• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • HAROŃSKI Leon, źródło: www.bsip.miastorybnik.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOHAROŃSKI Leon
    źródło: www.bsip.miastorybnik.pl
    zasoby własne
  • HAROŃSKI Leon, źródło: www.sjozef.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOHAROŃSKI Leon
    źródło: www.sjozef.pl
    zasoby własne

status

Sługa Boży

nazwisko

HAROŃSKI

imiona

Leon

  • HAROŃSKI Leon - Tablica pamiątkowa, katedra pw. Chrystusa Króla, Katowice, źródło: www.miejscapamiecinarodowej.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOHAROŃSKI Leon
    Tablica pamiątkowa, katedra pw. Chrystusa Króla, Katowice
    źródło: www.miejscapamiecinarodowej.pl
    zasoby własne
  • HAROŃSKI Leon - Tablica upamiętniająca wychowanków Śląskiego Seminarium Duchownego, Katowice, ul. Mickiewicza 3, źródło: www.bj.uj.edu.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOHAROŃSKI Leon
    Tablica upamiętniająca wychowanków Śląskiego Seminarium Duchownego, Katowice, ul. Mickiewicza 3
    źródło: www.bj.uj.edu.pl
    zasoby własne

funkcja

kapłan diecezjalny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21]

diecezja / prowincja

diecezja katowicka
więcej na: www.archidiecezja.katowice.pl [dostęp: 2013.05.19]

honorowe wyróżnienia

Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2020.05.25]

data i miejsce urodzenia

05.09.1899

Królewska Huta (Chorzów)

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

24.08.1928

szczegóły posługi

administrator parafii pw. św. Marcina w Lesznej Górnej (1933‑9), b. wikariusz parafii pw. Podwyższenia Świętego Krzyża w Brzezinach (1933), pw. św. Jerzego w Dębieńsku (1933), Najświętszego Serca Pana Jezusa w Niedobczycach (1932‑3), pw. św. Bartłomieja Apostoła w Bieruniu Starym (1930‑2), pw. św. Wojciecha w Radzionkowie (1929‑30), Matki Bożej Wszechpośredniczki Łask i Św. Antoniego w Jedłowniku (1928‑9), pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Czechowicach (1928‑9), b. student teologii i filozofii Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie (1924‑8), b. student teologii i filozofii Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach (1923‑4), b. pracownik dyrekcji kopalń w Knurowie (1922‑3), b. nauczyciel języka polskiego w Przyszowicach, Knurowie i Gierałtowicach (wsie k. Gliwic)

data i miejsce śmierci

22.02.1940

KL Buchenwald

przyczyna śmierci

mord

szczegóły śmierci

Pod koniec I wojny światowej wcielony do armii niemieckiej. Brał udział w walkach na Litwie na froncie wschodnim i w Belgii, na froncie zachodnim. Po demobilizacji w 1918, po odrodzeniu Rzeczpospolitej, działacz Polskiego Komisariatu Prlebiscytowego z siedzibą w Bytomiu — w związku z przygotowaniami do plebiscytu, mającemu zdecydować losy państwowe Górnego Śląska. Pracował jako nauczyciel języka polskiego we wsiach k. Gliwic. Był współorganizatorem I powstania śląskiego na terenie Rudy Śląskiej (16‑24.08.1919). Aresztowany wówczas przez agentów niemieckiej paramilitarnej formacji ochotniczej zbrojnie przeciwstawiającej się odłączeniu terenów wschodnich od Niemiec — Grenzschutz Ost. Osadzony w więzieniach w Żorach i Gliwicach. Zwolniony. Działacz Komisariatu Plebiscytowego latach 1920—1921, w akcji plebiscytowej na terenie Przyszowic, Gierałtowic i Knurowa, gdzie nauczał. Po plebiscycie 20.03.1921 uczestnik III powstania śląskiego (02.05‑05.07.1921). Po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, po rozpoczęciu okupacji niemieckiej, aresztowany przez Niemców 15.10.1939. Przetrzymywany kolejno w więzieniach Nieborowice, Gliwice i Rawicz. Następnie 16.10.1939 przewieziony do obozu koncentracyjnego KL Buchenwald, gdzie niewolniczo pracował w kamieniołomach i gdzie został pobity przez obozowego fryzjera. Trafił do obozowego „szpitala” i tam został zamordowany prawd. zastrzykiem z fenolu.

alt. szczegóły śmierci

Według niektórych źródeł po aresztowaniu przetrzymywany też w więzieniu w Cieszynie.

sprawstwo

Niemcy

inni związani szczegółami śmierci

BUKOWSKI Leopold, DOMERACKI Józef, DRWAL Franciszek, DRWĘSKI Stanisław (br. Felicjan), GLAKOWSKI Stanisław, HANKE Franciszek, HUWER Józef, KULISZ Karol, KUPILAS Franciszek, LANGNER Herbert, PANKOWSKI Marian, POLEDNIA Paweł, ROGACZEWSKI Wojciech Teofil, SCHULZ Józef Walenty, SEKRECKI Henryk, STOCK Józef, GÓREK Franciszek, ROBOTA Władysław

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

KL Buchenwald: W obozie koncentracyjnym KL Buchenwald, założonym w 1937 i funkcjonującym do 1945, Niemcy przetrzymywali ok. 238,380 więźniów, z których zamordowali ok. 56 tys., w tym tysiące Polaków. Na więźniach prowadzono badania pseudonaukowe, na potrzeby firm Behring–Werke z Marburga i Instytutu Roberta Kocha z Berlina. Więźniowie niewolniczo pracowali m.in. na potrzeby spółek Gustloff z Weimaru oraz Fritz–Sauckel produkujących sprzęt zbrojeniowy. Na rzecz Erla–Maschinenwerk GmbH w Lipsku, Junkers w Schönebeck (samoloty) i Rautal w Wernigerode Niemcy utworzyli specjalne podobozy. W 1945 było ich ponad 100. Do KL Buchenwald początkowo należał też podobóz KL Dora, a od 08.1944 również i podobozy KL Ravensbrück. 08.04.1945 polski więzień, Gwidon Damazyn, na potajemnie przez siebie zrobionym nadajniku krótkofalowym wysłał, wraz z rosyjskim więźniem, informację w świat — do nadciągających Aliantów — z prośbą o pomoc. Usłyszano go i otrzymał odpowiedź: „KL Bu. Trzymajcie się. Nadciągamy z pomocą. Żołnierze Trzeciej Armii” (amerykańskiej). Trzy dni później obóz został wyzwolony. (więcej na: www.buchenwald.de [dostęp: 2013.08.10], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23])

Rawicz: Areszt śledczy i więzienie zarządzane przez Niemców. Po zakończeniu działań wojennych więzienie prowadzone przez komunazistowskich rosyjskich okupantów. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.08.17])

Gliwice: Areszt śledczy zarządzany przez Niemców. (więcej na: www.sw.gov.pl [dostęp: 2013.08.10])

Nieborowice: W 1939 Niemcy utworzyli w Nieborowicach obóz przejściwy dla ok. 3,000 polskich żołnierzy, działaczy i Powstańców Śląskich, znajdujących się na ich listach proskrypcyjnych. 2,000 osób nie przeżyło okresu wojny — niektórych zamordowano w samym obozie, e.g. ok. 18 osób podczas tzw. „krwawej nocy” z 05‑06.09.1939. (więcej na: pppilchowice.pilchowice.pl [dostęp: 2013.08.17])

Cieszyn: Areszt śledczy niemieckiej policji politycznej Gestapo — w południowej (dziś: czeskiej) stronie miasta — i więzienie — w północnej (polskiej) części, po drugiej stronie rzeki Olzy — zarządzane przez Niemców. W 1940 aresztowanych zwożono początkowo do więzienia w Cieszynia, a później, w związku z przepełnienie, do obozu przejściowego zorganizowanego przez Niemców w byłej fabryce mebli giętkich Josefa i Jacoba Kohna, u zbiegu ul. Frydeckiej i ul. Jabłonkowej, po południowej stronie Olzy. Zatrzymanych więźniów — przez obóz przeszło ponad 1,000 zatrzymanych Polaków — przypytywano i bito pejczami i szpicrutami. Następnie w większości wywożeni byli do niemieckich obozów koncentracyjnych. (więcej na: www.sw.gov.pl [dostęp: 2013.08.10])

Intelligenzaktion Schlesien: Przeprowadzona przez Niemców głównie w 04‑05.1940 akcja aresztowań i eksterminacji polskiej elity intelektualnej Górnego Śląska, w większości umieszczonej na liście proskrypcyjnej zwanej „Sonderfahndungsbuch Polen” — powstańców śląskich, działaczy plebiscytowych, dziennikarzy, polityków, intelektualistów, urzędników oraz duchownych — mająca na celu całkowitą germanizację regionu. Część aresztowanych zamordowano w zbiorowych egzekucjach, część zesłano do obozów koncentracyjnych (duchowni zostali zesłani najpierw do KL Dachau, a potem do KL Gusen, gdzie niewolniczo pracowali w kamieniołomach), skąd większość już nie wróciła, część wydalono do zarządzanego przez Niemców Generalnego Gubernatorstwa. Razem Niemcy zamordowali ok. 2,000 członków górnośląskiej polskiej elity inteligenckiej. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2016.05.30])

Intelligenzaktion: (pl. „akcja inteligencja”) — niemiecki program eksterminacji polskiej elity, głównie inteligencji, przeprowadzony od początku okupacji w 09.1939 do 04.1940, głównie na terenach przyłączonych bezpośrednio do Niemiec, ale także na terenie tzw. Generalnego Gubernatorstwa, gdzie nosił miano AB‑aktion. W pierwszej fazie, tuż po rozpoczęciu okupacji niemieckiej, realizowany pod nazwą niem. Unternehmen „Tannenberg” (pl. „operacja Tannenberg”) — w oparciu o opracowane przez jednostkę Zentralstelle II/P (Polen) niemieckiego Głównego Urzędu SD listy proskrypcyjne Polaków (niem. Sonderfahndungsbuch Polen), uznawanych za szczególnie niebezpiecznych dla III Rzeszy. Znalazły się na niej nazwiska 61,000 Polaków. Razem w trakcie tego ludobójstwa planowo i metodycznie zamordowano ok. 50 tys. nauczycieli, księży, przedstawicieli ziemiaństwa, wolnych zawodów, działaczy społecznych i politycznych oraz emerytowanych wojskowych. Kolejnych 50 tys. zesłano do obozów koncentracyjnych, gdzie przeżył tylko znikomy procent. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2016.05.30], pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.10.04])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

Powstania śląskie: Trzy zbrojne wystąpienia polskiej ludności przeciwko Niemcom w latach 1919‑21 o polską przynależność Górnego Śląska i Opolszczyzny, po odrodzeniu państwa polskiego w 1918. Wybuchły w kontekście plebiscytu zarządzonego na podstawie ustaleń międzynarodowego traktatu wersalskiego z 28.06.1919, kończącego I wojnę światową, który miał zdecydować o przynależności państwowej spornych ziem. I powstanie miało miejsce w dniach 16‑24.08.1919 i wybuchło samorzutnie w odpowiedzi na terror i represje niemieckie wobec ludności polskiej. Objęło głównie powiaty pszczyńskie i rybnicki oraz część okręgu przemysłowego. Stłumione przez Niemców. II powstanie odbyło się 19‑25.08.1920. Wybuchło po licznych aktach terroru ze strony niemieckiej. Objęło cały obszar okręgu przemysłowego oraz część powiatu rybnickiego. W rezultacie Polacy uzyskali lepsze warunki do kampanii przed plebiscytem. Plebiscyt został przeprowadzony 20.03.1921. Większość ludności — 59,6% — opowiedziała się za Niemcami, ale wielki wpływ na wyniki miało dopuszczenie do głosowania Górnoślązaków mieszkających poza granicami Śląska. W rezultacie wybuchło III powstanie, będące największym zrywem powstańczym Ślązaków w XX w. Trwało od 02.05.1921 do 05.07.1921. Objęło prawie cały obszar Górnego Śląska. Doszło do dwóch dużych bitew w rejonie Góry Świętej Anny i pod Olzą. W wyniku powstania 12.10.1921 międzynarodowa komisja plebiscytowa podjęła decyzję o korzystniejszym dla Polski podziale Górnego Śląska. Bbszar przyznany Polsce powiększony został do ok. ⅓ spornego terytorium. Polsce przypadło 50% hutnictwa i 76% kopalń węgla. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2020.05.25])

źródła

osobowe:
encyklo.pl [dostęp: 2012.11.23], newsaints.faithweb.com [dostęp: 2014.01.06]
oryginalnych zdjęć:
www.bsip.miastorybnik.pl [dostęp: 2017.11.07], www.sjozef.pl [dostęp: 2016.05.30], www.miejscapamiecinarodowej.pl [dostęp: 2014.01.06], www.bj.uj.edu.pl [dostęp: 2013.05.19]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: HAROŃSKI Leon

Powrót do przeglądania życiorysu: