• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • PUDER Tadeusz Marian, źródło: parafia-rzeczyca.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOPUDER Tadeusz Marian
    źródło: parafia-rzeczyca.pl
    zasoby własne

nazwisko

PUDER

imiona

Tadeusz Marian

funkcja

kapłan diecezjalny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21]

diecezja / prowincja

archidiecezja warszawska
więcej na: www.archidiecezja.warszawa.pl [dostęp: 2013.05.19]

akademickie wyróżnienia

licencjat nauk biblijnych
magister świętej teologii

narodowość

polsko-żydowska

data i miejsce śmierci

27.01.1945

Warszawa
pow. Warszawa miasto, woj. mazowieckie, Polska

szczegóły śmierci

Po najeździe niemieckim i rosyjskim na Polskę w 09.1939, rozpoczęciu II wojny światowej i utworzeniu okupacyjnego, zarządzanego przez Niemcy Generalnego Gubernatorstwa przeniesiony 21.11.1939 dla własnego bezpieczeństwa — jako Polaka–Żyda — do Białołęki Dworskiej przez abpa Stanisława Galla. 24.04.1941 aresztowany w Białołęce przez niemieckie Gestapo. Przesłuchiwany i torturowany przez Niemców w siedzibie Gestapo przy ul. Szucha w Warszawie. Niemcy zasugerowali nazwisko donosiciela — ks. Stanisława Trzeciaka. Przetrzymywany w więzieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie. 01.09.1941 za brak opaski, którą powinni mocą zarządzeń niemieckich nosić wszyscy Żydzi, skazany na rok i 8 miesięcy więzienia. Skatowany przewieziony do szpitala przy ul. Żelaznej w Warszawie. Stamtąd uciekł — 12.11.1942 potajemnie wywieziony przez siosty zakonne (wspomagane przez polskie niepodległościowe podziemie, Armię Krajową AK — część Polskiego Państwa Podziemnego). Ukrywał się Białołęce Dworskiej — mimo niemieckich poszukiwań. 18.09.1944, w czasie Powstania Warszawskiego, przemycony przez siostry zakonne — wyrzucone przez Niemców z domu w Białołęce — do zakładu w Płudach. Tam przebrany za zakonnicę dotrwał do klęski niemieckiej i nadejścia Rosjan. 22.01.1945 opuścił Płudy, odwiedził matkę w Grodzisku Mazowieckim i powrócił do Warszawy, do której Rosjanie weszli pięć dni wcześniej. Następnego dnia udał się wśród gruzów zniszczonej stolicy na drugą stronę Wisły, na Pragę. Na ul. Marszałkowskiej potrącony — wraz z innymi pieszymi, w tym siostrą zakonną — przez przyczepę pędzącego wśród ruin wojskowego samochodu rosyjskiego. Przeniesiony do szpitala przy ul. Grochowskiej, gdzie 4 dni później zmarł.

przyczyna śmierci

wypadek

sprawstwo

Rosjanie

data i miejsce urodzenia

08.07.1908

Warszawa
pow. Warszawa miasto, woj. mazowieckie, Polska

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

18.12.1932

szczegóły posługi

1939–1945 — kapelan {Białołęka Dworska, Dom Dziecka „Bożyczyn”; ss. Rodziny Maryi}
1938–1939 — rektor {kościół: Warszawa, pw. św. Jacka; dek.: Warszawa–stolica}, także: prefekt szkół
1937–1938 — wikariusz {parafia: Ochota–Warszawa, pw. św. Jakuba Apostoła; dek.: Warszawa–podmiejski}
1937 — wikariusz {parafia: Rzeczyca}
1935–1937 — student {Rzym, nauki biblijne, Papieski Instytut Biblijny (łac. Pontificium Institutum Biblicum) — Biblicum (od 1919)}
1932–1935 — student {Warszawa, teologia, Wydział Teologii Katolickiej, [Uniwersytet Warszawski /od 1945/, Uniwersytet — w konspiracji /1939‑45/, Uniwersytet im. Józefa Piłsudskiego /1935‑39/, Uniwersytet Warszawski /1915‑35/, Cesarski Uniwersytet Warszawski /1870—1915/]}
1928–1932 — student {Warszawa, filozofia i teologia, Seminarium Duchowne}

inni związani szczegółami śmierci

TRZECIAK Stanisław

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

Powstanie Warszawskie: Trwało od 1.08.1944 do 03.10.1944. Było próbą wyzwolenia Warszawy okupowanej przez Niemcy przez Polskie Państwo Podziemne — jedyną taką strukturę na świecie na terenach okupowanych przez Niemcy, efektywnie potajemnie rządzącą w Polsce — i walczące w jego imieniu polskie podziemne jednostki wojskowe, głównie Armii Krajowej (byłego Związku Walki Zbrojnej ZWZ) i Narodowych Sił Zbrojnych (NSZ). W tym samym czasie Rosjanie zatrzymali front na całej długości, stanęli po drugiej stronie Wisły i bezczynnie przyglądali się zagładzie miasta, zabraniając nawet alianckim samolotom lecącym z pomocą z Włoch międzylądowania na zajętych przez nich terytoriach. W czasie Powstania Niemcy zamordowali ok. 200 tys. Polaków, w większości osoby cywilne. Około 200 duchownych i sióstr zakonnych zginęło w walkach albo zostało zamordowanych przez Niemców, wielu w zbiorowych egzekucjach. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.08.17])

Warszawa (Mokotów): Więzienie i areszt śledczy w Warszawie przy ul. Rakowieckiej. Wykorzystywany przez Niemców podczas okupacji Warszawy w latach 1939‑45. Po rozpoczęciu okupacji komunazistowskiej w latach 1945‑56 i później przetrzymywane w nim były przez UB, polski oddział rosyjskiej służby bezpieczeństwa NKWD i KGB, tysiące polskich działaczy niepodległościowych. Wykonano setki wyroków śmierci. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.08.17])

Warszawa (Al. Szucha): W budynku ul. Jana Chrystiana Szucha 25 w Warszawie — wówczas części okupacyjnego Generalnego Gubernatorstwa — w centrum tzw. dzielnicy policyjnej (ze statusem niem. „Nur für Deutsche” — pl. „Tylko dla Niemców”), od 07.10.1939 siedziby niem. Der Kommandeur Sicherheitspolizei und des Sicherheitsdienst für den Distrikt Warschau (pl. Urząd Komendanta Policji Bezpieczeństwa i Służby Bezpieczeństwa dystryktu warszawskiego), Niemcy zorganizowali siedzibę warszawskiej niem. Geheime Staatspolizei (pl. Tajna Policja Państwowa), czyli Gestapo. W suterenie urządzono niem. Hausgefängnis (pl. więzienie śledcze). Do Gestapo przywożono więźniów z warszawskich więzień, głównie z Pawiaka (dwa razy dziennie) na przesłuchania. Stosowano tortury — „bicie (pałką, pejczem, gumą, żelaznymi drągami, kolbami pistoletów), kopanie, szczucie psami, przypalanie papierosami lub żelaznym prętem (szczególnie twarzy, pięt i jamy brzusznej), miażdżenie palców i genitaliów, wieszanie na skutych z tyłu rękach (tzw. słupek), łamanie kości, wybijanie przednich zębów, uszkadzanie gałek ocznych, duszenie maską przeciwgazową z uszkodzonym pochłaniaczem, drażnienie prądem elektrycznym, wlewanie wody do nosa przy zakneblowanych ustach, zanurzanie głowy więźnia w wiadrze z wodą i trzymanie jej tam aż do wystąpienia objawów uduszenia, wyrywanie paznokci oraz wbijanie pod nie stalowych igieł” (Wikipedia). Torturowano na oczach najbliższych. Katowano nawet kobiety w zaawansowanej ciąży. W czasie Powstania Warszawskiego w gmachu dokonywano masowych egzekucji Polaków. Ilość ofiar — nieznana (w 06.1946 z piwnicy budynków przy Al. Szucha wywieziono 5.5 tony prochów i kości ludzkich). (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2019.02.02])

Generalne Gubernatorstwo: Jednostka administracyjno–terytorialna utworzona przez Niemców w 1939 po agresji na Polskę, obejmująca część okupowanego przez Niemcy terytorium Polski, która nie została wcielona bezpośrednio do Rzeszy. Zarządzana przez Niemców do 1945 — do czasu ofensywy rosyjskiej — i stanowiąca część tzw. Wielkich Niemiec — Großdeutschland. Do 31.07.1940 zwane formalnie niem. Generalgouvernement für die besetzten polnischen Gebiete (pl. Generalne Gubernatorstwo dla okupowanych ziem polskich) — później już tylko niem. Generalgouvernement (pl. Generalne Gubernatorstwo). Od 07.1941 w jego skład wchodził też dystrykt Galicja. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.12.04])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu — wsparte zdradą formalnych sojuszników Polski, Francji i Niemiec, które 12.09.1939 na wspólnej konferencji w Abbeville, zdecydowały o nieudzielaniu pomocy zaatakowanej Polsce i niepodejmowaniu działań zbrojnych wobec Niemiec (co było złamaniem zobowiązań traktatowych z Polską) — zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

źródła

osobowe:
niedziela.pl [dostęp: 2019.02.02], www.bibula.com [dostęp: 2019.02.02], parafia-rzeczyca.pl [dostęp: 2021.05.06], pl.wikipedia.org [dostęp: 2019.02.02]
oryginalnych zdjęć:
parafia-rzeczyca.pl [dostęp: 2021.05.06]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: PUDER Tadeusz Marian

Powrót do przeglądania życiorysu: