• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • KOTWICKI Jan, źródło: www.kchodorowski.republika.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKOTWICKI Jan
    źródło: www.kchodorowski.republika.pl
    zasoby własne

nazwisko

KOTWICKI

imiona

Jan

  • KOTWICKI Jan - Tablica nagrobkowa, kościół parafialny, Chrynów, źródło: wolyn1943.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKOTWICKI Jan
    Tablica nagrobkowa, kościół parafialny, Chrynów
    źródło: wolyn1943.pl
    zasoby własne
  • KOTWICKI Jan - Tablica pamiątkowa, kościół parafialny, Kałków-Godów, źródło: www.stowarzyszenieuozun.wroclaw.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKOTWICKI Jan
    Tablica pamiątkowa, kościół parafialny, Kałków-Godów
    źródło: www.stowarzyszenieuozun.wroclaw.pl
    zasoby własne
  • KOTWICKI Jan - Tablica pamiątkowa, kościół parafialny, Czerwona Woda, źródło: wegliniec.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKOTWICKI Jan
    Tablica pamiątkowa, kościół parafialny, Czerwona Woda
    źródło: wegliniec.pl
    zasoby własne
  • KOTWICKI Jan - Tablica pamiątkowa, kościół pw. św. Stanisława, Sankt Petersburg, źródło: ipn.gov.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOKOTWICKI Jan
    Tablica pamiątkowa, kościół pw. św. Stanisława, Sankt Petersburg
    źródło: ipn.gov.pl
    zasoby własne

funkcja

kapłan diecezjalny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org

diecezja / prowincja

diecezja łucka
więcej na: pl.wikipedia.org
diecezja żytomierska
więcej na: pl.wikipedia.org

data i miejsce urodzenia

03.10.1898

Szedska Buda?

alt. daty i miejsca urodzenia

10.10.1898

święcenia kapłańskie
(prezbiteriat)

1922 (Gniezno)

szczegóły posługi

proboszcz parafii Chrynów dek. Włodzimierz Wołyński (1942‑3), b. rezydent w Kowlu posługujący jako duszpasterz parafii Ratno, Buceń, Zabłocie, Niesuchojeże w dek. Kamień Koszyrski (1941‑2), b. proboszcz parafii Sokul dek. Kołki, Wyszogródek dek. Krzemieniec (1936‑8), Białozórka dek. Krzemieniec (1935‑6), Zofiówka dek. Łuck (1931‑4), b. administrator parafii Zasmyki (1929‑30), b. wikariusz parafii Równe (1929‑30), Kowel (1929‑30), katedralnej w Żytomierzu (1922‑4), b. student teologii i filozofii Seminarium Duchownego w Gnieźnie (do 1922) i Żytomierzu (od 1917)

data i miejsce śmierci

11.07.1943

Chrynów (dawn. pow. Włodzimierz Wołyński, Ukraina)

przyczyna śmierci

zbiorowy mord

szczegóły śmierci

Po święceniach przekroczył nielegalnie granicę z Rosją i powrócił do rodzinnych stron, na teren swojej diecezji żytomierskiej. Po raz pierwszy aresztowany przez Rosjan 04.11.1923, m.in . wraz z ks. Andrzejem Fedukowiczem i ks. Antonim Traczyńskim, pod zarzutem przynależności do polskiej tajnej organizacji niepodległościowej „Orzeł Biały” i szpiegostwa na rzecz Polski. Zwolniony 26.12.1923. Już wkrótce, bo 09.05.1924, aresztowany w Żytomierzu ponownie. Przetrzymywany w więzieniu w Żytomierzu. Podczas przesłuchań zachorował. W 12.1924 przeniesiony do szpitala a potem do więzienia w Charkowie. Tam 22.09.1925 skazany przez Rosjan na trzy lata więzienia w rosyjskich obozach pracy niewolniczej (późniejszy Gułag). 12.01.1926 przewieziony do obozu koncentracyjnego na Wyspach Sołowieckich. Stamtąd w 05.1927 przetransportowany do więzienia Butyrki w Moskwie. 22.07.1927 zwolniony, z zakazem pobytu w kilku wielkich miastach i guberniach, których były one stolicami, oraz regionach przygranicznych. Osiadł w mieście Nieżyn na Czernihowszczyźnie. 03.01.1928 wymieniony na rosyjskich szpiegów w Polsce. Osiadł w diecezji łuckiej. Po niemieckiej i rosyjskiej inwazji Polski w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej zamordowany podczas ludobójstwa popełnionego przez Ukraińców, zwanego „wołyńskim” — podczas napadu na kościół, gdy odbywała się Msza św. — zastrzelony przez Ukraińców z ludobójczej organizacji OUN/UPA, wraz z grupą kobiet, przy próbie ucieczki przez zakrystię. Podczas ataku na wieś Chrynów Ukraińcy zamordowali ok. 150 Polaków strzelając do ok. 200 zgromadzonych w kościele z karabinów maszynowych. Tydzień później Ukraińcy spalili wszystkie budynki i kościół we wsi — dziś wieś nie istnieje.

sprawstwo

Ukraińcy

inni związani szczegółami śmierci

FEDUKOWICZ Andrzej, TRACZYŃSKI Antoni

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

Ludobójstwo wołyńskie: W latach 1939‑47, szczególnie w latach 1943‑44, niezależne jednostki ukraińskie, wspomagane przez ludność ukraińską, wymordowały — zazwyczaj w niezwykle brutalny sposób — na terenach Wołynia oraz sąsiadujących regionów Rzeczypospolitej, od 70,000 do 130,000 Polaków, ludności cywilnej, kobiet, dzieci, starszych, młodszych, mężczyzn. Ludobójstwo ukraińskie, dokonane przez ukraińskich nacjonalistów, współpracujących z niemieckimi siłami okupacyjnymi na bezbronnych Polakach miało miejsce na całym terenie działalności ukraińskiej, zniszczono setki wiosek, mordując w wyrafinowany sposób wszystkich ich mieszkańców. W czasie tego holokaustu zginęło ponad 200 kapłanów i sióstr zakonnych. Ludobójstwo zakończyło się całkowitą eliminacją polskiej społeczności z Ukrainy, a także „Akcją Wisła”, w trakcie której komunazistowskie siły kontrolowanych przez Rosjan polskich jednostek wysiedliły Ukraińców z terenów dzisiejszej Polski południowo–wschodniej, a Rosjanie z Ukrainy zachodniej. (więcej na: wolyn1943.eu.interiowo.pl, pl.wikipedia.org)

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org)

Moskwa (Butyrki): Przejściowe i śledcze. ciężkie więzienie w Moskwie — dla tzw. więźniów politycznych — w którym Rosjanie przetrzymywali i zamordowali tysiące Polaków. (więcej na: pl.wikipedia.org)

Sołówki: Sołowiecki Obóz Specjalnego Przeznaczenia SŁON (ros. Солове́цкий ла́герь осо́бого назначе́ния) — rosyjski obóz koncentracyjny i pracy przymusowej na Wyspach Sołowieckich, funkcjonujący od 1923 i początkowo założony w słynnym prawosławnym monasterze. Działał do 1939 (od 1936 jako więzienie). W latach 1920 jeden z pierwszych i największy obóz koncentracyjny w Rosji. Miejsce niewolniczej pracy i mordów setek kapłanów katolickich i innych wyznań, głównie chrześcijańskich, szczególnie w latach 1920‑30. Koncepcja późniejszego systemu rosyjskich obozów koncentracyjnych Gułag swój początek prawd. bierze właśnie w obozach na Wyspach Sołowieckich — stamtąd przeniosła się na obszar objęty budową kanału Białomor (Morze Bałtyckie — Morze Białe), a stamtąd dalej, na cały obszar państwa rosyjskiego. Od sieci obozów na Wyspach Sołowieckich — zwanych także archipelagiem Wysp Sołowieckich — prawd. pochodzi też pojęcie „Archipelagu Gułag” stworzonego przez Aleksandra Sołżenicyna. Szacuje się, że przez obozy koncentracyjne Wysp Sołowieckich przeszło od dziesiątek do setek tysięcy więźniów. W latach 1937‑8 ok. 9.500 więźniów wywieziono z obozu i zamordowano w kilku miejscach zbiorowych egzekucji, w tym w Sandarmoch i Łodiejnoje Polie — w tym wielu kapłanów katolickich. (więcej na: pl.wikipedia.org)

Charków: W dniach 05.04‑12.05.1940 Rosjanie rozstrzelali w Charkowie ok. 3,800 polskich jeńców wojennych z obozu w Starobielsku. Było to realizacja decyzji rosyjskich władz komunazistowskich — Biura Politycznego rosyjskiej partii komunazistowskiej z 05.03.1940 — o eksterminacji dziesiątków tysięcy polskiej inteligencji i wojskowych przetrzymywanych w rosyjskich obozach po rosyjsko–niemieckiej umowie o współdziałaniu, rosyjskiej inwazji Polski i początku II wojny światowej w 09.1939. (więcej na: pl.wikipedia.org)

Żytomierz (więzienie): Rosyjskie więzienie śledcze, znane z okrutnych metod przesłuchań stosowanych przez Rosjan. Także miejsce przeprowadzania egzekucji.

źródła

osobowe:
www.duszki.pl, nawolyniu.pl, www.kchodorowski.republika.pl, www.niedziela.pl, biographies.library.nd.edu, pl.wikipedia.org
bibliograficzne:
„Martyrologium polskiego duchowieństwa rzymskokatolickiego pod okupacją hitlerowską w latach 1939‑1945”, Wiktor Jacewicz, Jan Woś, tom I‑V, Akademia Teologii Katolickiej, 1977‑1981
„Lista strat wśród duchowieństwa metropolii lwowskiej obrządku łacińskiego w latach 1939‑1945”, red. Józef Krętosz, Maria Pawłowiczowa, Opole, 2005
„Słownik biograficzny duchowieństwa metropolii lwowskiej obrządku łacińskiego ofiar II wojny światowej 1939‑1945”, Maria Pawłowiczowa (red.), ks. Józef Krętosz (red.), Wydawnictwo Świętego Krzyża, Opole, 2007
„Losy duchowieństwa katolickiego w ZSSR 1917‑1939. Martyrologium”, Roman Dzwonkowski, SAC, wyd. Towarzystwo Naukowe KUL, 2003, Lublin
oryginalnych zdjęć:
www.kchodorowski.republika.pl, wolyn1943.pl, www.stowarzyszenieuozun.wroclaw.pl, wegliniec.pl, ipn.gov.pl

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: KOTWICKI Jan

Powrót do przeglądania życiorysu: