• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • JARUSZEWSKI Bernard, źródło: www.meczennicy.pelplin.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOJARUSZEWSKI Bernard
    źródło: www.meczennicy.pelplin.pl
    zasoby własne

status

Sługa Boży

nazwisko

JARUSZEWSKI

imiona

Bernard

funkcja

kleryk diecezjalny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21]

diecezja / prowincja

diecezja chełmińska
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23]

data i miejsce urodzenia

21.09.1916

Toruń

szczegóły posługi

student teologii Seminarium Duchownego w Pelplinie — kurs IV

data i miejsce śmierci

11.02.1945

KL Gusen I

przyczyna śmierci

mord

szczegóły śmierci

Po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, po rozpoczęciu okupacji niemieckiej, nie mogąc wrócić z wakacji do Seminarium w Pelplinie, udał się do rodzinnego Torunia i podjął pracę. Aresztowany przez Niemców jesienią 1943. Uwięziony w Bydgoszczy. Stamtąd wywieziony do obozu koncentracyjnego KL Auschwitz. Następnie 06.12.1944 przetransportowany — w gronie 1,104 więźniów, w tym 900 Polaków — do obozu koncentracyjnego KL Mauthausen (części kompleksu obozów koncentracyjnych KL Mauthausen–Gusen), skąd 20.12.1944 przeniesiony do obozu koncentracyjnego KL Gusen I (oficjalnie do „Kommando Gusen”, w tym samym kompleksie obozów koncentracyjnych) gdzie niewolniczo pracował w kamieniołomach i gdzie został zamordowany — totalnie wycieńczony dobity zastrzykiem fenolu (oficjalnie — „na tyfus”).

alt. daty i miejsca śmierci

12.02.1945

KL Gusen II

alt. szczegóły śmierci

Według niemieckich dokumentów 12.02.1945 of 5:00 nad ranem. Możliwe też, że po przybyciu do KL Mauthausen–Gusen został 20.12.1944, w gronie 294 byłych więźniów KL Auschwitz, przewieziony do KL Gusen II, gdzie niewolniczo pracował w sztolniach fabryki „Bergkristall”, przy budowie długich na kilkanaście kilometrów sztolni wykorzystywanych przy konstrukcji samolotów „Messerschmitt” dla niemieckiej Luftwaffe (w latach 1938‑45 zginęło tam 45 tys. ludzi). Możliwe też, że został wysłany do jednego z podobozów KL Mauthausen–Gusen, e.g. w Melk (przy budowie podziemnej sztolni, gdzie produkowano broń firmy Steyr–Daimler–Puch), lub Ebensee (przy budowie podziemnych hal fabrycznych do prowadzenia prac badawczych na rakietą interkontynentalną A9/A10, produkcji paliwa silnikowego i wytwarzania części do silników czołgów i samochodów ciężarowych zakładów Steyr–Daimler–Puch– und Nibelungenwerke).

sprawstwo

Niemcy

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

KL Gusen I: Obóz koncentracyjny „rodzaju III” (niem. „Stufe III”), wchodzący w skład kompleksu KL Mauthausen–Gusen, przeznaczony dla „nieuleczalnych politycznych wrogów Rzeszy”. Więźniowie niewolniczo pracowali w niedalekim kamieniołomie, a także w lokalnych prywatnych firmach, na przykład przy budowie domów dla strażników SS w pobliskim Sankt Georgen. Otwarty w 05.1940 jako „obóz dla Polaków” aresztowanych w trakcie realizacji programu eksterminacji polskiej inteligencji „Intelligenzaktion”. Do końca Polacy stanowili większość więźniów w obozie. Setki polskich kapłanów z obszarów Polski włączonych bezpośrednio do Niemiec przywieziono do obozu w 1940, po rozpoczęciu okupacji Polski, z obozów koncentracyjnych KL Sachsenhausen i KL Dachau. (więcej na:  pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23])

KL Gusen II: Obóz koncentracyjny, wchodzący w skład kompleksu KL Mauthausen–Gusen, założony w 03.1944 na miejscu magazynów SS. Więźniowie niewolniczo pracowali w niedalekim kamieniołomie, a także w lokalnych prywatnych firmach. Przetrzymywano w nim 12,000‑17,000 więźniów, pozbawionych nawet podstawowych udogodnień. (więcej na:  pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23])

KL Mauthausen-Gusen (nr więźnia: 112147): Duża grupa niemieckich obozów koncentracyjnych wokół wiosek Mauthausen i Gusen w Górnej Austrii, ok. 30 km na wschód od Linzu, funkcjonująca od 1938 do 05.1945. Z biegiem czasu stała się jednym z największych kompleksów obozowym w kontrolowanej przez Niemcy części Europy, obejmujących cztery główne obozy koncentracyjne (Mauthausen, Gusen I, Gusen II i Gusen III) oraz ponad 50 mniejszych, gdzie więźniowie niewolniczo pracowali w kamieniołomach (wydobywany granit, z którego wyłożone były ulice Wiednia, przeznaczony był na całościową rekonstrukcję niemieckich miast według planów Alberta Speera), fabrykach amunicji, kopalniach, fabrykach zbrojeniowych i montowniach samolotów myśliwskich Me 262. Kompleks służył niemieckiej machinie wojennej oraz jako środek eksterminacji przez pracę. Początkowo nie miał własnej komory gazowej i ofiary wysyłane były głównie do zamku w Hartheim, ok. 40.7 km na wschód, lub zabijane śmiertelnym zastrzykiem i palone w piecach krematoryjnych. Później między Mauthausen i Gusen zaczął jeździć samochód z rurami wydechowymi skierowanymi do wnętrza. Wreszcie w 12.1941 wybudowano komorę gazową. Ok. 122,000‑360,000 więźniów zginęło bądź zostało zamordowanych. Wielu polskich kapłanów, głównie zatrzymanych w ramach akcji eksterminacji polskiej inteligencji „Intelligenzaktion”, straciło tam życie. Kompleks został założony i służył jako źródło taniej siły roboczej prywatnemu przedsiębiorstwu. (więcej na:  pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23])

KL Mauthausen: Obóz koncentracyjny„rodzaju III” (niem. „Stufe III”), wchodzący w skład kompleksu KL Mauthausen–Gusen, przeznaczony dla „nieuleczalnych politycznych wrogów Rzeszy”. Więźniowie niewolniczo pracowali w niedalekim kamieniołomie, a także w lokalnych prywatnych firmach. Założony w 08.1938 początkowo służył jako obóz więzienny dla kryminalistów, prostytutek i więźniów uznawanych za „nieuleczalnych przestępców”, ale 08.05.1939 został przemianowany na obóz pracy dla więźniów politycznych. (więcej na:  pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23])

KL Auschwitz: Niemiecki obóz koncentracyjny i obóz śmierci KL Auschwitz (dziś: Oświęcim), założony przez Niemców 27.01.1940 na ówczesnym terytorium Niemiec. KL Auschwitz był początkowo obozem głównie dla Polaków, od 1942 stał się miejscem zagłady europejskich Żydów. Przeszło przez niego ponad 400 kapłanów i osób zakonnych, z których ok. 40% zostało zamordowanych (większość z nich to Polacy). W skład kompleksu obozów koncentracyjnych KL Auschwitz wchodził znajdujący się zaraz obok obóz KL Birkenau, gdzie Niemcy zamordowali nawet do ponad miliona ludzi, głównie Żydów, w komorach gazowych. (więcej na: en.auschwitz.org.pl [dostęp: 2012.11.23], www.meczennicy.pelplin.pl [dostęp: 2013.07.06])

Bydgoszcz (więzienie): Areszt śledczy i więzienie sądowe zarządzany przez Niemców. Przetrzymywani w areszcie byli zazwyczaj wysyłani do obozów koncentracyjnych. W 1945 więzienie ewakuowano — z 350 więźniów wypędzonych przeżyło 27. (więcej na: www.sw.gov.pl [dostęp: 2013.10.05])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

źródła

osobowe:
www.meczennicy.pelplin.pl [dostęp: 2013.10.05], www.hagiographycircle.com [dostęp: 2012.11.23], www.gedenkstaetten.at [dostęp: 2018.10.04], pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.10.05]
bibliograficzne:
„Martyrologium polskiego duchowieństwa rzymskokatolickiego pod okupacją hitlerowską w latach 1939‑1945”, Wiktor Jacewicz, Jan Woś, tom I‑V, Akademia Teologii Katolickiej, 1977‑1981
„Martyrologium duchowieństwa polskiego pod okupacją niemiecką w latach 1939‑1945”, o. Szołdrski Władysław CSSR, Rzym 1965
p. Bianka Geißler, International Tracing Service (ITS), Bad Arolsen, Niemcy (ref. nr 8611), korespondencja prywatna, 25.04.2019
oryginalnych zdjęć:
www.meczennicy.pelplin.pl [dostęp: 2013.05.19]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: JARUSZEWSKI Bernard

Powrót do przeglądania życiorysu: