biografię Walenty, KOWALEWSKIKliknij by wyświetlić biografię Stanisław, KOWALSKIKliknij by wyświetlić biografię Jan (abp Maria Michał), KOWNACKIKliknij by wyświetlić biografię Marcin Stanisław, KOZANECKIKliknij by wyświetlić biografię Adam, KOŹBIAŁKliknij by wyświetlić biografię Michał, KRAWCZYŃSKIKliknij by wyświetlić biografię Roman, KROPLEWSKIKliknij by wyświetlić biografię Albin Jan, KRUKOWSKIKliknij by wyświetlić biografię Józef, KRUPCZYŃSKIKliknij by wyświetlić biografię Kazimierz Stanisław, KUBIŃSKIKliknij by wyświetlić biografię Stanisław, KUKLAKliknij by wyświetlić biografię Stanisław, KULIŃSKIKliknij by wyświetlić biografię Stefan, KUTZNERKliknij by wyświetlić biografię Leon, KWAŚKIEWICZKliknij by wyświetlić biografię Leon Henryk, KWIATKOWSKIKliknij by wyświetlić biografię Bolesław, LEWANDOWSKIKliknij by wyświetlić biografię Franciszek, LUDWICZAKKliknij by wyświetlić biografię Antoni Jan, LUDWIKKliknij by wyświetlić biografię Józef, LUDWIKIEWICZKliknij by wyświetlić biografię Stefan Ignacy, ŁABENTOWICZKliknij by wyświetlić biografię Zygmunt Piotr, ŁASZKIEWICZKliknij by wyświetlić biografię Stanisław, MAJKOWSKIKliknij by wyświetlić biografię Hilary, MAKOWSKIKliknij by wyświetlić biografię Aleksander, MARUSARZKliknij by wyświetlić biografię Stanisław, MATEUSZCZYKKliknij by wyświetlić biografię Teodor, MAZALONKliknij by wyświetlić biografię Beniamin Alojzy, MICHALEWSKIKliknij by wyświetlić biografię Jan, MICKIEWICZKliknij by wyświetlić biografię Leon, MIJAKOWSKIKliknij by wyświetlić biografię Bogdan Józef, MOKSKliknij by wyświetlić biografię Stefan Andrzej, MOSZCZEŃSKIKliknij by wyświetlić biografię Stanisław, MREŁAKliknij by wyświetlić biografię Franciszek Ksawery (o. Zygmunt), MŚCICHOWSKIKliknij by wyświetlić biografię Antoni, MULLERKliknij by wyświetlić biografię Józef Stanisław Kostka, MUSZYŃSKIKliknij by wyświetlić biografię Zygmunt, NAPIERAŁAKliknij by wyświetlić biografię Franciszek, NIEDZIELAKliknij by wyświetlić biografię Józef, NITECKIKliknij by wyświetlić biografię Antoni, NOAKKliknij by wyświetlić biografię Teodor, NOWAKKliknij by wyświetlić biografię Wincenty, NOWICKIKliknij by wyświetlić biografię Felicjan, NOWICKIKliknij by wyświetlić biografię Józef Henryk, OGŁAZAKliknij by wyświetlić biografię Józef Stanisław, OPRZĄDEKKliknij by wyświetlić biografię Jan (br. Marcin), ORYNTKliknij by wyświetlić biografię Piotr, OSIŃSKIKliknij by wyświetlić biografię Henryk, PABICHKliknij by wyświetlić biografię Stanisław, PACEWSKIKliknij by wyświetlić biografię Antoni

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

TA Hartheim: W niem. Tötungsanstalt TA Hartheim (pl. centrum zabijania/eutanazyjne), na zamku Schloss Hartheim w miejscowości Alkoven w Górnej Austrii, wchodzącym w skład kompleksu obozów koncentracyjnych KL Mauthausen–Gusen, w ramach „Aktion T4”, Niemcy mordowali ofiary — osoby niedorozwinięte psychicznie — w komorach gazowych. Od 04.1941 program rozszerzono o więźniów obozów koncentracyjnych. Większość, jeśli nie wszyscy, duchowni z obozu koncentracyjnego KL Dachau byli zawożeni do Hartheim w tzw. „transportach inwalidów” (pod kryptonimem „Aktion 14 f 13”) — osób chorych i według Niemców „niezdolnych do pracy” — z obozu w KL Dachau (początkowo pod pretekstem transferu do lepszego obozu).
Uwaga: Podane w „Białej Księdze” daty śmierci zamordowanych w Schloss Hartheim są datami wywiezienia ofiar z ostatniego obozu koncentracyjnego, gdzie byli przetrzymywani. Nieznane są rzeczywiste daty śmierci — poza ok. 49 kapłanami, których nazwiska znalazły się na listach „transportów inwalidów”, ale nie dotarli do TA Hartheim. Prawd. zginęli w dniu wyjazdu z KL Dachau, po drodze, z KL Dachau do Monachium, i ich ciała zostały w Monachium wyrzucone z transportu i skremowane. Śledztwo polskiego Instytutu Pamięci Narodowej IPN wskazuje, że pozostałe ofiary były mordowane natychmiast po przywiezieniu do Schloss Hartheim, ciała palone a prochy rozrzucane po pobliskich polach bądź do Dunaju. Dla ukrycia ludobójczych mordów Niemcy fałszowali zarówno daty śmierci (na przykład te zapisane w księgach obozu KL Dachau i w „Białej Księdze” ukazane jako daty alternatywne) jak i przyczyny śmierci. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2012.12.28]
)

Aktion T4: Niemiecki program eutanazyjny, systematycznego fizycznego mordu ludzi niedorozwiniętych psychicznie, przewlekle chorych psychicznie i neurologicznie — „eliminacji życia niewartego życia” (niem. „Vernichtung von lebensunwertem Leben”). W szczytowym okresie lat 1940‑1 zamordowano ok. 70,000 osób, w tym pensjonariuszy szpitali psychiatrycznych w okupowanej przez Niemców Polsce. Od 04.1941 programem objęto chorych psychicznie i „niepełnosprawnych” (co oznaczało niezdolnych do pracy) więźniów niemieckich obozów koncentracyjnych — pod kryptonimem „Aktion 14 f 13”. Zamordowano wówczas ok. 20,000 więźniów, m.in. w komorach gazowych w Hartheim mordowano polskich kapłanów przetrzymywanych w obozie koncentracyjnym KL Dachau. Innym „regionalnym przedłużeniem” Aktion T4 był program „Aktion Brandt”, w trakcie którego Niemcy mordowali przewlekle chorych, by zwolnić miejsca w szpitalach dla rannych żołnierzy. Szacuje się, że w tym programie zamordowano co najmniej 30,000 osób. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2012.12.28]
)

KL Dachau (nr więźnia: 21877Kliknij by wyświetlić biografię): KL Dachau w niemieckiej Bawarii, założony w 1933, stał się głównym obozem koncentracyjnym dla księży katolickich w czasie II wojny światowej: 09.11.1940 Reichsführer–SS Heinrich Himmler, szef SS, Gestapo i niemieckiej policji, w wyniku interwencji Watykanu, podjął decyzję o przeniesieniu wszystkich duchownych przetrzymywanych w różnych obozach koncentracyjnych do obozu KL Dachau. Pierwsze większe transporty miały miejsce 08.12.1940. W KL Dachau Niemcy więzili ok. 3,000 kapłanów, w tym ok. 1,800 polskich. Kapłanów zmuszano do niewolniczej pracy na tzw. „Plantagach”, czyli placach polowych, przy budowach, m.in. krematorium. W barakach więziennych panował głód, szczególnie w latach 1941‑2, zimą przejmujące zimno a latem nieznośny upał. Więźniowie zapadali na choroby, w szczególności gruźlicę. Na wielu przeprowadzano zbrodnicze „eksperymenty medyczne” — in 11.1942 ok. 20 kapłanów otrzymało zastrzyki z flegmony; od 07.1920 do 05.1944 ok. 120 poddanych zostało eksperymentom malarycznym. Ponad 750 polskich duchownych zostało przez Niemców zamordowanych, w tym wielu zagazowanych w ośrodku eutanacyjnym Scholoss Hartheim w Austrii. System obozów KL Dachau w szczytowym momencie miał ok. 100 podobozów niewolniczej pracy przymusowej — w południowych Niemczech i Austrii. Udokumentowanych zostało ok. 32,000 przypadków śmierci w obozie, tysiące zginęło bez śladu. W momencie oswobodzenia 29.04.1945 przez wojska USA ok. 10,000 na 30,000 więźniów było chorych… (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2016.05.30]
)

KL Buchenwald (nr więźnia: 4211Kliknij by wyświetlić biografię): W obozie koncentracyjnym KL Buchenwald, założonym w 1937 i funkcjonującym do 1945, Niemcy przetrzymywali ok. 238,380 więźniów, z których zamordowali ok. 56 tys., w tym tysiące Polaków. Na więźniach prowadzono badania pseudonaukowe, na potrzeby firm Behring–Werke z Marburga i Instytutu Roberta Kocha z Berlina. Więźniowie niewolniczo pracowali m.in. na potrzeby spółek Gustloff z Weimaru oraz Fritz–Sauckel produkujących sprzęt zbrojeniowy. Na rzecz Erla–Maschinenwerk GmbH w Lipsku, Junkers w Schönebeck (samoloty) i Rautal w Wernigerode Niemcy utworzyli specjalne podobozy. W 1945 było ich ponad 100. Do KL Buchenwald początkowo należał też podobóz KL Dora, a od 08.1944 również i podobozy KL Ravensbrück. 08.04.1945 polski więzień, Gwidon Damazyn, na potajemnie przez siebie zrobionym nadajniku krótkofalowym wysłał, wraz z rosyjskim więźniem, informację w świat — do nadciągających Aliantów — z prośbą o pomoc. Usłyszano go i otrzymał odpowiedź: „KL Bu. Trzymajcie się. Nadciągamy z pomocą. Żołnierze Trzeciej Armii” (amerykańskiej). Trzy dni później obóz został wyzwolony. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2012.11.23]
)

KL Posen: Niemiecki obóz Posen — Fort VII — założony ok. 10.10.1939 w Poznaniu do połowy 11.1939 funkcjonował formalnie jako obóz koncentracyjny (niem. Konzentrationslager) KL Posen, i takie określenie używane jest w Białej Księdze także dla późniejszego okresu działania obozu. Był pierwszym takim obozem założonym przez Niemców na ziemiach polskich — w przypadku Wielkopolski włączonych bezpośrednio do Niemiec. Już w 10.1939 w KL Posen Niemcy po raz pierwszy użyli gazu do mordowania ludności cywilnej, w szczególności pacjentów szpitali psychiatrycznych. Od 11.1939 obóz funkcjonował jako więzienie policji politycznej Gestapo oraz obóz przejściowy (niem. Übergangslager), przed wysłaniem do obozów koncentracyjnych, takich jak KL Dachau czy KL Auschwitz. Od 28.05.1941 obóz został przemianowany na więzienie policyjne i korekcyjny obóz niewolniczej pracy (niem. Arbeitserziehungslager). W szczycie w obozie dokonywano od 7 do 9 egzekucji dziennie, masowo wieszano więźniów, część wyprowadzając także na egzekucje poza terenem obozu. Razem Niemcy zamordowali w KL Posen ok. 20 tys. mieszkańców Wielkopolski, w tym wielu przedstawicieli polskiej inteligencji, pacjentów i personel szpitali psychiatrycznych oraz kilkunastu kapłanów. Setki kapłanów katolickich przeszło przez obóz przed wysłaniem do obozów koncentracyjnych, głównie KL Dachau. Od 03.1943 rozpoczyna się okres przekształcenia obozu w zakłady przemysłowe (od 25.04.1944 — fabryka fimy Telefunken, produkująca radio dla łodzi podwodnych i samolotów). (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2012.11.23]
)

Ląd: W latach 1940‑41, w po‑cysterskim opactwie i klasztorze (dziś Zakładzie Salezjańskim) w Lądzie n. Wartą Niemcy zorganizowali przejściowy obóz dla polskich duchownych, przez który przeszło ok. 152 kapłanów (70 do 03.04.1941 oraz 82 w dniach 6‑28.10.1941), z diecezji włocławskiej, gnieźnieńskiej, warszawskiej, poznańskiej, płockiej i częstochowskiej oraz zakonnicy z kilku zgromadzeń. Z Lądu wywożeni byli do obozu koncentracyjnego KL Dachau. (więcej na: yadda.icm.edu.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2016.03.14]
)

Poznań (ul. Młyńska): Areszt śledczy zarządzany przez Niemców. Wykonywano w nim też wyroki śmierci przez gilotynowanie i powieszenie. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2013.10.05]
)

Intelligenzaktion: (pl. „akcja inteligencja”) — niemiecki program eksterminacji polskiej elity, głównie inteligencji, przeprowadzony od początku okupacji w 09.1939 do 04.1940, głównie na terenach przyłączonych bezpośrednio do Niemiec, ale także na terenie tzw. Generalnego Gubernatorstwa, gdzie nosił miano AB‑aktion. W pierwszej fazie, tuż po rozpoczęciu okupacji niemieckiej, realizowany pod nazwą niem. Unternehmen „Tannenberg” (pl. „operacja Tannenberg”) — w oparciu o opracowane przez jednostkę Zentralstelle II/P (Polen) niemieckiego Głównego Urzędu SD listy proskrypcyjne Polaków (niem. Sonderfahndungsbuch Polen), uznawanych za szczególnie niebezpiecznych dla III Rzeszy. Znalazły się na niej nazwiska 61,000 Polaków. Razem w trakcie tego ludobójstwa planowo i metodycznie zamordowano ok. 50 tys. nauczycieli, księży, przedstawicieli ziemiaństwa, wolnych zawodów, działaczy społecznych i politycznych oraz emerytowanych wojskowych. Kolejnych 50 tys. zesłano do obozów koncentracyjnych, gdzie przeżył tylko znikomy procent. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2014.10.04]
)

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. W sensie politycznym pakt był próbą przywrócenia status quo ante sprzed 1914, z jednym wyjątkiem, a mianowicie „handlową” wymianą tzw. „Królestwa Polskiego”, wchodzącego w 1914 w skład Imperium Rosyjskiego, na Galicję Wschodnią (dzisiejszą zachodnią Ukrainę), w 1914 należącą do Imperium Austro–Węgierskiego. Galicję, ze Lwowem, mieli przejąć Rosjanie, „Królestwo Polskie” — pod nazwą Generalnego Gubernatorstwa — Niemcy. Wybuchła w rezultacie „wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu — wsparte zdradą formalnych sojuszników Polski, Francji i Niemiec, które 12.09.1939 na wspólnej konferencji w Abbeville, zdecydowały o nieudzielaniu pomocy zaatakowanej Polsce i niepodejmowaniu działań zbrojnych wobec Niemiec (co było złamaniem zobowiązań traktatowych z Polską) — zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2015.09.30]
)

źródła

osobowe:
www.jezuici.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2012.11.23]
, www.miejscapamiecinarodowej.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2013.02.15]
, www.ipgs.usKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2012.11.23]
, archive.todayKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2021.12.19]
, arolsen-archives.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2019.05.30]

bibliograficzne:, „Martyrologium duchowieństwa polskiego pod okupacją niemiecką w latach 1939‑1945”, o. Szołdrski Władysław CSSR, Rzym 1965,
pierwotnych (oryginalnych) zdjęć:
www.meczennicy.pelplin.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2015.03.01]
, www.sowiniec.com.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2016.03.14]
, college.holycross.eduKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2013.05.19]
, www.miejscapamiecinarodowej.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2014.05.09]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. WikipediiPatrz:
pl.wikipedia.org
 — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORAKliknij i spróbuj wywołać własnego klienta poczty E-majlową

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: KOMAR

Powrót do przeglądania życiorysu:

kliknij by powrócić do życiorysuKliknij by powrócić do życiorysu