• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION

nazwisko

CIMASZKIEWICZ

imiona

Julian

  • CIMASZKIEWICZ Julian - Tablica pamiątkowa, kościół pw. św. Stanisława, Sankt Petersburg, źródło: ipn.gov.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOCIMASZKIEWICZ Julian
    Tablica pamiątkowa, kościół pw. św. Stanisława, Sankt Petersburg
    źródło: ipn.gov.pl
    zasoby własne

funkcja

kapłan diecezjalny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21]

diecezja / prowincja

archidiecezja wileńska
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.05.19]
archidiecezja mohylewska
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.06.23]

akademickie wyróżnienia

kandydat prawa

data i miejsce urodzenia

07.01.1890

Berniszki (pow. Dryssa)

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

25.10.1925 (kościół/kaplica w Kandel (rejon Kuczurgan, okręg Odessa))

szczegóły posługi

dziekan dekanatu Świr (1940‑1), proboszcz parafii Wiszniew dek. Wiszniew (1938‑41), b. proboszcz parafii Baturyn dek. Wilejka (1934‑8), b. profesor historii Kościoła w Instytucie Misyjnym w Lublinie (1930‑4), b. wikariusz parafii Kuźnica dek. Sokółka (do 1930), przy kościele pw. św. Jana w Wilnie dek. Wilno (od 1928), b. wikariusz parafii pw. św. Piotra i Pawła w Moskwie (1925‑7), b. student filozofii i teologii na konspiracyjnym katolickim seminarium duchownym w Sankt Petersburgu (1922‑5), b. naczelnik wydziału Komisariatu Centralnego Kolei Rosyjskich w Sankt Petersburgu (od 1921), b. naczelnik wydziału Komisariatu Centralnego Kolei Rosyjskich w Orle (1919‑21), b. pracownik Poleskich Kolei Żelaznych (ok. 1915‑9), b. student prawa Uniwersytetu Sankt Petersburg (1911‑5)

data i miejsce śmierci

26.06.1941

Wilejka (obw. Mińsk, Białoruś)

przyczyna śmierci

mord

szczegóły śmierci

Pierwszy raz aresztowany przez Rosjan w końcu 1921. Przetrzymywany w więzieniu Butyrki w Moskwie. Oskarżany o „agitację przeciwko władzy sowieckiej i partii komunistycznej”. Zwolniony po ok. 6 tygodniach dzięki wstawiennictwu polskiego i łotewskiego konsulatu. Po raz wtóry aresztowany — już po konspiracyjnych święceniach kapłańskich — 23.06.1927 w Moskwie. Ponownie przetrzymywany w więzieniu Butyrki. Oskarżany m.in. „o przygotowanie dzieci do pierwszej Komunii św.”, „o szpiegostwo na rzecz rządu polskiego”, 18.11.1927 skazany na 3(8) lata w obozach koncentracyjnych — Gułag — bez szansy na amnestię. Zesłany do obozu przejściowego KemŁag, wchodzącego w skład i stanowiącego bramę do niewolniczych obozów koncentracyjnych na Wyspach Sołowieckich. Tam niewolniczo pracował przy wyrębie lasu. W 1928 przewieziony z powrotem do więzienia Butyrki w Moskwie. Wymieniony na rosyjskich szpiegów w Polsce. Po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny ponownie przez Rosjan aresztowany 07.04.1941 (albo 09.03.1941) w Wiszniewie. Po niemieckim ataku w 06.1941 na uprzedniego sojusznika, Rosjan, brutalnie przez Rosjan torturowany i zamordowany w więzieniu w Wilejce.

alt. szczegóły śmierci

Według innych przypuszczeń zamordowany jeszcze przed niemieckim atakiem w 06.1941 na uprzedniego sojusznika, Rosjan — skazany na śmierć przez rosyjskiego okupanta i stracony.

sprawstwo

Rosjanie

inni związani szczegółami śmierci

AMANKOWICZ Dominik, JUREWICZ Bolesław, MATYSZCZYK Stanisław

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

Wilejka: W czasie rosyjskiej okupacji — po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej — największe więzienie na Wileńszczyźnie, początkowo usytuowane w budynkach dawnego aresztu, potem rozbudowane o budynki uprzedniego szpitala. Na terenie więzienia Rosjanie dokonywali masowych mordów aresztowanych, głównie Polaków. Szacuje się, że na terenie więzienia pochowano ogólnie ok. 1,200 zamordowanych. Po niemieckim ataku 22.06.1941 na uprzedniego sojusznika, Rosjan, 24.06.1941 rozpoczęła się ewakuacja więzienia — część ludobójczego planu eksterminacji więźniów, zatwierdzonego przez najwyższe rosyjskiej władze — w trakcie której Rosjanie zamordowali 500‑800 gnanych w kierunku Borysowa więźniów. M.in. kilkudziesięciu zamordowano w lasku Kasuta, ok. 9 km od Wilejki. Później więzienie niemieckie, w którym również przetrzymywano Polaków oraz dokonywano na nich mordów, w tym kilku polskich kapłanów. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2017.06.16])

Masakry 06.1941 (NKWD): Po ataku niemieckim 22.06.1941 na tereny okupowane przez Rosjan i w konsekwencji na Rosję, przed paniczną ucieczką, Rosjanie wymordowali — zgodnie z ludobójczym rozkazem rosyjskiego ministra spraw wewnętrznych Wawrzyńca Berii wydanym 24.06.1941 wymordowania wszystkich więźniów na okupowanych przez Rosję ziemiach polskich — ok. 40,000 osób przetrzymywanych w więzieniach NKWD na terenach Polski, Litwy, Łotwy i Estonii, a także wiele innych osób. Część zamordowana została już w więzieniach, w zbiorowych masakrach, część podczas tzw. „marszów śmierci”, gdy więźniów gnano pieszo na wschód. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

Sołówki: Sołowiecki Obóz Specjalnego Przeznaczenia SŁON (ros. Солове́цкий ла́герь осо́бого назначе́ния) — rosyjski obóz koncentracyjny i pracy przymusowej na Wyspach Sołowieckich, funkcjonujący od 1923 i początkowo założony w słynnym prawosławnym monasterze. Działał do 1939 (od 1936 jako więzienie). W latach 1920 jeden z pierwszych i największy obóz koncentracyjny w Rosji. Miejsce niewolniczej pracy i mordów setek kapłanów katolickich i innych wyznań, głównie chrześcijańskich, szczególnie w latach 1920‑30. Koncepcja późniejszego systemu rosyjskich obozów koncentracyjnych Gułag swój początek prawd. bierze właśnie w obozach na Wyspach Sołowieckich — stamtąd przeniosła się na obszar objęty budową kanału Białomor (Morze Bałtyckie — Morze Białe), a stamtąd dalej, na cały obszar państwa rosyjskiego. Od sieci obozów na Wyspach Sołowieckich — zwanych także archipelagiem Wysp Sołowieckich — prawd. pochodzi też pojęcie „Archipelagu Gułag” stworzonego przez Aleksandra Sołżenicyna. Szacuje się, że przez obozy koncentracyjne Wysp Sołowieckich przeszło od dziesiątek do setek tysięcy więźniów. W latach 1937‑8 ok. 9.500 więźniów wywieziono z obozu i zamordowano w kilku miejscach zbiorowych egzekucji, w tym w Sandarmoch i Łodiejnoje Polie — w tym wielu kapłanów katolickich. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.05.09])

KemŁag: Podobóz zespołu obozów koncentracyjnych BelBałtŁag, w republice Karelia, nad brzegami Morza Białego. Wielu kapłanów było tam m.in. więzionych w drodze do lub z obozów koncentracyjnych na Wyspach Sołowieckich. (więcej na: www.gulagmuseum.org [dostęp: 2014.12.20])

Gułag: Sieć rosyjskich obozów koncentracyjnych niewolniczej pracy przymusowej. Jednorazowo przetrzymywano w nich do 12 mln więźniów, z których miliony zginęły. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.05.09])

Moskwa (Butyrki): Przejściowe i śledcze. ciężkie więzienie w Moskwie — dla tzw. więźniów politycznych — w którym Rosjanie przetrzymywali i zamordowali tysiące Polaków. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.05.09])

źródła

osobowe:
www.bialystok.opoka.org.pl [dostęp: 2013.01.06], www.kul.lublin.pl [dostęp: 2013.01.06]
bibliograficzne:
„Martyrologia duchowieństwa archidiecezji wileńskiej 1939‑1945”, ks. Tadeusz Krahel, Białystok, 2017
„Losy duchowieństwa katolickiego w ZSSR 1917‑1939. Martyrologium”, Roman Dzwonkowski, SAC, wyd. Towarzystwo Naukowe KUL, 2003, Lublin
oryginalnych zdjęć:
ipn.gov.pl [dostęp: 2019.02.02]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: CIMASZKIEWICZ Julian

Powrót do przeglądania życiorysu: