• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • MATYSZCZYK Stanisław; źródło: ks. Tadeusz Krahel, „Martyrologia duchowieństwa archidiecezji wileńskiej 1939—1945”, Białystok, 2017, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMATYSZCZYK Stanisław
    źródło: ks. Tadeusz Krahel, „Martyrologia duchowieństwa archidiecezji wileńskiej 1939—1945”, Białystok, 2017
    zasoby własne

nazwisko

MATYSZCZYK

inne wersje nazwiska

MATYSZCZAK

imiona

Stanisław

  • MATYSZCZYK Stanisław - Tablica pamiątkowa, kościół pw. św. Stanisława, Sankt Petersburg, źródło: ipn.gov.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMATYSZCZYK Stanisław
    Tablica pamiątkowa, kościół pw. św. Stanisława, Sankt Petersburg
    źródło: ipn.gov.pl
    zasoby własne

funkcja

kapłan diecezjalny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21]

diecezja / prowincja

archidiecezja wileńska
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.05.19]

data i miejsce urodzenia

08.11.1909

Gaj (rej. Orany, okr. Olita, Litwa)

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

11.06.1938 (katedra wileńska)

szczegóły posługi

wikariusz parafii Widze dek. Brasław (1938‑40), b. student Wydziału Teologicznego Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie (do 1938), b. student filozofii i teologii w Seminarium Duchownym w Wilnie (1932‑8)

data i miejsce śmierci

22.06.1941

Wilejka (obw. Mińsk, Białoruś)

przyczyna śmierci

zbiorowy mord

szczegóły śmierci

Po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, po rozpoczęciu okupacji rosyjskiej pozostał sam na parafii. Prześladowany — zmuszany do pracy fizycznej. Obarczany coraz większymi podatkami — w pewnym momencie miał odmówić ich zapłacenia. W 1940 obrabowany przez rosyjską milicję — dzięki interwencji parafian rzeczy zwrócono. W nocy z 15‑16.09.1940 o 03:00 przedstawiciele ludobójczej rosyjskiej organizacji NKVD próbowali go aresztować, ale nie zastali go w domu. Dzięki pomocy parafian — według niektórych źródeł zmuszony przez parafian — zaczął się ukrywać. 22.09.1940 Rosjanie ogłosili publicznie, że nie zamierzają go aresztować. Powrócił (został wypuszczony i powrócił) do swego mieszkania. 30.09.1940 udał się do kościoła w Hoduciszkach. Tam przez dwa dni posługiwał. 01.10.1940 wsiadł na rower i udał się do swej parafii Widze. Po drodze aresztowany przez ludobójcze NKWD. Przetrzymywany w więzieniu w Postawach i Wilejce. Po niemieckim ataku w 06.1941 na uprzedniego sojusznika, Rosjan, w trakcie panicznej ucieczki zamordowany przez Rosjan — prawd. w więzieniu.

alt. daty i miejsca śmierci

26.06.1941, 28.06.1941

Borysów
Archangielsk (Rosja)

alt. szczegóły śmierci

Według niektórych źródeł po niemieckim ataku 22.06.1941 na uprzedniego sojusznika, Rosjan, wyprowadzony przez Rosjan z więzienia Wilejce i zagnany w tzw. „marszach śmierci” na wschód przed nacierającymi Niemcami. Nie będąc w stanie podążać za kolumną zamordowany przez Rosjan. Według innych źródeł 22.06.1941 wydzielony wraz z kilkudziesięcioma więźniami Starej Wilejki — resztę albo zamordowano w więzieniu, albo zmuszono do morderczego marszu na wschód — załadowany na samochody ciężarowe i wywieziony przez Rosjan 120 km na wschód, do Borysowa. Tam zmuszany do marszu w kierunku stacji kolejowej. Ponieważ nie był w stanie iść zamordowany na miejscu wraz z kilkunastoma innymi współwięźniami. Według jeszcze innych źródeł skazany przez ludójczy sąd kapturowy NKWD, tzw. „Trojkę”, na 8 lat niewolniczej pracy przymusowej w rosyjskich obozach koncentracyjnych Gułag, przetransportowany do obozu koncentracyjnego w Archangielsku. Tam miał zaginąć. Niektóre źródła podają 06.1941 jako czas aresztowania.

sprawstwo

Rosjanie

inni związani szczegółami śmierci

AMANKOWICZ Dominik, CIMASZKIEWICZ Julian, JUREWICZ Bolesław

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

Wilejka: W czasie rosyjskiej okupacji — po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej — największe więzienie na Wileńszczyźnie, początkowo usytuowane w budynkach dawnego aresztu, potem rozbudowane o budynki uprzedniego szpitala. Na terenie więzienia Rosjanie dokonywali masowych mordów aresztowanych, głównie Polaków. Szacuje się, że na terenie więzienia pochowano ogólnie ok. 1,200 zamordowanych. Po niemieckim ataku 22.06.1941 na uprzedniego sojusznika, Rosjan, 24.06.1941 rozpoczęła się ewakuacja więzienia — część ludobójczego planu eksterminacji więźniów, zatwierdzonego przez najwyższe rosyjskiej władze — w trakcie której Rosjanie zamordowali 500‑800 gnanych w kierunku Borysowa więźniów. M.in. kilkudziesięciu zamordowano w lasku Kasuta, ok. 9 km od Wilejki. Później więzienie niemieckie, w którym również przetrzymywano Polaków oraz dokonywano na nich mordów, w tym kilku polskich kapłanów. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2017.06.16])

Masakry 06.1941 (NKWD): Po ataku niemieckim 22.06.1941 na tereny okupowane przez Rosjan i w konsekwencji na Rosję, przed paniczną ucieczką, Rosjanie wymordowali — zgodnie z ludobójczym rozkazem rosyjskiego ministra spraw wewnętrznych Wawrzyńca Berii wydanym 24.06.1941 wymordowania wszystkich więźniów na okupowanych przez Rosję ziemiach polskich — ok. 40,000 osób przetrzymywanych w więzieniach NKWD na terenach Polski, Litwy, Łotwy i Estonii, a także wiele innych osób. Część zamordowana została już w więzieniach, w zbiorowych masakrach, część podczas tzw. „marszów śmierci”, gdy więźniów gnano pieszo na wschód. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21])

Archangielsk: Rosyjski jeniecki obóz pracy przymusowej. Jednocześnie centrum wielu rosyjskich obozów koncentracyjnych w ramach Gułagu, takich jak JagrinŁag, KargopolŁag, KotlasŁag, OnetŁag, SewKuzBassŁag. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.08.17])

Gułag: Sieć rosyjskich obozów koncentracyjnych niewolniczej pracy przymusowej. Jednorazowo przetrzymywano w nich do 12 mln więźniów, z których miliony zginęły. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.05.09])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

źródła

osobowe:
www.bialystok.opoka.org.pl [dostęp: 2012.12.28], www.bialystok.opoka.org.pl [dostęp: 2012.12.28], naszewidze.blog.onet.pl [dostęp: 2015.05.09], naszewidze.blog.onet.pl [dostęp: 2017.06.16], naszewidze.blog.onet.pl [dostęp: 2014.09.21]
bibliograficzne:
„Martyrologia duchowieństwa archidiecezji wileńskiej 1939‑1945”, ks. Tadeusz Krahel, Białystok, 2017
oryginalnych zdjęć:
ipn.gov.pl [dostęp: 2019.02.02]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: MATYSZCZYK Stanisław

Powrót do przeglądania życiorysu: