• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • HUCHRACKI Józef (p. Euzebiusz), źródło: prowincja.panewniki.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOHUCHRACKI Józef (p. Euzebiusz)
    źródło: prowincja.panewniki.pl
    zasoby własne
  • HUCHRACKI Józef (p. Euzebiusz) - 1930, źródło: commons.wikimedia.org, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOHUCHRACKI Józef (p. Euzebiusz)
    1930
    źródło: commons.wikimedia.org
    zasoby własne
  • HUCHRACKI Józef (p. Euzebiusz), źródło: www.kik.katowice.opoka.org.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOHUCHRACKI Józef (p. Euzebiusz)
    źródło: www.kik.katowice.opoka.org.pl
    zasoby własne
  • HUCHRACKI Józef (p. Euzebiusz) - Wyobrażenie współczesne, źródło: www.franciszkanie-goruszki.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOHUCHRACKI Józef (p. Euzebiusz)
    Wyobrażenie współczesne
    źródło: www.franciszkanie-goruszki.pl
    zasoby własne
  • HUCHRACKI Józef (p. Euzebiusz) - Franciszek Kucharczak, współczesne wyobrażenie; źródło: z: „Świadkowie prawdy tej ziemi”, Jan Kochel, Opole, 2016 (www.ssb24.pl), zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOHUCHRACKI Józef (p. Euzebiusz)
    Franciszek Kucharczak, współczesne wyobrażenie
    źródło: z: „Świadkowie prawdy tej ziemi”, Jan Kochel, Opole, 2016 (www.ssb24.pl)
    zasoby własne

status

Sługa Boży

nazwisko

HUCHRACKI

inne wersje nazwiska

CHUCHRACKI

imiona

Józef

imiona zakonne

Euzebiusz

  • HUCHRACKI Józef (p. Euzebiusz) - Cenotaf?, cmentarz przy klasztorze pw. Krzyża Świętego, Miejska Górka, źródło: et.billiongraves.com, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOHUCHRACKI Józef (p. Euzebiusz)
    Cenotaf?, cmentarz przy klasztorze pw. Krzyża Świętego, Miejska Górka
    źródło: et.billiongraves.com
    zasoby własne
  • HUCHRACKI Józef (p. Euzebiusz) - Tablica pamiątkowa, klasztor, Miejska Górka - Goruszki, źródło: commons.wikimedia.org, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOHUCHRACKI Józef (p. Euzebiusz)
    Tablica pamiątkowa, klasztor, Miejska Górka - Goruszki
    źródło: commons.wikimedia.org
    zasoby własne

funkcja

ojciec zakonny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21]

zakon

Zakon Braci Mniejszych (franciszkanie, franciszkanie brązowi - OFM)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23]

diecezja / prowincja

prowincja Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny OFM
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.08.14]
prowincja św. Jadwigi Śląskiej OFM
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.08.18]

honorowe wyróżnienia

„Krzyż Żelazny” II klasy
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2020.04.25]

data i miejsce urodzenia

15.10.1885

Katowice

śluby zakonne

08.08.1907 (czasowe)
16.04.1910 (wieczyste)

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

21.06.1913 (Wrocław)

szczegóły posługi

gwardian klasztoru w Miejskiej Górce / Goruszkach k. Rawicza (1938‑40), b. zakonnik klasztorów w Osiecznej, Pakości, Wronkach, b. zakonnik klasztoru Wieluń (1936) — wikariusz, b. gwardian klasztorów Rybnik (1931‑2, 1929‑30), Chocz (1926‑9, 1923‑4), Choczu, b. student filozofii i teologii w zakonnym Wyższym Seminarium Teologicznym we Wrocławiu–Karłowicach (1907‑13), nowicjat w klasztorze we Wrocławiu od 07.04.1906

data i miejsce śmierci

06.05.1942

KL Dachau - Monachium (Bawaria, Niemcy) - TA Hartheim

przyczyna śmierci

eksterminacja: zagazowanie w komorze gazowej

szczegóły śmierci

W czasie I wojny światowej powołany do wojska niemieckiego. Od 10.1914 posługiwał na froncie wschodnim, nad Dźwiną (1914‑6) i zachodnim (1916‑8) jako proboszcz niemieckiej 37. Dywizji Piechoty, w randze majora — 37. Dywizja, uformowana w Prusach Wschodnich, uczestniczyła w zwycięskiej bitwie w Rosjanami pod Tannenbergiem (1914) i pierwszej bitwie jeziorami mazurskimi (1914), potem w bitwie pod Gorlicami (05.1915), gdy wojska niemiecko–austriackie przełamały front rosyjski, następnie w walkach nad Dźwiną; w 12.1916 Dywizja została przeniesiona na front zachodni i brała udział w walkach w okopach: uczestniczyła w niemieckiej Kaiserschlacht — Ofensywie Wiosennej 1915, m.in. w trzeciej bitwie pod Aisne, oraz w ostatniej obronnej bitwie pod Meuse—Argonne (do 11.1918). Po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, po rozpoczęciu okupacji niemieckiej, internowany przez Niemców 15.02.1940 w swoim klasztorze w Miejskiej Górce / Goruszkach. 26.04.1940 wywieziony do obozu przejściowego w Lubiniu. Następnie 06.10.1940 przetransportowany do obozu koncentracyjnego KL Posen (Fort VII). Stamtąd 30.10.1941 przetransportowany do obozu koncentracyjnego KL Dachau. W końcu — całkowicie wycieńczony — wywieziony w tzw. „transporcie inwalidów” do centrum eutanazyjnego TA Hartheim, gdzie miał zostać zamordowany w komorze gazowej. Nie dotarł — prawd. zmarł na pierwszym etapie drogi do TA Hartheim, na drodze do Monachium, i tam wyrzucony z samochodu, po czym spalony w miejskim krematorium.

alt. daty i miejsca śmierci

11.06.1942 (data „urzędowa”)

sprawstwo

Niemcy

uwagi

Urna z prochami — skremowanie nastąpiło prawd. w krematorium przy niem. Ostfriedhof (pl. cmentarz wschodni) w Monachium — od 1950 przechowywana jest na cmentarzu Am Perlacher Forst, w miejscu zwanym niem. Ehrenhain I (pl. „Gaj Pamięci nr 1”), w Monachium (odznaczona nr K3909)

inni związani szczegółami śmierci

GIZOWSKI Edmund, GLISZCZYŃSKI Franciszek, GŁADYSZ Bronisław, GŁOGOWSKI Wawrzyniec, GMEREK Czesław, GODLEWSKI Julian, GOLĘDZINOWSKI Jan Ignacy, GOŁĘBIOWSKI Władysław (br. Aleksy), GOSTYŃSKI Kazimierz, GOZDEK Adolf Roman, GÓRECKI Józef, GRABARCZYK Jakub, GRABARCZYK Jan, GRABAREK Bronisław, GROCHOLSKI Edmund, GRODKIEWICZ Jan, GRONWALD Tadeusz Edward, GRYSZKA Tomasz, GRZESIEK Franciszek, GUDER Jan, GURANOWSKI Zygmunt Stanisław, GUTKA Bronisław, HAMERLING Kazimierz Walenty, HEINTZEL Józef Leopold, HOFMAN Franciszek, JANIAK Stefan, JARCZEWSKI Jan Aleksander, JARZĘBIŃSKI Stefan Dominik Aleksander, JARZYNA Arkadiusz Kazimierz, JASKULSKI Telesfor, JAŚKIEWICZ Józef Benedykt, JAWORSKI Tomasz, JĘDRYCHOWSKI Jan, KACZOROWSKI Henryk, KALINOWSKI Leon, KAMIŃSKI Stefan (br. Wacław), KARBOWIAK Jan, KARCZEWSKI Apolinary Kazimierz, KARCZEWSKI Stefan, KASIŃSKI Stanisław Lambert, KATUSZEWSKI Feliks, KICIŃSKI Jan, KISZKURNO Antoni, KOCHANOWICZ Bronisław Stanisław, KOCHANOWSKI Władysław

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

TA Hartheim: W niem. Tötungsanstalt TA Hartheim (pl. centrum zabijania/eutanazyjne), na zamku Schloss Hartheim w miejscowości Alkoven w Górnej Austrii, wchodzącym w skład kompleksu obozów koncentracyjnych KL Mauthausen–Gusen, w ramach „Aktion T4”, Niemcy mordowali ofiary — osoby niedorozwinięte psychicznie — w komorach gazowych. Od 04.1941 program rozszerzono o więźniów obozów koncentracyjnych. Większość, jeśli nie wszyscy, duchowni z obozu koncentracyjnego KL Dachau byli zawożeni do Hartheim w tzw. „transportach inwalidów” (pod kryptonimem „Aktion 14 f 13”) — osób chorych i według Niemców „niezdolnych do pracy” — z obozu w KL Dachau (początkowo pod pretekstem transferu do lepszego obozu).
Uwaga: Podane w „Białej Księdze” daty śmierci zamordowanych w Schloss Hartheim są datami wywiezienia ofiar z ostatniego obozu koncentracyjnego, gdzie byli przetrzymywani. Nieznane są rzeczywiste daty śmierci — poza ok. 49 kapłanami, których nazwiska znalazły się na listach „transportów inwalidów”, ale nie dotarli do TA Hartheim. Prawd. zginęli w dniu wyjazdu z KL Dachau, po drodze, z KL Dachau do Monachium, i ich ciała zostały w Monachium wyrzucone z transportu i skremowane. Śledztwo polskiego Instytutu Pamięci Narodowej IPN wskazuje, że pozostałe ofiary były mordowane natychmiast po przywiezieniu do Schloss Hartheim, ciała palone a prochy rozrzucane po pobliskich polach bądź do Dunaju. Dla ukrycia ludobójczych mordów Niemcy fałszowali zarówno daty śmierci (na przykład te zapisane w księgach obozu KL Dachau i w „Białej Księdze” ukazane jako daty alternatywne) jak i przyczyny śmierci. (więcej na: ipn.gov.pl [dostęp: 2019.05.30], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.12.28])

Aktion T4: Niemiecki program eutanazyjny, systematycznego fizycznego mordu ludzi niedorozwiniętych psychicznie, przewlekle chorych psychicznie i neurologicznie — „eliminacji życia niewartego życia” (niem. „Vernichtung von lebensunwertem Leben”). W szczytowym okresie lat 1940‑1 zamordowano ok. 70,000 osób, w tym pensjonariuszy szpitali psychiatrycznych w okupowanej przez Niemców Polsce. Od 04.1941 programem objęto chorych psychicznie i „niepełnosprawnych” (co oznaczało niezdolnych do pracy) więźniów niemieckich obozów koncentracyjnych — pod kryptonimem „Aktion 14 f 13”. Zamordowano wówczas ok. 20,000 więźniów, m.in. w komorach gazowych w Hartheim mordowano polskich kapłanów przetrzymywanych w obozie koncentracyjnym KL Dachau. Innym „regionalnym przedłużeniem” Aktion T4 był program „Aktion Brandt”, w trakcie którego Niemcy mordowali przewlekle chorych, by zwolnić miejsca w szpitalach dla rannych żołnierzy. Szacuje się, że w tym programie zamordowano co najmniej 30,000 osób. (więcej na: ipn.gov.pl [dostęp: 2019.05.30], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.12.28], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.12.28])

KL Dachau (nr więźnia: 28240): KL Dachau w niemieckiej Bawarii, założony w 1933, stał się głównym obozem koncentracyjnym dla księży katolickich w czasie II wojny światowej: Niemcy więzili w nim ok. 3,000 kapłanów, w tym ok. 1,800 polskich. Kapłanów zmuszano do niewolniczej pracy na tzw. „Plantagach”, czyli placach polowych, przy budowach, m.in. krematorium. W barakach więziennych panował głód, szczególnie w latach 1941‑2, zimą przejmujące zimno a latem nieznośny upał. Więźniowie zapadali na choroby, w szczególności gruźlicę. Na wielu przeprowadzano zbrodnicze „eksperymenty medyczne” — in 11.1942 ok. 20 kapłanów otrzymało zastrzyki z flegmony; od 07.1920 do 05.1944 ok. 120 poddanych zostało eksperymentom malarycznym. Ponad 750 polskich duchownych zostało przez Niemców zamordowanych, w tym wielu zagazowanych w ośrodku eutanacyjnym Scholoss Hartheim w Austrii. System obozów KL Dachau w szczytowym momencie miał ok. 100 podobozów niewolniczej pracy przymusowej — w południowych Niemczech i Austrii. Udokumentowanych zostało ok. 32,000 przypadków śmierci w obozie, tysiące zginęło bez śladu. W momencie oswobodzenia 29.04.1945 przez wojska USA ok. 10,000 na 30,000 więźniów było chorych… (więcej na: www.kz-gedenkstaette-dachau.de [dostęp: 2013.08.10], pl.wikipedia.org [dostęp: 2016.05.30])

KL Posen: Niemiecki obóz Posen — Fort VII — założony ok. 10.10.1939 w Poznaniu do połowy 11.1939 funkcjonował formalnie jako obóz koncentracyjny (niem. Konzentrationslager) KL Posen, i takie określenie używane jest w Białej Księdze także dla późniejszego okresu działania obozu. Był pierwszym takim obozem założonym przez Niemców na ziemiach polskich — w przypadku Wielkopolski włączonych bezpośrednio do Niemiec. Już w 10.1939 w KL Posen Niemcy po raz pierwszy użyli gazu do mordowania ludności cywilnej, w szczególności pacjentów szpitali psychiatrycznych. Od 11.1939 obóz funkcjonował jako więzienie policji politycznej Gestapo oraz obóz przejściowy (niem. Übergangslager), przed wysłaniem do obozów koncentracyjnych, takich jak KL Dachau czy KL Auschwitz. Od 28.05.1941 obóz został przemianowany na więzienie policyjne i korekcyjny obóz niewolniczej pracy (niem. Arbeitserziehungslager). W szczycie w obozie dokonywano od 7 do 9 egzekucji dziennie, masowo wieszano więźniów, część wyprowadzając także na egzekucje poza terenem obozu. Razem Niemcy zamordowali w KL Posen ok. 20 tys. mieszkańców Wielkopolski, w tym wielu przedstawicieli polskiej inteligencji, pacjentów i personel szpitali psychiatrycznych oraz kilkunastu kapłanów. Setki kapłanów katolickich przeszło przez obóz przed wysłaniem do obozów koncentracyjnych, głównie KL Dachau. Od 03.1943 rozpoczyna się okres przekształcenia obozu w zakłady przemysłowe (od 25.04.1944 — fabryka fimy Telefunken, produkująca radio dla łodzi podwodnych i samolotów). (więcej na: www.wmn.poznan.pl [dostęp: 2019.02.02], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23])

Lubiń: W klasztorze benedyktyńskim w Lubiniu k. Kościana Niemcy zorganizowali w 1940 obóz internowania — przejściowy — dla księży i zakonników z Wielkopolski. Ok. 150 z nich wywieziono następnie do obozu koncentracyjnego KL Dachau. (więcej na: www.benedyktyni.net [dostęp: 2013.08.10], pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.08.10])

Goruszki: Klasztor franciszkański Goruszki w Miejskiej Górce był miejscem internowania księży z okolicznych powiatów, przed wysłaniem do niemieckich obozów koncentracyjnych. (więcej na: www.franciszkanie-goruszki.pl [dostęp: 2013.08.10])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

źródła

osobowe:
pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.11.23], www.zyciezakonne.pl [dostęp: 2012.11.23], www.bsip.miastorybnik.pl [dostęp: 2020.05.25], www.hagiographycircle.com [dostęp: 2012.11.23]
bibliograficzne:
„Urny przechowywane na cmentarzu Am Perlacher Forst — analiza”, p. Grzegorz Wróbel, kustosz Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi, korespondencja prywatna, 25.05.2020
oryginalnych zdjęć:
prowincja.panewniki.pl [dostęp: 2017.11.07], commons.wikimedia.org [dostęp: 2017.11.07], www.kik.katowice.opoka.org.pl [dostęp: 2017.11.07], www.franciszkanie-goruszki.pl [dostęp: 2017.11.07], www.ssb24.pl [dostęp: 2017.11.07], et.billiongraves.com [dostęp: 2017.11.07], commons.wikimedia.org [dostęp: 2019.05.30]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: HUCHRACKI Józef

Powrót do przeglądania życiorysu: