• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • MARSZAŁEK Rudolf, źródło: mtrojnar.rzeszow.opoka.org.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMARSZAŁEK Rudolf
    źródło: mtrojnar.rzeszow.opoka.org.pl
    zasoby własne
  • MARSZAŁEK Rudolf, źródło: www.patrimonium.chrystusowcy.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMARSZAŁEK Rudolf
    źródło: www.patrimonium.chrystusowcy.pl
    zasoby własne
  • MARSZAŁEK Rudolf, źródło: www.encyklo.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMARSZAŁEK Rudolf
    źródło: www.encyklo.pl
    zasoby własne
  • MARSZAŁEK Rudolf, źródło: swjozef.stargard.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMARSZAŁEK Rudolf
    źródło: swjozef.stargard.pl
    zasoby własne
  • MARSZAŁEK Rudolf, źródło: www.patrimonium.chrystusowcy.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMARSZAŁEK Rudolf
    źródło: www.patrimonium.chrystusowcy.pl
    zasoby własne
  • MARSZAŁEK Rudolf - Jako kleryk, źródło: www.patrimonium.chrystusowcy.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMARSZAŁEK Rudolf
    Jako kleryk
    źródło: www.patrimonium.chrystusowcy.pl
    zasoby własne
  • MARSZAŁEK Rudolf, źródło: www.encyklo.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMARSZAŁEK Rudolf
    źródło: www.encyklo.pl
    zasoby własne

nazwisko

MARSZAŁEK

imiona

Rudolf

  • MARSZAŁEK Rudolf - Tablica pamiątkowa, kościół parafialny, Bystra, źródło: www.patrimonium.chrystusowcy.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMARSZAŁEK Rudolf
    Tablica pamiątkowa, kościół parafialny, Bystra
    źródło: www.patrimonium.chrystusowcy.pl
    zasoby własne
  • MARSZAŁEK Rudolf - Tablica pamiątkowa, katedra polowa Wojska Polskiego, Warszawa, źródło: zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMARSZAŁEK Rudolf
    Tablica pamiątkowa, katedra polowa Wojska Polskiego, Warszawa
    źródło: zasoby własne
  • MARSZAŁEK Rudolf - Tablica pamiątkowa, katedra polowa Wojska Polskiego, Warszawa, źródło: zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOMARSZAŁEK Rudolf
    Tablica pamiątkowa, katedra polowa Wojska Polskiego, Warszawa
    źródło: zasoby własne

funkcja

ojciec zakonny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21]

zakon

Towarzystwo Chrystusowe dla Polonii Zagranicznej (chrystusowiec - SChr)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23]

diecezja / prowincja

diecezja katowicka
więcej na: www.archidiecezja.katowice.pl [dostęp: 2013.05.19]
ordynariat polowy Wojska Polskiego
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.12.20]

data i miejsce śmierci

10.03.1948

Warszawa
Warszawa, pow. Warszawa miasto, woj. mazowieckie

szczegóły śmierci

Po maturze w 1931 elew Szkoły Podchorążych Piechoty w Zambrowie. Po jej ukończeniu, jako kapral z cenzusem, aplikant w 4. Pułku Strzelców Podhalańskich w Cieszynie — po ukończeniu mianowany plutonowym podchorążym. Wówczas przydzielony do 3. Pułku Strzelców Podhalańskich w Bielsku. W 1932 przeniesiony do rezerwy w stopniu podporucznika. W 07.1939 powołany do Wojska Polskiego jako kapelan. Po najeździe niemieckim na Rzeczpospolitą 01.09.1939 (Rosjanie zaatakowali 17 dni później) i rozpoczęciu II wojny światowej uczestniczył jako kapelan 58. Pułku Piechoty Armii Wielkopolska w obronie Warszawy. 01.10.1939 aresztowany przez Niemców. Osadzony w więzieniu Pawiak w Warszawie. Zwolniony w 11.1939. Przez powstające dowództwo walki konspiracyjnej z okupantem niemieckim wysłany w rodzinne strony, do Bielska. Tam został kapelanem podziemnej, niepodległościowej organizacji wojskowej „Orzeł Biały” w Bielsku (część powstającego Polskiego Państwa Podziemnego). Zdekonspirowany otrzymał rozkaz udania się do polskiej armii na Zachodzie ale 04.04.1940 został aresztowany na granicy polsko–węgierskiej. Więziony we Wiedniu. Następnie do 03.1941 przetrzymywany w obozie koncentracyjnym KL Gusen I — części kompleksu obozów koncentracyjnych KL Mauthausen–Gusen — gdzie niewolniczo pracował w kamieniołomach. Stamtąd, prawd. dzięki staraniom rodziny, przewieziony do Wiednia i skazany na rok więzienia, z zaliczeniem odbytej „kary”. Zwolniony w 06.1941 powrócił do Bielska. Został kapelanem podziemnej organizacji wojskowej Batalionów Chłopskich BCh na terenie Śląska Cieszyńskiego, a potem kapelanem niepodległościowej armii konspiracyjnej Narodowe Siły Zbrojne NSZ. Po zakończeniu okupacji niemieckiej w 1945 został kapelanem 13. Dywizji Piechoty polskich oddziałów armii rosyjskiej. Po kilku miesiącach opuścił wojsko i 13.09.1945 potajemnie, poprzez Pilzno i Pragę, dotarł na Zachód, do Niemiec, gdzie posługiwał wśród żołnierzy polskich oddziałów na Zachodzie — był kapelanem „Brygady Świętokrzyskiej” NSZ w stopniu majora. 02.12.1945 powrócił na tereny okupowanej przez Rosjan Polski i został proboszczem w Bystrej Mikuszowicach. Zagrożony aresztowaniem przez komunazistowskie UB, jednostkę rosyjskiego NKWD, ukrył się 01.07.1946 w Górnym Szczyrku. Został kapelanem konspiracyjnego oddziału Narodowych Sił Zbrojnych NSZ „Bartek”. W 10‑11.1946 znów był na Zachodzie, prawd. z rozkazem demobilizacji oddziału NSZ. Po powrocie aresztowany 13.12.1946 przez komunazistowskie UB. Po miesiącu w więzieniach śląskich 07.01.1947 przewieziony do więzienia Warszawa–Mokotów przy ul. Rakowieckiej. Torturowany. 14.01.1948 sądzony w Warszawie i 3 dni później skazany na czterokrotną karę śmierci. Jego prośba o ułaskawienie została 07.03.1948 odrzucona przez rosyjskiego namiestnika w Polsce, Bolesława Bieruta (polskiego zdrajcę, wymienionego w 1923 jako rosyjskiego szpiega na bpa Cieplaka, skazanego przez Rosjan na karę śmierci). Trzy dni później zamordowany w więzieniu.

przyczyna śmierci

mord

sprawstwo

Rosjanie / Polacy

data i miejsce urodzenia

29.08.1911

Komorowice - Bielsko-Biała
Komorowice - Bielsko-Biała, pow. Bielsko-Biała miasto, woj. śląskie

śluby zakonne

22.10.1937 (ostatnie)

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

03.06.1939 (katedra poznańska)

szczegóły posługi

proboszcz parafii Bystra Mikuszowice (1945‑6), rektor kościoła w Bystrej Mikuszowicach (1942‑5), b. rektor kościoła w Dziedzicach (1942), b. duszpasterz parafii pw. św. Mikołaja w Bielsku (1941‑2), b. student teologii misyjnej Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Poznańskiego w Poznaniu (1935‑9), b. student filozofii Seminarium Duchownego w Gnieźnie (1934‑5), nowicjat w domu zakonnym w Potulicach (1933‑4), w Towarzystwie Chrystusowym w domu macierzystym w Potulicach od 05.10.1933

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

Warszawa (Mokotów): Więzienie i areszt śledczy w Warszawie przy ul. Rakowieckiej. Wykorzystywany przez Niemców podczas okupacji Warszawy w latach 1939‑45. Po rozpoczęciu okupacji komunazistowskiej w latach 1945‑56 i później przetrzymywane w nim były przez UB, polski oddział rosyjskiej służby bezpieczeństwa NKWD i KGB, tysiące polskich działaczy niepodległościowych. Wykonano setki wyroków śmierci. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.08.17])

Wiedeń: Niemieckie więzienie karne.

KL Gusen I: Obóz koncentracyjny „rodzaju III” (niem. „Stufe III”), wchodzący w skład kompleksu KL Mauthausen–Gusen, przeznaczony dla „nieuleczalnych politycznych wrogów Rzeszy”. Więźniowie niewolniczo pracowali w niedalekim kamieniołomie, a także w lokalnych prywatnych firmach, na przykład przy budowie domów dla strażników SS w pobliskim Sankt Georgen. Otwarty w 05.1940 jako „obóz dla Polaków” aresztowanych w trakcie realizacji programu eksterminacji polskiej inteligencji „Intelligenzaktion”. Do końca Polacy stanowili większość więźniów w obozie. Setki polskich kapłanów z obszarów Polski włączonych bezpośrednio do Niemiec przywieziono do obozu w 1940, po rozpoczęciu okupacji Polski, z obozów koncentracyjnych KL Sachsenhausen i KL Dachau. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.08.17], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23])

KL Mauthausen-Gusen: Duża grupa niemieckich obozów koncentracyjnych wokół wiosek Mauthausen i Gusen w Górnej Austrii, ok. 30 km na wschód od Linzu, funkcjonująca od 1938 do 05.1945. Z biegiem czasu stała się jednym z największych kompleksów obozowym w kontrolowanej przez Niemcy części Europy, obejmujących cztery główne obozy koncentracyjne (Mauthausen, Gusen I, Gusen II i Gusen III) oraz ponad 50 mniejszych, gdzie więźniowie niewolniczo pracowali w kamieniołomach (wydobywany granit, z którego wyłożone były ulice Wiednia, przeznaczony był na całościową rekonstrukcję niemieckich miast według planów Alberta Speera), fabrykach amunicji, kopalniach, fabrykach zbrojeniowych i montowniach samolotów myśliwskich Me 262. Kompleks służył niemieckiej machinie wojennej oraz jako środek eksterminacji przez pracę. Początkowo nie miał własnej komory gazowej i ofiary wysyłane były głównie do zamku w Hartheim, ok. 40.7 km na wschód, lub zabijane śmiertelnym zastrzykiem i palone w piecach krematoryjnych. Później między Mauthausen i Gusen zaczął jeździć samochód z rurami wydechowymi skierowanymi do wnętrza. Wreszcie w 12.1941 wybudowano komorę gazową. Ok. 122,000‑360,000 więźniów zginęło bądź zostało zamordowanych. Wielu polskich kapłanów, głównie zatrzymanych w ramach akcji eksterminacji polskiej inteligencji „Intelligenzaktion”, straciło tam życie. Kompleks został założony i służył jako źródło taniej siły roboczej prywatnemu przedsiębiorstwu. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.08.17], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23])

Pawiak: Więzienie śledcze w Warszawie. Największe niemieckie więzienie w Generalnym Gubernatorstwie. 100 tys. więźniów w latach 1939‑44 przeszło przez Pawiak, z czego ok. 37 tys. Niemcy zamordowali w egzekucjach, w czasie przesłuchań, w celach albo „szpitalu” więziennym. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.08.10])

Intelligenzaktion: (pl. „akcja inteligencja”) — niemiecki program eksterminacji polskiej elity, głównie inteligencji, przeprowadzony od początku okupacji w 09.1939 do 04.1940, głównie na terenach przyłączonych bezpośrednio do Niemiec, ale także na terenie tzw. Generalnego Gubernatorstwa, gdzie nosił miano AB‑aktion. W pierwszej fazie, tuż po rozpoczęciu okupacji niemieckiej, realizowany pod nazwą niem. Unternehmen „Tannenberg” (pl. „operacja Tannenberg”) — w oparciu o opracowane przez jednostkę Zentralstelle II/P (Polen) niemieckiego Głównego Urzędu SD listy proskrypcyjne Polaków (niem. Sonderfahndungsbuch Polen), uznawanych za szczególnie niebezpiecznych dla III Rzeszy. Znalazły się na niej nazwiska 61,000 Polaków. Razem w trakcie tego ludobójstwa planowo i metodycznie zamordowano ok. 50 tys. nauczycieli, księży, przedstawicieli ziemiaństwa, wolnych zawodów, działaczy społecznych i politycznych oraz emerytowanych wojskowych. Kolejnych 50 tys. zesłano do obozów koncentracyjnych, gdzie przeżył tylko znikomy procent. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.08.10], pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.10.04])

Lebrechtsdorf (Potulice): Jesienią 1939, po zaatakowaniu Polski, Niemcy — i.e. ekspozytura Treuhandanstalt, czyli Głównego Urzędu Powierniczego „Wschód” — przejęli dom zakonny księży Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej w Potulicach, po uprzednim wyrzuceniu zakonników. Początkowo oddano go niemieckim oddziałom SS i zorganizowano w nim szkołę podoficerską SS. W 1940 posiadłość przejęła Centrala Przesiedleńcza w Gdańsku i wykorzystywała jako obóz tymczasowy dla Polaków przed przesiedleniem do Generalnego Gubernatorstwa. W 1941 obóz stał się podobozem obozu koncentracyjnego KL Stutthof. Od 01.02.1942 obóz stał się niezależnym obozem przesiedleńczym UWZ Lager Lebrechtsdorf, w którym do 1945 zginęło ponad 1,297 Polaków, większości dzieci. Po klęsce Niemiec i zakończeniu działań zbrojnych II wojny światowej, w latach 1945‑50, władze komunazistowskie zorganizowały tam Centralny Obóz Pracy dla Niemców, w którym na ok. 34,932 niemieckich więźniów zginęło ok. 4,495, w tym wiele dzieci i starców. Od 1950 znajdowało się tam więzienie polityczne dla Polaków. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2018.10.04], pl.wikipedia.org [dostęp: 2018.10.04])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

źródła

osobowe:
nsz.com.pl [dostęp: 2013.02.15], www.encyklo.pl [dostęp: 2013.02.15], mtrojnar.rzeszow.opoka.org.pl [dostęp: 2013.05.19], www.katolicy.eu [dostęp: 2013.05.19], patrimonium.chrystusowcy.pl [dostęp: 2014.11.28]
oryginalnych zdjęć:
mtrojnar.rzeszow.opoka.org.pl [dostęp: 2013.05.19], www.patrimonium.chrystusowcy.pl [dostęp: 2016.05.30], www.encyklo.pl [dostęp: 2016.05.30], swjozef.stargard.pl [dostęp: 2016.05.30], www.patrimonium.chrystusowcy.pl [dostęp: 2016.05.30], www.patrimonium.chrystusowcy.pl [dostęp: 2016.05.30], www.encyklo.pl [dostęp: 2016.05.30], www.patrimonium.chrystusowcy.pl [dostęp: 2016.05.30], www.katedrapolowa.pl [dostęp: 2014.01.16]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: MARSZAŁEK Rudolf

Powrót do przeglądania życiorysu: