• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • DETKENS Edward - 1930; źródło: „Wielkie Serce”, Dariusz Kaczmarczyk, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFODETKENS Edward
    1930
    źródło: „Wielkie Serce”, Dariusz Kaczmarczyk
    zasoby własne
  • DETKENS Edward - 1938; źródło: „Wielkie Serce”, Dariusz Kaczmarczyk, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFODETKENS Edward
    1938
    źródło: „Wielkie Serce”, Dariusz Kaczmarczyk
    zasoby własne
  • DETKENS Edward, źródło: brewiarz.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFODETKENS Edward
    źródło: brewiarz.pl
    zasoby własne
  • DETKENS Edward - 19.03.1940, po zwolnieniu z pierwszego aresztowania, na 11 dni przed drugim; źródło: „Wielkie Serce”, Dariusz Kaczmarczyk, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFODETKENS Edward
    19.03.1940, po zwolnieniu z pierwszego aresztowania, na 11 dni przed drugim
    źródło: „Wielkie Serce”, Dariusz Kaczmarczyk
    zasoby własne
  • DETKENS Edward - Wyobrażenie współczesne, źródło: zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFODETKENS Edward
    Wyobrażenie współczesne
    źródło: zasoby własne

status

błogosławiony

nazwisko

DETKENS

imiona

Edward

  • DETKENS Edward - Tablica pamiątkowa, kościół św. Anny, Warszawa, źródło: zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFODETKENS Edward
    Tablica pamiątkowa, kościół św. Anny, Warszawa
    źródło: zasoby własne
  • DETKENS Edward - Cenotaf, cmentarz Powązki, Warszawa, źródło: commons.wikimedia.org, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFODETKENS Edward
    Cenotaf, cmentarz Powązki, Warszawa
    źródło: commons.wikimedia.org
    zasoby własne
  • DETKENS Edward - Tablica pamiątkowa, kościół św. Anny, Warszawa, źródło: zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFODETKENS Edward
    Tablica pamiątkowa, kościół św. Anny, Warszawa
    źródło: zasoby własne
  • DETKENS Edward - Tablica pamiątkowa, archikatedra pw. św. Jana, Warszawa, źródło: zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFODETKENS Edward
    Tablica pamiątkowa, archikatedra pw. św. Jana, Warszawa
    źródło: zasoby własne
  • DETKENS Edward - Pomnik męczenników II wojny światowej, kościół pw. św. Jana Chrzciciela, Szczecin, źródło: www.szczecin.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFODETKENS Edward
    Pomnik męczenników II wojny światowej, kościół pw. św. Jana Chrzciciela, Szczecin
    źródło: www.szczecin.pl
    zasoby własne

data beatyfikacji

13.06.1999

Jan Paweł II

funkcja

kapłan diecezjalny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21]

diecezja / prowincja

archidiecezja warszawska
więcej na: www.archidiecezja.warszawa.pl [dostęp: 2013.05.19]

akademickie wyróżnienia

magister świętej teologii

honorowe wyróżnienia

kanonik Rochettum et Mantolettum
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.11.14]

data i miejsce urodzenia

14.10.1885

Mokotów-Warszawa

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

11.1908 (katedra warszawska)

szczegóły posługi

duszpasterz akademicki, rektor (1934‑9) i wikariusz (1929‑34) kościoła akademickiego pw. św. Anny w Warszawie, prefekt gimnazjum i liceum im. Jana Zamoyskiego (do 1939), prywatnego żeńskiego gimnazjum humanistycznego Haliny Gepnerówny (do 1939), prywatnej szkoły Cecylii Kozłowskiej (do 1939), gimnazjum żeńskiego Władysławy Lange (do 1939) w Warszawie, b. wikariusz parafii Warszawa – katedra pw. św. Jana Chrzciciela (1913‑29), Żbików–Pruszków (1908‑13), b. student Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Warszawskiego (1922‑6), współzałożyciel stowarzyszenia Iuventus Christiana (1921)

data i miejsce śmierci

10.08.1942

TA Hartheim

przyczyna śmierci

eksterminacja: zagazowanie w komorze gazowej

szczegóły śmierci

Po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, po rozpoczęciu okupacji niemieckiej, aresztowany przez Niemców 04.10.1939 i początkowo jako zakładnik, prawd. w związku z triumfalnym przyjazdem niemieckiego socjalistycznego przywódcy, Adolfa Hitlera, do podbitej Warszawy, przetrzymywany wraz z m.in. ok. 250 duchownymi katolickimi w więzieniu Pawiak. Zwolniony 07.02.1940. Ponownie aresztowany przez Niemców 30.03.1940, prawd. za wystawienie Grobu Pańskiego w kościele pw. św. Anny. Osadzony w więzieniu śledczym na ul. Rakowieckiej w Warszawie. 15.04.1940 przewieziony do więzienia Pawiak. Stamtąd 02.05.1940 przetransportowany do obozu koncentracyjnego KL Sachsenhausen. 30.09.1940 wywieziony z KL Sachsenhausen i przewieziony do Berlina. Tam tego samego dnia, z centralnego dworca kolejowego w Berlinie, wywieziony do Halle (Saale). Dwa dni później, 02.10.1940, przewieziony do Weimaru. Następnie 08.10.1940 przetransportowany do Hof w Bawarii, a dzień później do Norymbergii. Finalnie 10.10.1940 przewieziony do Monachium. Tego samego dnia o 17:30 zarejestrowany w obozie koncentracyjnym KL Dachau. W końcu wywieziony w tzw. „transporcie invalidów” do centrum eutanazyjnego TA Hartheim i zamordowany w komorze gazowej.

alt. daty i miejsca śmierci

22.08.1942 (data „świadectwa śmierci” KL Dachau)

sprawstwo

Niemcy

biografia (zasoby własne)

kliknij by zaznajomić się z biografią z naszych zasobów

inni związani szczegółami śmierci

ABT Stefan, AKSMAN Juliusz Felicjan, ANDRZEJEWSKI Kazimierz, BĄK Jan Chrzciciel, BIELOWSKI Józef, CEPIEL Karol, CHABERKOWSKI Stefan, CHYCZEWSKI Józef, CISZAK Bolesław, CZAPCZYK Henryk, DEMBOWSKI Kazimierz Marian Antoni, DRAPIEWSKI Teodor, DRZEWIECKI Franciszek, DYJA Edward, DZIENISZ Leon, FALKOWSKI Teofil, GABRYELSKI Tadeusz Narcyz, GRABOWSKI Zygmunt, GRZESITOWSKI Stanisław, GRZYMAŁA Edward, GUTOWSKI Leon, GZEL Eugeniusz Henryk, HERMAŃCZYK Oskar, JARANOWSKI Bolesław Ignacy, KAZIMIEROWICZ Henryk Maksymilian, KLIN Konrad Anastazy, KONSTANTYNOWICZ Stanisław Piotr, KORCZAK Walenty, KOSTRZEWA Mikołaj, KOTELA Józef, KOWALSKI Zygmunt Marian, KOZIK Walenty (o. Cherubin), KRĘCICKI Bolesław, KRZAK Wilhelm, KURKOWSKI Leon Paweł, LASKOWSKI Henryk, MACIEJEWSKI Leon, MAKOWSKI Aleksander Czesław, MĄDRY Jan, MICHNIEWSKI Stanisław Tomasz, MOLSKI Józef

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

TA Hartheim: W niem. Tötungsanstalt TA Hartheim (pl. centrum zabijania/eutanazyjne), na zamku Schloss Hartheim w miejscowości Alkoven w Górnej Austrii, wchodzącym w skład kompleksu obozów koncentracyjnych KL Mauthausen–Gusen, w ramach „Aktion T4”, Niemcy mordowali ofiary — osoby niedorozwinięte psychicznie — w komorach gazowych. Od 04.1941 program rozszerzono o więźniów obozów koncentracyjnych. Większość, jeśli nie wszyscy, duchowni z obozu koncentracyjnego KL Dachau byli zawożeni do Hartheim w tzw. „transportach inwalidów” (pod kryptonimem „Aktion 14 f 13”) — osób chorych i według Niemców „niezdolnych do pracy” — z obozu w KL Dachau (początkowo pod pretekstem transferu do lepszego obozu).
Uwaga: Podane w „Białej Księdze” daty śmierci zamordowanych w Schloss Hartheim są datami wywiezienia ofiar z ostatniego obozu koncentracyjnego, gdzie byli przetrzymywani. Nieznane są rzeczywiste daty śmierci — śledztwo polskiego Instytutu Pamięci Narodowej IPN wskazuje, że ofiary były mordowane natychmiast po przywiezieniu do Schloss Hartheim, ciała palone a prochy rozrzucane po pobliskich polach bądź do Dunaju. Dla ukrycia ludobójczych mordów Niemcy fałszowali zarówno daty śmierci (na przykład te zapisane w księgach obozu KL Dachau i w „Białej Księdze” ukazane jako daty alternatywne) jak i przyczyny śmierci. (więcej na: ipn.gov.pl [dostęp: 2019.05.30], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.12.28])

Aktion T4: Niemiecki program eutanazyjny, systematycznego fizycznego mordu ludzi niedorozwiniętych psychicznie, przewlekle chorych psychicznie i neurologicznie — „eliminacji życia niewartego życia” (niem. „Vernichtung von lebensunwertem Leben”). W szczytowym okresie lat 1940‑1 zamordowano ok. 70,000 osób, w tym pensjonariuszy szpitali psychiatrycznych w okupowanej przez Niemców Polsce. Od 04.1941 programem objęto chorych psychicznie i „niepełnosprawnych” (co oznaczało niezdolnych do pracy) więźniów niemieckich obozów koncentracyjnych — pod kryptonimem „Aktion 14 f 13”. Zamordowano wówczas ok. 20,000 więźniów, m.in. w komorach gazowych w Hartheim mordowano polskich kapłanów przetrzymywanych w obozie koncentracyjnym KL Dachau. Innym „regionalnym przedłużeniem” Aktion T4 był program „Aktion Brandt”, w trakcie którego Niemcy mordowali przewlekle chorych, by zwolnić miejsca w szpitalach dla rannych żołnierzy. Szacuje się, że w tym programie zamordowano co najmniej 30,000 osób. (więcej na: ipn.gov.pl [dostęp: 2019.05.30], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.12.28], pl.wikipedia.org [dostęp: 2012.12.28])

KL Dachau (nr więźnia: 27831): KL Dachau w niemieckiej Bawarii, założony w 1933, stał się głównym obozem koncentracyjnym dla księży katolickich w czasie II wojny światowej: Niemcy więzili w nim ok. 3,000 kapłanów, w tym ok. 1,800 polskich. Kapłanów zmuszano do niewolniczej pracy na tzw. „Plantagach”, czyli placach polowych, przy budowach, m.in. krematorium. W barakach więziennych panował głód, szczególnie w latach 1941‑2, zimą przejmujące zimno a latem nieznośny upał. Więźniowie zapadali na choroby, w szczególności gruźlicę. Na wielu przeprowadzano zbrodnicze „eksperymenty medyczne” — in 11.1942 ok. 20 kapłanów otrzymało zastrzyki z flegmony; od 07.1920 do 05.1944 ok. 120 poddanych zostało eksperymentom malarycznym. Ponad 750 polskich duchownych zostało przez Niemców zamordowanych, w tym wielu zagazowanych w ośrodku eutanacyjnym Scholoss Hartheim w Austrii. System obozów KL Dachau w szczytowym momencie miał ok. 100 podobozów niewolniczej pracy przymusowej — w południowych Niemczech i Austrii. Udokumentowanych zostało ok. 32,000 przypadków śmierci w obozie, tysiące zginęło bez śladu. W momencie oswobodzenia 29.04.1945 przez wojska USA ok. 10,000 na 30,000 więźniów było chorych… (więcej na: www.kz-gedenkstaette-dachau.de [dostęp: 2013.08.10], pl.wikipedia.org [dostęp: 2016.05.30])

KL Sachsenhausen (nr więźnia: 24014): Przez obóz koncentracyjny KL Sachsenhausen, założony na terenach byłej wioski olimpijskiej z 1936, przeszły w 1940 setki polskich kapłanów. Zanim zostali przetransportowani to obozu koncentracyjnego KL Dachau, część z nich zginęła w KL Sachsenhausen. (więcej na: www.stiftung-bg.de [dostęp: 2013.08.10])

Warszawa (Mokotów): Więzienie i areszt śledczy w Warszawie przy ul. Rakowieckiej. Wykorzystywany przez Niemców podczas okupacji Warszawy w latach 1939‑45. Po rozpoczęciu okupacji komunazistowskiej w latach 1945‑56 i później przetrzymywane w nim były przez UB, polski oddział rosyjskiej służby bezpieczeństwa NKWD i KGB, tysiące polskich działaczy niepodległościowych. Wykonano setki wyroków śmierci. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.08.17])

Pawiak: Więzienie śledcze w Warszawie. Największe niemieckie więzienie w Generalnym Gubernatorstwie. 100 tys. więźniów w latach 1939‑44 przeszło przez Pawiak, z czego ok. 37 tys. Niemcy zamordowali w egzekucjach, w czasie przesłuchań, w celach albo „szpitalu” więziennym. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.08.10])

Intelligenzaktion: (pl. „akcja inteligencja”) — także niem. Unternehmen „Tannenberg” (pl. „operacja Tannenberg”). Niemiecki program eksterminacji polskiej elity, głównie inteligencji, przeprowadzony od początku okupacji w 09.1939 do 04.1940, głównie na terenach przyłączonych bezpośrednio do Niemiec, ale także na terenie tzw. Generalnego Gubernatorstwa, gdzie nosił miano AB‑aktion. W trakcie tego ludobójstwa planowo i metodycznie zamordowano ok. 50 tys. nauczycieli, księży, przedstawicieli ziemiaństwa, wolnych zawodów, działaczy społecznych i politycznych oraz emerytowanych wojskowych. Kolejnych 50 tys. zesłano do obozów koncentracyjnych, gdzie przeżył tylko znikomy procent. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.08.10], pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.10.04])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

źródła

osobowe:
pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.12.20], www.ipgs.us [dostęp: 2012.11.23], arolsen-archives.org [dostęp: 2019.05.30]
bibliograficzne:
„Wielkie Serce”, Dariusz Kaczmarczyk, wydawnictwo PAX, 1985, Warszawa
oryginalnych zdjęć:
brewiarz.pl [dostęp: 2016.11.06], commons.wikimedia.org [dostęp: 2016.11.06], www.szczecin.pl [dostęp: 2014.09.21]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: DETKENS Edward

Powrót do przeglądania życiorysu: