• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • MIROCHNA Stefan Marian (o. Julian), źródło: www.franciszkanie-warszawa.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMIROCHNA Stefan Marian (o. Julian)
    źródło: www.franciszkanie-warszawa.pl
    zasoby własne
  • MIROCHNA Stefan Marian (o. Julian); źródło: Łukasz Janecki, „Słownik biograficzno-bibliograficzny polskich franciszkanów konwentualnych zamordowany i tragicznie zmarłych w latach 1939—45”, Wydawnictwo Ojców Franciszkanów, Niepokalanów, 2016, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMIROCHNA Stefan Marian (o. Julian)
    źródło: Łukasz Janecki, „Słownik biograficzno-bibliograficzny polskich franciszkanów konwentualnych zamordowany i tragicznie zmarłych w latach 1939—45”, Wydawnictwo Ojców Franciszkanów, Niepokalanów, 2016
    zasoby własne

nazwisko

MIROCHNA

imiona

Stefan Marian

imiona zakonne

Julian

  • MIROCHNA Stefan Marian (o. Julian) - Tablica pamiątkowa, ul. Loretańska, Wojnicz (pow. Tarnów), źródło: www.miejscapamiecinarodowej.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMIROCHNA Stefan Marian (o. Julian)
    Tablica pamiątkowa, ul. Loretańska, Wojnicz (pow. Tarnów)
    źródło: www.miejscapamiecinarodowej.pl
    zasoby własne
  • MIROCHNA Stefan Marian (o. Julian) - Pomnik organizacji NOB, b. obóz koncentracyjny Posen (Fort VII), Poznań, źródło: pl.wikipedia.org, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMIROCHNA Stefan Marian (o. Julian)
    Pomnik organizacji NOB, b. obóz koncentracyjny Posen (Fort VII), Poznań
    źródło: pl.wikipedia.org
    zasoby własne
  • MIROCHNA Stefan Marian (o. Julian) - Tablica pamiątkowa, kościół pw. Stygmatów św. Franciszka, Warszawa-Nowe Miasto, źródło: zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMIROCHNA Stefan Marian (o. Julian)
    Tablica pamiątkowa, kościół pw. Stygmatów św. Franciszka, Warszawa-Nowe Miasto
    źródło: zasoby własne
  • MIROCHNA Stefan Marian (o. Julian) - Tablica pamiątkowa, kościół pw. Stygmatów św. Franciszka, Warszawa-Nowe Miasto, źródło: zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMIROCHNA Stefan Marian (o. Julian)
    Tablica pamiątkowa, kościół pw. Stygmatów św. Franciszka, Warszawa-Nowe Miasto
    źródło: zasoby własne
  • MIROCHNA Stefan Marian (o. Julian) - Tablica pamiątkowa, kościół oo. franciszkanów, Kraków, ul. Franciszkańska 5, źródło: www.sowiniec.com.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMIROCHNA Stefan Marian (o. Julian)
    Tablica pamiątkowa, kościół oo. franciszkanów, Kraków, ul. Franciszkańska 5
    źródło: www.sowiniec.com.pl
    zasoby własne

funkcja

ojciec zakonny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21]

zakon

Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych (franciszkanie konwentualni, franciszkanie czarni - OFMConv)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21]

diecezja / prowincja

prowincja Matki Bożej Niepokalanej OFMConv
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.08.18]
prowincja św. Antoniego z Padwy i bł. Jakuba Strzemię OFMConv
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.08.18]

data i miejsce urodzenia

31.08.1903

Bochnia

śluby zakonne

26.10.1919 (ostatnie)

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

06.06.1926 (Kraków)

szczegóły posługi

gwardian klasztoru Kalisz (1935‑40), b. zakonnik klasztoru Łagiewniki k. Łodzi (1934‑5) — wikariusz parafii, socjusz magistra nowicjuszy i rekolekcjonista, b. zakonnik klasztoru Gniezno (1931‑4) — wikariusz klasztoru, wikariusz parafii, dyrektor Chóru Mariańskiego i rekolekcjonista, b. zakonnik klasztoru Łagiewniki k. Łodzi (1929‑31) — prefekt szkoły parafialnej i rekolekcjonista, b. zakonnik klasztoru Jasło (1928‑9) — rekolekcjonista, b. zakonnik klasztoru Horyniec–Zdrój (1926‑8) — rekolekcjonista, b. student filozofii i teologii Franciszkańskiego Seminarium Duchownego w Krakowie (1920‑6), nowicjat w klasztorze Łagiewniki (od 20.10.1918), w Zakonie w klasztorze Lwów od 19.08.1918

data i miejsce śmierci

07.07.1942

KL Posen

przyczyna śmierci

mord

szczegóły śmierci

Po niemieckim i rosyjskim najeździe w 09.1993 na Polskę i rozpoczęciu II wojny światowej, po rozpoczęciu okupacji niemieckiej, na terenie niemieckiej prowincji Warthegau (Kraj Warty) — zorganizowanej na okupowanej przez Niemcach Wielkopolsce i włączonej bezpośrednio do Niemiec —organizował konspiracyjne Stronnictwo Narodowe (część przyszłego Polskiego Państwa Podziemnego) pseudonim „Kawka”. Od 01.1940 członek kierownictwa Organizacji Jedności Narodowej OJN w Kaliszu, od jesieni 1940 część Narodowej Organizacji Bojowej NOB, kierowanej z Poznania — m.in. jako kierownik Działu Opieki Społecznej. Prowadził nasłuch radiowy stacji zachodnich (posiadanie radioodbiorników był przez Niemców zdelegalizowane) i współredagował konspiracyjne pismo „Jedność Narodowa”. W 12.1940 rozpoczęły się niemieckie aresztowania — najpierw w Poznaniu, od 02.1941 w Kaliszu. Niemcy wpadli też na jego trop. Zdążył jednakże w 02.1941 uciec — w kobiecym przebraniu — do zarządzanego przez Niemcy Generalnego Gubernatorstwa. Ukrywał się w Warszawie pod przybranym nazwiskiem Antoni Lis. Poszukiwany przez Niemców — za wskazanie jego adresu wyznaczono nagrodę 25,000 marek — został aliści w wyniku prowokacji w Warszawie aresztowany 21.11.1941. Więziony w więzieniu Pawiak w Warszawie a potem w 01.1942 przewieziony — jako bezpośredni „poddany” państwa niemieckiego — z powrotem do Warthegau i przetrzymywany w obozie koncentracyjnym KL Posen (Fort VII). W areszcie Gestapo przy ul. Młyńskiej w Poznaniu podany męczącym przesłuchaniom i torturom (miał połamane ręce). Szczuty psami. Zawieziony do szpitala — by odzyskać siły przed następnymi przesłuchaniami — leżał przykuty do ściany. Nie wydał nikogo. Wieczorem 07.07.1942 o 20:00 wywieziony z KL Posen w nieznanym kierunku i w nocy zamordowany wraz z ok. 20 innymi polskimi działaczami konspiracyjnymi w „podpoznańskich lasach”.

alt. daty i miejsca śmierci

22.09.1942, 10.06.1943, 02—03.11.1943

Poznań

alt. szczegóły śmierci

Według innych relacji powieszony.

sprawstwo

Niemcy

inni związani szczegółami śmierci

BARTCZAK Władysław (br. Teodor), BINIEWICZ Jan, GOŁĘBIOWSKI Józef, GORAJECKI Michał, HERBICH Henryk Józef Adam, ŁOPUSZYŃSKI Kazimierz Roman, MAKOWSKI Franciszek (br. Szymon), MOŻEJKO Józef (br. Albert Maria), NIEWĘGŁOWSKI Stanisław, NOWACKI Oktawian Mieczysław Bolesław, ŚWIEŻEWSKI Kazimierz, ZABOROWICZ Stanisław, ZAWADZKI Józef

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

Mord 07.07.1942 KL Posen: 07.07.1942, wieczorem o 20:00, z cel obozu koncentracyjnego KL Posen wywołano nazwiska ok. 20 polskich działaczy niepodległościowych i wezwanych, skutych kajdankami wywieziono na ciężarówce w nieznanym kierunku. Nazajutrz do więziennego magazynu trafiły ubrania wywiezionych. Wśród nich znajdował się Adolf hr. Bniński, prezes Akcji Katolickiej i Główny Delegat Rządu RP (wówczas na uchodźstwie) dla ziem polskich wcielonych w 1939 do Niemiec, reprezentujący konspiracyjny Związek Walki Zbrojnej ZWZ (część Polskiego Państwa Podziemnego), grupujący takie organizacje konspiracyjne, jak „Ojczyzna”, Narodowa Organizacja Bojowa NOB, Poznańska Organizacja Zbrojna POZ, Wielkopolska Organizacja Wojskowa (WOW), Tajna Polska Organizacja Wojskowa (TPOW), terytorialnie obejmujący Okręg Poznański (mniej więcej obszar przedwojennego woj. poznańskiego). Był także o. Stefan Maria Mirochna. Struktury kierownicze Polskiego Państwa Podziemnego w Wielkopolsce Niemcy rozbili w 09‑12.1941. Aresztowanych osadzono w obozie koncentracyjnym KL Posen (Fort VII) w Poznaniu. Tam w wyniku niemieckiego bestialstwa zginęło kiku aresztowanych. Co najmniej jeden został zamordowany podczas przesłuchań i tortur w Domu Żołnierza i areszcie przy ul. Młyńskiej w Poznaniu. Miejsce śmierci pozostałych, wywiezionych z KL Posen, pozostaje nieznane. Jeden z Niemców miał twierdzić, że „umierali dzielnie, ale śmiercią gorszą niż chrześcijanie w czasach Nerona”. Stąd jedna z wersji — niepotwierdzona — głosi, że zostali rzuceni na pożarcie przez dzikie zwierzęta w poznańskim ZOO. Najprawdopodobniej zostali rozstrzelani —bez wyroku sądowego, bo doraźne sądy zaczęły funkcjonować w Wielkopolsce dopiero w 08.1942 — w lasach stęszewskich, a w 1944 ich ciała Niemcy wydobyli i spalili. (więcej na: poznan.ipn.gov.pl [dostęp: 2019.04.16])

Poznań (Dom Żołnierza): Od 12.09.1939 więzienie – katownia – Polaków, w szczególności osób poderzewanych o prowadzenie działalności konspiracyjnej, w Poznaniu, zarządzana przez niemieckie Gestapo. Osławione miejsce przesłuchań i tortur. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

Poznań (ul. Młyńska): Areszt śledczy zarządzany przez Niemców. Wykonywano w nim też wyroki śmierci przez gilotynowanie i powieszenie. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.10.05])

KL Posen: Niemiecki obóz Posen — Fort VII — założony ok. 10.10.1939 w Poznaniu do połowy 11.1939 funkcjonował formalnie jako obóz koncentracyjny (niem. Konzentrationslager) KL Posen, i takie określenie używane jest w Białej Księdze także dla późniejszego okresu działania obozu. Był pierwszym takim obozem założonym przez Niemców na ziemiach polskich — w przypadku Wielkopolski włączonych bezpośrednio do Niemiec. Już w 10.1939 w KL Posen Niemcy po raz pierwszy użyli gazu do mordowania ludności cywilnej, w szczególności pacjentów szpitali psychiatrycznych. Od 11.1939 obóz funkcjonował jako więzienie policji politycznej Gestapo oraz obóz przejściowy (niem. Übergangslager), przed wysłaniem do obozów koncentracyjnych, takich jak KL Dachau czy KL Auschwitz. Od 28.05.1941 obóz został przemianowany na więzienie policyjne i korekcyjny obóz niewolniczej pracy (niem. Arbeitserziehungslager). W szczycie w obozie dokonywano od 7 do 9 egzekucji dziennie, masowo wieszano więźniów, część wyprowadzając także na egzekucje poza terenem obozu. Razem Niemcy zamordowali w KL Posen ok. 20 tys. mieszkańców Wielkopolski, w tym wielu przedstawicieli polskiej inteligencji, pacjentów i personel szpitali psychiatrycznych oraz kilkunastu kapłanów. Setki kapłanów katolickich przeszło przez obóz przed wysłaniem do obozów koncentracyjnych, głównie KL Dachau. Od 03.1943 rozpoczyna się okres przekształcenia obozu w zakłady przemysłowe (od 25.04.1944 — fabryka fimy Telefunken, produkująca radio dla łodzi podwodnych i samolotów). (więcej na: www.wmn.poznan.pl [dostęp: 2019.02.02], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23])

Pawiak: Więzienie śledcze w Warszawie. Największe niemieckie więzienie w Generalnym Gubernatorstwie. 100 tys. więźniów w latach 1939‑44 przeszło przez Pawiak, z czego ok. 37 tys. Niemcy zamordowali w egzekucjach, w czasie przesłuchań, w celach albo „szpitalu” więziennym. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.08.10])

Generalne Gubernatorstwo: Jednostka administracyjno–terytorialna utworzona przez Niemców w 1939 po agresji na Polskę, obejmująca część okupowanego przez Niemcy terytorium Polski, która nie została wcielona bezpośrednio do Rzeszy. Zarządzana przez Niemców do 1945 — do czasu ofensywy rosyjskiej — i stanowiąca część tzw. Wielkich Niemiec — Großdeutschland. Od 1941 w jej skład wchodził też dystrykt Galicja. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.12.04])

Aresztowania 03.1941 (Kalisz): W 02‑03.1941 w Kaliszu i okolicach Niemcy rozpoczęli aresztowania szeregu osób (razem aresztowano 85) podejrzewanych o udział w polskiej podziemnej Organizacji Jedności Narodowej OJN, wchodącej w skład Narodowej Organizacji Bojowej NOB (część szeroko rozumianego Polskiego Państwa Podziemnego). Wśród aresztowanych w dniach 04‑06.03.1941 było co najmniej 9 księży i 4 zakonników i wielu ich parafian. Co najmniej dwóch z nich sądzonych było przez niemiecki sąd doraźny Sondergeright i skazanych na karę śmierci. 02.05.1941 204 więźniów, wśród których było ok. 65 związanych z działalnością OJN, wywieziono do obozu koncentracyjnego KL Auschwitz. Tylko 34 doczekało się wyzwolenia. Wszyscy aresztowani księża i zakonnicy zginęli. W odwecie Niemcy zakazali też działalności zakonu franciszkanów konwentualnych w prowincji Warthegau (Wielkopolska). (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2016.03.14], www.info.kalisz.pl [dostęp: 2016.03.14])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

źródła

osobowe:
www.franciszkanie-warszawa.pl [dostęp: 2019.04.16], www.archiwum.kalisz.pl [dostęp: 2019.04.16], www.panstwo.net [dostęp: 2019.04.16], prawy.pl [dostęp: 2019.04.16], poznan.ipn.gov.pl [dostęp: 2019.04.16]
bibliograficzne:
„Martyrologium polskiego duchowieństwa rzymskokatolickiego pod okupacją hitlerowską w latach 1939‑1945”, Wiktor Jacewicz, Jan Woś, tom I‑V, Akademia Teologii Katolickiej, 1977‑1981
„Patriota do końca”, p. Rafał Sierchuła, „Nowe Państwo”, 11/2018
„Słownik biograficzno–bibliograficzny polskich franciszkanów konwentualnych zamordowany i tragicznie zmarłych w latach 1939‑45”, Łukasz Janecki, Wydawnictwo Ojców Franciszkanów, Niepokalanów, 2016
oryginalnych zdjęć:
www.franciszkanie-warszawa.pl [dostęp: 2018.11.18], www.miejscapamiecinarodowej.pl [dostęp: 2019.04.16], pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.01.16], www.sowiniec.com.pl [dostęp: 2014.07.11]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: MIROCHNA Stefan Marian

Powrót do przeglądania życiorysu: