• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION

nazwisko

SPERSKI

imiona

Bolesław

funkcja

kapłan diecezjalny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org

diecezja / prowincja

archidiecezja wileńska
więcej na: pl.wikipedia.org
diecezja sandomierska
więcej na: www.sandomierz.opoka.org.pl
ordynariat polowy Wojska Polskiego
więcej na: pl.wikipedia.org

akademickie wyróżnienia

magister teologii

honorowe wyróżnienia

kanonik honorowy (katedra wileńska)
więcej na: pl.wikipedia.org, pl.wikipedia.org

data i miejsce urodzenia

05.04.1871

Kończyny (pow. Wilno)

święcenia kapłańskie
(prezbiteriat)

1897

szczegóły posługi

duszpasterz parafii Orsza, Mohylew (do 1945), Bobrujsk (od 1944), b. proboszcz parafii pw. Wszystkich Świętych w Wilnie dek. Wilno (1936‑44), b. rektor kościoła pw. św. Bartłomieja w Wilnie dek. Wilno (1931‑6), b. dziekan dekanatu Grodno i proboszcz parafii pw. św. Franciszka Ksawerego w Grodnie (1927‑31), b. dziekan dekanatu Wołkowysk i proboszcz parafii Wołkowysk dek. Wołkowysk (1921‑7), b. proboszcz parafii Kobryń (1920‑1), b. administrator parafii Skotniki dek. Koprzywnica (1920), b. proboszcz parafii pw. Najświętszej Maryi Panny w Toronto w Kanadzie (1916‑7), b. organizator i pierwszy proboszcz polskiej parafii w St. Catharines w Ontario w Kanadzie (od 1914), b. organizator i duszpasterz parafii w Welland w Kanadzie, b. proboszcz parafii Lipniszki dek. Wiszniew (1911‑4), Żołudek dek. Lida (1907‑11), Żyrmunty dek. Oszmiana (1904‑7), b. prefekt prywatnego gimnazjum w Porozowej (1903‑4), b. kapelan i sekretarz bpa Stefana Zwierowicza, ordynariusza wileńskiego i sandomierskiego (do 1903), b. profesor Seminarium Duchownego w Wilnie (1897‑1901), b. student Akademii Teologicznej w Sankt Petersburgu (1894‑7), b. student filozofii i teologii w Seminarium Duchownym w Wilnie (1890‑4)

data i miejsce śmierci

23.04.1951

Wierchniouralsk

przyczyna śmierci

eksterminacja

szczegóły śmierci

W 1902 towarzyszył bpowi Stefanowi Zwierowiczowi na wygnaniu przez rosyjskiej władze w Twerze. Za przyjmowanie do Kościoła Katolickiego prawosławnych i organizowanie polskich szkół aresztowany przez Rosjan i ok. 1912 przez 13 miesięcy przetrzymywany w więzieniach w Wilnie i Pskowie. W 1914 zmuszony do wyjazdu na emigrację do Kanady. W 1917 zgłosił się do polskich oddziałów wojskowych organizowanych w Kanadzie i wraz z nimi wyjechał do Francji, gdzie został kapelanem armii gen. Hallera, prawd. 1. Dywizji Strzelców Polskich. Wiosną 1919 wraz z armią wrócił do Polski. Wziął udział prawd. w wojnie polsko–ukraińskiej 1918‑9 i wojnie polsko–rosyjskiej 1919‑20, jako kapelan prawd. 13. Kresowej Dywizji Piechoty Wojska Polskiego. Po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, po niemieckim ataku 22.06.1941 na uprzedniego sojusznika, Rosjan, wysłany przez abpa Jałbrzykowskiego do Mińska. Po tygodniu aresztowany przez Niemców i odtransportowany do Wilna. Tam uczestniczył w akcji pomocy Żydom. 03.03.1942 ponownie aresztowany przez Niemców, wraz z 28 profesorami i 81 klerykami seminarium duchownego w Wilnie. Do 29.03.1942 przetrzymywany w więzieniu na Łukiszkach, a potem niemieckim obozie koncentracyjnym Szałtupie (do lata 1944). Po zwolnieniu opuścił w 09.1944 Wilno i wyjechał posługiwać katolikom na ziemiach poza granicami Polski sprzed II wojny światowej, do Rosji. 14.12.1946 aresztowany przez Rosjan w Wilnie. Oskarżony o prowadzenie działalności wywiadowczej i antyrosyjskiej. W 08.1947 skazany na 5 lat niewolniczej pracy przymusowej w obozach koncentracyjnych Gułag. Przetrzymywany w obozie koncentracyjnym — łagrze — Stalinogorsku i prawd. zmuszany do niewolniczej pracy przymusowej w kopalni chromu w Bobrik Donskoj, potem w więzieniu we Włodzimierzu nad Klaźmą i w pojedynczej celi w więzieniu w Wierchniouralsku, gdzie zginął.

sprawstwo

Rosjanie

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

Gułag: Sieć rosyjskich obozów koncentracyjnych niewolniczej pracy przymusowej. Jednorazowo przetrzymywano w nich do 12 mln więźniów, z których miliony zginęły. (więcej na: pl.wikipedia.org)

Włodzimierz (n. Klaźmą): Jedne z najcięższych rosyjskich więzień politycznych, w którym przetrzymywano w wielu kapłanów katolickich.

Szałtupie: Ciężki obóz koncentracyjny dla Polaków, założony przez Niemców, w którym role strażnicze pełnili Litwini.

Wilno (Łukiszki): Więzienie w Wilnie wykorzystywany zarówno przez Niemców jak I Rosjan. Miejsce kaźni tysięcy Polaków. Przetrzymywano w nim jednorazowo od 2,000 do 16,000 więźniów. W 06.1941 Rosjanie, po ataku niemieckim, wymordowali większą część więźniów. (więcej na: pl.wikipedia.org)

Aresztowania 03.03.1942 (Wilno): 03.03.1942 w Wilnie Niemcy aresztowali 28 profesorów oraz 81 kleryków wileńskiego seminarium duchownego, prawd. z donosu litewskiego. Wszystkich przetrzymywano w więzieniu Łukiszki w Wilnie. Profesorów 18.03.1942 przewieziono do Wyłkowyszek i tam internowano. W 10.1942 zesłano ich następnie do obozów koncentracyjnych (m. in. Szałtupie). kleryków 04.05.1942 wywieziono na roboty do Niemiec, ale spora część uciekła z transportu. Seminarium duchowne zamknięto. (więcej na: www.tygodnik.lt)

Pomoc Żydom: W czasie II wojny światowej Niemcy na okupowanych ziemiach polskich zabronili udzielania pomocy Żydom pod karą śmierci. Setki kapłanów i duchowieństwa mimo tego takiej pomocy Żydom udzielało. Wielu poniosło śmierć. (więcej na: www.naszdziennik.pl)

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org)

Wojna polsko-rosyjska 1919—20: Wojna o niepodległość i granice Rzeczpospolitej. Polska odzyskała niepodległość w 1918, ale o granice musiała walczyć z dawnymi potęgami imperialnymi, w szczególności z Rosją. Rosja planowała wzniecenie rewolucji bolszewickiej w krajach zachodu Europy, co stało się przyczyną rozpętania przez nią w 1920 wojny przeciw Polsce. Pokonana został w bitwie warszawskiej, zwanej „cudem nad Wisłą” (jednej z 10 najważniejszych bitew w historii świata, według niektórych historyków), w 08.1920, dzięki której Polska odzyskała część ziem utraconych w ramach rozbiorów Polski w XVIII w., a Europa ocalona została przed ludobójczym komunizmem. (więcej na: pl.wikipedia.org)

Wojna polsko-ukraińska 1918—9: Jedna z wojen toczonych przez nowopowstałą Rzeczpospolitą w obronie swoich granic. Pod koniec 1918 na obszarach byłego zaboru austriackiego, w oparciu o ukraińskie oddziały byłej armii austro–węgierskiej, Ukraińcy zaatakowali powstającą Rzeczpospolitą. W szczególności utworzyli zalążki państwowości i zaatakowali Lwów. Dzięki bohaterskiej postawie mieszkańców miasta, w szczególności młodych ludzi — zwanych odtąd orlętami lwowskimi — miasto zostało odbite przez Polaków i przez kilka miesięcy w niezwykły sposób bronione przed atakami ukraińskimi. W 1919 Polska — jej nowo utworzona armia — odepchnęła ukraińskie oddziały na wschód i południe, przejmując kontrolę nad swoimi ziemiami. (więcej na: pl.wikipedia.org)

źródła

osobowe:
www.katolicy.eu
bibliograficzne:
„„Martyrologia duchowieństwa archidiecezji wileńskiej 1939‑1945””, ks. Tadeusz Krahel, Białystok, 2017