• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION

nazwisko

GLISZCZYŃSKI

imiona

Franciszek

  • GLISZCZYŃSKI Franciszek - Tablica pamiątkowa, kruchta, katedra pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, Pelplin, źródło: zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOGLISZCZYŃSKI Franciszek
    Tablica pamiątkowa, kruchta, katedra pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, Pelplin
    źródło: zasoby własne

funkcja

kapłan diecezjalny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org

diecezja / prowincja

diecezja chełmińska
więcej na: pl.wikipedia.org

data i miejsce urodzenia

10.10.1908

Modziel

święcenia kapłańskie
(prezbiteriat)

17.12.1932 (katedra pelplińska)

szczegóły posługi

wikariusz parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Cekcynie, b. wikariusz parafii Dobrcz (od 1934), Byszewo (do 1934)

data i miejsce śmierci

06.05.1942

Hartheim

alt. daty i miejsca śmierci

02.07.1942 (data „urzędowa”)

przyczyna śmierci

eksterminacja: zagazowanie w komorze gazowej

szczegóły śmierci

Po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej aresztowany przez Niemców 28.10.1939 w Charzykowach. Więziony w Chojnicach. 11.11.1939 osadzony w obozie przejściowym w Zamartem. 04.04.1940 przewieziony do obozu koncentracyjnego KL Stutthof. Następnie 09‑10.04.1940 przetransportowany do obozu koncentracyjnego KL Sachsenhausen. W końcu 14.12.1940 przewieziony do obozu koncentracyjnego KL Dachau. Tam poddany zbrodniczym eksperymentom medycznym — wszczepiano mu zarazki gruźlicy. W końcu — całkowicie wycieńczony — wywieziony w tzw. „transporcie inwalidów” do Hartheim, gdzie został zamordowany w komorze gazowej.

sprawstwo

Niemcy

inni związani szczegółami śmierci

ANDRZEJCZAK Stanisław, BUKOWY Stanisław, DACHTERA Franciszek, FELCZAK Stanisław, JANECKI Mieczysław, KAŁUŻA Józef, KŁOCZKOWSKI Mieczysław Jan, KOCOT Józef Franciszek, KOŁODZIEJ Stanisław, KONOPIŃSKI Marian Wacław, KULASIŃSKI Leon, LEŚNIEWICZ Ludwik, LIGUDA Paweł Alojzy, LIS Tomasz, ŁAGODA Leon, NOWICKI Kazimierz, PAJDO Franciszek, RYGUS Leon, SEJBUK Czesław, SEWIŁŁO Stanisław, STABRAWA Józef, STACHOWSKI Brunon, STOPCZAK Marian, TRZASKOMA Jan, ZUSKE Stanisław Witold

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

Schloss Hartheim: W centrum eutanazyjnym Hartheim, w ramach „Aktion T4”, Niemcy mordowali ofiary — osoby niedorozwinięte psychicznie — w komorach gazowych. Od 04.1941 program rozszerzono o więźniów obozów koncentracyjnych. Większość, jeśli nie wszyscy, duchowni z obozu koncentracyjnego KL Dachau byli zawożeni do Hartheim w tzw. „transportach inwalidów” (pod kryptonimem „Aktion 14 f 13”) — osób chorych i według Niemców „niezdolnych do pracy” — z obozu w KL Dachau (początkowo pod pretekstem transferu do lepszego obozu). (więcej na:  pl.wikipedia.org)

Aktion T4: Niemiecki program eutanazyjny, systematycznego fizycznego mordu ludzi niedorozwiniętych psychicznie, przewlekle chorych psychicznie i neurologicznie — „eliminacji życia niewartego życia” (niem. „Vernichtung von lebensunwertem Leben”). W szczytowym okresie lat 1940‑1 zamordowano ok. 70,000 osób, w tym pensjonariuszy szpitali psychiatrycznych w okupowanej przez Niemców Polsce. Od 04.1941 programem objęto chorych psychicznie i „niepełnosprawnych” (co oznaczało niezdolnych do pracy) więźniów niemieckich obozów koncentracyjnych. Zamordowano wówczas ok. 20,000 więźniów, m.in. w komorach gazowych w Hartheim mordowano polskich kapłanów przetrzymywanych w obozie koncentracyjnym KL Dachau. (więcej na:  pl.wikipedia.org, pl.wikipedia.org)

Eksperymenty medyczne: Zbrodnicze eksperymenty medyczne, przeprowadzane na więźniach przez niemieckich specjalistów w obozach koncentracyjnych. Wsród „eksperymentów” w obozach koncentracyjnych KL Dachau, KL Auschwitz, KL Buchenwald i innych zbrodniarze niemieccy poddawali więźniów testom malarycznym, lotniczym (w kabinach ciśnieniowych), wątrobowych, gruźliczych, tyfusowych, krystalizacji i krzepnięcia krwi, ropowicznym, wyziębienia (hipotermia), sterylizacyjnych, głodowych, etc. (więcej na: pl.wikipedia.org, pl.wikipedia.org)

KL Dachau (nr więźnia: 22477): KL Dachau był głównym obozem koncentracyjnym dla księży katolickich w czasie II wojny światowej: Niemcy więzili tam ok. 3,000 kapłanów, w tym ok. 1,800 polskich. Kapłanów zmuszano do niewolniczej pracy na tzw. „Plantagach”, czyli placach polowych, przy budowach, m.in. krematorium. W barakach więziennych panował głód, szczególnie w latach 1941‑2, zimą przejmujące zimno a latem nieznośny upał. Więźniowie zapadali na choroby, w szczególności gruźlicę. Na wielu przeprowadzano zbrodnicze „eksperymenty medyczne”. Ponad 750 polskich duchownych zostało przez Niemców zamordowanych, w tym wielu zagazowanych w ośrodku eutanacyjznym Hartheim w Austrii. (więcej na: www.kz-gedenkstaette-dachau.de, pl.wikipedia.org)

KL Sachsenhausen: Przez obóz koncentracyjny KL Sachsenhausen, założony na terenach byłej wioski olimpijskiej z 1936, przeszły w 1940 setki polskich kapłanów. Zanim zostali przetransportowani to obozu koncentracyjnego KL Dachau, część z nich zginęła w KL Sachsenhausen. (więcej na: www.stiftung-bg.de)

KL Stutthof: W obozie koncentracyjnym KL Stutthof (ówcześnie na terenie Wschodnich Prus należących do Niemiec, dziś: wieś Sztutowo), którego budowę rozpoczęto 2.ix.1939, w dzień po niemieckim ataku na Polskę i rozpoczęciu II wojny światowej, Niemcy przetrzymywali razem ok. 110‑127 tys. osób pochodzących z 28 krajów, w tym 49 tysięcy kobiet i dzieci. Zamordowali ok. 65 tys. osób. W dniach 25.01–27.04. 1945, wobec nacierającej armii rosyjskiej, Niemcy przeprowadzili ewakuację obozu. 09.05.1945, gdy na teren obozu wtargnęli żołnierze rosyjskim, było w nim tylko 100 więźniów. W początkowym okresie (1939‑40) w KL Stutthof przetrzymywano księży z obszaru Pomorza, by później wysłać ich do obozu koncentracyjnego KL Dachau. Część została zamordowana już w KL Stutthof lub okolicy (na przykład w lesie Stegna). Także w późniejszym czasie wśród więźniów pojawiali się duchowni. (więcej na: www.stutthof.pl, pl.wikipedia.org)

Zamarte: Jeden z obozów jenieckich zorganizowanych przez Niemców w 1939 w ramach akcji „Intelligenzaktion”, eksterminacji polskiej inteligencji na Pomorzu — głównie dla duchowieństwa — zorganizowanym w Domu Księży Emerytów. (więcej na: www.new.eksploracja.eu)

Chojnice: W zakładzie poprawczym dla nieletnich Niemcy urządzili w 1939 i 1940 więzienie dla Polaków z Chojnic i okolic. Większość, wraz z ok. 215 umysłowo chorymi dziećmi, zamordowano — w ramach „Intelligenzaktion” — akcji eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych Pomorza — na pobliskim miejscu straceń na Polach Igielskich. W latach 1941‑3 obóz przejściowy dla Polaków wywożonych na niewolnicze roboty przymusowe w Niemczech. (więcej na: www.sdnchojnice.pl)

Intelligenzaktion: (pl. „akcja inteligencja”) — także niem. Unternehmen „Tannenberg” (pl. „operacja Tannenberg”). Niemiecki program eksterminacji polskiej elity, głównie inteligencji, przeprowadzony od początku okupacji w 09.1939 do 04.1940, głównie na terenach przyłączonych bezpośrednio do Niemiec, ale także na terenie tzw. Generalnego Gubernatorstwa, gdzie nosił miano AB‑aktion. W trakcie tego ludobójstwa planowo i metodycznie zamordowano ok. 50 tys. nauczycieli, księży, przedstawicieli ziemiaństwa, wolnych zawodów, działaczy społecznych i politycznych oraz emerytowanych wojskowych. Kolejnych 50 tys. zesłano do obozów koncentracyjnych, gdzie przeżył tylko znikomy procent. (więcej na: www.sdnchojnice.pl, pl.wikipedia.org)

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org)

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: GLISZCZYŃSKI Franciszek

Powrót do przeglądania życiorysu: