• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • MICHALICHA Andrzej, źródło: missiopc.blogspot.com, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMICHALICHA Andrzej
    źródło: missiopc.blogspot.com
    zasoby własne
  • MICHALICHA Andrzej, źródło: www.saintjosaphat.org, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMICHALICHA Andrzej
    źródło: www.saintjosaphat.org
    zasoby własne
  • MICHALICHA Andrzej - 1913/4, źródło: www.saintjosaphat.org, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMICHALICHA Andrzej
    1913/4
    źródło: www.saintjosaphat.org
    zasoby własne

nazwisko

MICHALICHA

imiona

Andrzej

funkcja

kapłan eparchialny

wyznanie

Ukraiński Kościół greckokatolicki
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.05.19]

diecezja / prowincja

eparchia przemyska
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.05.19]

narodowość

ukraińska

data i miejsce śmierci

19.06.1959

Osinniki
obw. kemerowski, Rosja

szczegóły śmierci

Po zakończeniu działań zbrojnych II wojny światowej, rozpoczętej niemieckim i rosyjskim atakiem na Polskę w 09.1939, i.e. po klęsce Niemiec i rozpoczęciu w 1944 kolejnej okupacji rosyjskiej, wziął 11.09.1945 udział w dekanalnej konferencji w Jaworowie, w której wzięła udział tzw. „grupa inicjatywna” zamierzająca doprowadzić do włączenia Kościoła Greckokatolickiego do rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej (ostatecznie stało się to podczas tzw. pseudo–soboru lwowskiego 08—10.03.1946, gdy Rosjanie formalnie „zlikwidowali” Kościół Greckokatolicki, rabując jego majątek i przekazując go Kościołowi Prawosławnemu). Podczas spotkania bronił Kościół Greckokatolicki, argumentował przeciw apostazji, odmówił podpisania wstąpienia do „grupy”, po czym opuścił spotkanie. Tydzień później, 21.09.1945 aresztowany przez agentów rosyjskiej ludobójczej organizacji NKWD obw. Lwów. Przez trzy miesiące przetrzymywany w areszcie we Lwowie, po czym przeniesiony do więzienia w Złoczowie. Oskarżony iż „podczas niemieckiej okupacji […] był przewodniczącym komisji podatkowej […] i podczas kazań w kościele namawiał parafian, by przekazywali chleb Niemcom […]. W 1943 był członkiem komisji odpowiedzialnej za rejestrację ochotników do [14.] Dywizji [Grenadierów] SS‑Galizien”. 28.06.1946 skazany przez kapturowy sąd wojskowy ludobójczego NKWD obw. Lwów w Jaworowie na 10 lat niewolniczej pracy przymusowej w rosyjskich obozach koncentracyjnych Gułag. Przez Podkamień i Brody (i. prawd. Emilczyn) przetransportowany do obozów koncentracyjnych w okolicy Stalina (dziś: Donieck). Przetrzymywany m.in. w obozie k. miasteczka Jasynowaty. NIewolniczo pracował prawd. w pobliskich kopalniach węgla. Następnie prawd. pracował w kamieniołomach w miejscowości Oleniwski Karjery k. Doniecka. Potem przewiezony do obozu dla invalidów w mieście Mariinsk w obw. Kemerowo na Syberii (część systemu obozów SibŁag). Ciężko chory zwolniony 10.11.1954 przed terminem. Zesłany do wisi Osinniki w obw. Kemerowo, k. Nowokuźniecka. Tam zmarł.

przyczyna śmierci

eksterminacja

sprawstwo

Rosjanie

data i miejsce urodzenia

10.07.1886

Ostrów
pow. Jarosław, woj. podkarpackie, Polska

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

28.12.1913 (greckokatolicka katedra przemyska)

szczegóły posługi

proboszcz parafii Szkło dek. Jaworów (1926‑45), b. proboszcz parafii Niemirów dek. Niemirów (1925‑6), b. administrator (1924) i wikariusz (1923) parafii Kropiwnik Stary dek. Podbuż, b. administrator parafii Zaleska Wola dek. Radymno (1921‑2), Chidnowice dek. Przemyśl–Zagrody (1920), Żuków dek. Lubaczów (1919), Pełkinie dek. Jarosław (1917‑9), Surochów dek. Jarosław (1917‑8), b. wikariusz parafi Siebieczów dek. Bełz (1913‑6), b. student teologii i filozofii Greckokatolickich Seminariów Duchownych w Przemyślu (1912‑3), Stanisławowie (1909‑12), żonaty, ośmioro dzieci

inni związani szczegółami śmierci

CZAJKOWSKI Teofil, HAWRYSZKIEWICZ Eliasz, ŁOPACZAK Eliasz

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

SibŁag: Rosyjski obóz koncentracyjny i pracy przymusowej (w ramach Gułagu) na Syberii. Utworzony w 1929. Jeden z największych — początkowo obejmujący region od Omska do Krasnojarska, w zasadzie cały obszar Zachodnio–Syberyjskiej równiny, później podzielony i ograniczony do obszaru obejmującego okręgi Nowysybirska, Tomska i Kemerowa. Siedziba główna znajdowała się w miejscowości Mariinsk w obw. Kemerowo (przez pewien czas także w Nowosybirsku), gdzie znajdował się także specjalny obóz dla inwalidów. W SibLag przetrzymywano do 80,000 skazańców (w 1942). Więźniowie niewolniczo pracowali przy konstrukcji linii kolejowej, wycince lasów, przemyśle drzewnym i w kopalniach węgla, oraz w innych gałęziach przemysłu. Zamknięty ok. 1960. (więcej na: en.wikipedia.org [dostęp: 2014.05.09], www.gulagmuseum.org [dostęp: 2014.05.09])

łagry Stalino: Centrum szeregu rosyjskich obozów niewolniczej pracy przymusowej oraz obozów jenieckich, organizowanych od 1942‑3, w Stalinie (dziś Donieck), stolicy zagłębia węglowego i hutniczego Donbas, w południowej Ukrainie. W latach 1944‑6 funkcjonował tam tzw. kontrolno–filtracyjny obóz nr 240, który na początku 1945 posiadał ok. 10 podobozów, m.in. w Jenakijewe. Dłużej działał obóz jeniecki nr 280. Rosjanie zwozili doń internowanych ze zdobywanych terenów niemieckich, którzy nie uciekli wraz z wycofującą się armią niemiecką, m.in. z Warmii. Większość niewolniczo pracował w kopalniach węgla kamiennego. Wśród przetrzymywanych było m.in. ok. 4,782 Polaków, żołnierzy Armii Krajowej i innych polskich organizacji niepodległościowych (część Polskiego Państwa Podziemnego). W 04‑05.1945 Rosjanie wysłali kilkadziesiąt tysięcy górników ze Śląska do pracy przymusowej w kopalniach Donbasu — do Polski wrócili nieliczni, po 10 latach. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2018.09.02])

Lwów (Łąckiego): Więzienie przy ul. Łąckiego we Lwowie. Założone w latach 1918‑20 przez władze polskie, głównie dla więźniów politycznych. Od 1935 wykorzystywane jako areszt śledczy. Po niemieckim i rosyjskim ataku na Polskę w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, po rozpoczęciu okupacji rosyjskiej Rosjanie — miejscowy oddział ludobójczej organizacji NKWD — przetrzymywali w więzieniu (więzienie nr 1) tysiące więźniów, w większości Polaków i Ukraińców. Było to także miejsce wykonywania wyroków śmierci, wydawanych przez rosyjskie sądy na Polakach podejrzanych o prowadzenie działalności konspiracyjnej. W 06.1941, wobec niemieckiego ataku 22.06.1941 na uprzedniego sojusznika, Rosjan, funkcjonariusze NKWD zamordowali podczas ludobójczych masakr ok. 924 więźniów. Podczas niemieckiej okupacji w latach 1941–1944 w budynku mieściło się więzienie śledcze Gestapo. Niemcy dokonywali w nim m.in. egzekucji. W latach 1944‑91, po klęsce Niemiec i rozpoczęciu kolejnej okupacji rosyjskiej, w budynku znajdował się wydział śledczy i areszt najpierw NKWD, a później jego następcy MWD. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.10.31])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

źródła

osobowe:
www.saintjosaphat.org [dostęp: 2020.04.04], dlibra.kul.pl [dostęp: 2019.12.26]
bibliograficzne:
„Duchowieństwo Eparchii Przemyskiej i Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny”, Bogdan Prach, Wydawnictwo Ukraińskiego Uniwersytetu Katolickiego, Lwów 2015
oryginalnych zdjęć:
missiopc.blogspot.com [dostęp: 2020.04.04], www.saintjosaphat.org [dostęp: 2020.04.04], www.saintjosaphat.org [dostęp: 2020.04.04]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: MICHALICHA Andrzej

Powrót do przeglądania życiorysu: