• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • SIECZKA Tadeusz; źródło: ks. Tadeusz Krahel, „Martyrologia duchowieństwa archidiecezji wileńskiej 1939—1945”, Białystok, 2017, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOSIECZKA Tadeusz
    źródło: ks. Tadeusz Krahel, „Martyrologia duchowieństwa archidiecezji wileńskiej 1939—1945”, Białystok, 2017
    zasoby własne

nazwisko

SIECZKA

imiona

Tadeusz

funkcja

kapłan diecezjalny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21]

diecezja / prowincja

archidiecezja wileńska
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.05.19]
ordynariat polowy Wojska Polskiego
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.12.20]

akademickie wyróżnienia

doktor teologii
magister teologii

data i miejsce śmierci

1941

łagier SorokŁag
Plesieck, obw. archangielski, Rosja

alt. daty i miejsca śmierci

1942, 06.1941

Mińsk
obw. miasto Mińsk, Białoruś

szczegóły śmierci

W 1920 przez trzy miesiące uczestnik — jako ochotnik — wojny polsko–rosyjskiej 1919‑20: służył w artylerii Wojska Polskiego i wziął udział w walkach na trasie Modlin–Łuniniec. 01.01.1939 mianowany kapelanem rezerwy Wojska Polskiego. Po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, po rozpoczęciu okupacji rosyjskiej, aresztowany przez Rosjan prawd. w 10.1939 — prawd. za organizowanie polskiej samoobrony przed atakami komunistycznych bojówek na parafialną społeczność polską. Przetrzymywany w więzieniu w Szczuczynie, a potem w Lidzie. Ostatni raz widziany wiosną 1941 w więzieniu w więzieniu w Mińsku. Prawd. wywieziony przez rosyjskiego obozu koncentracyjnego niewolniczej pracy przymusowej Pleseckoje (k. Plesiecka), w ramach obozu koncentracyjnego SorokŁag a regionie archangielskim, części systemu rosyjskich obozów koncentracyjnych Gułag. Po niemieckim ataku 22.06.1941 na uprzedniego sojusznika, Rosjan, i „amnestii” w 08.1941 dla polskich więźniów w Rosji nie został zwolniony. Dalsze losy nieznane.

alt. szczegóły śmierci

Według niektórych źródeł zamordowany przez Rosjan w 06.1941, po niemieckim ataku 22.06.1941 na uprzedniego sojusznika, Rosjan, podczas ludobójczych mordów więźniów dokonanych przez Rosjan — w więzieniu w Mińsku, albo w trakcie tzw. „marszu śmierci” wygnanych więźniów mińskich.

przyczyna śmierci

eksterminacja

sprawstwo

Rosjanie

data i miejsce urodzenia

25.01.1902

Łódź
pow. Łódź miasto, woj. łódzkie, Polska

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

21.04.1929 (kaplica Ostrobramska w Wilnie)

szczegóły posługi

1939 — administrator {parafia: Dziembrów; dek.: Wasiliszki}
1938–1939 — administrator {parafia: Wesołucha; dek.: Postawy–nadwileński}
1937–1938 — administrator {parafia: Łopienica Wielka; dek.: Wołkowysk}
1936–1937 — wikariusz {parafia: Raduń; dek.: Raduń}
1934–1936 — duszpasterz {Francja}
1933–1934 — rektor {kościół: Plebania; dek.: Mołodeczno; k. Kraśnego n. Uszą}
1931–1933 — rektor {kościół: Jaszuny; dek.: Troki}
1930–1931 — wikariusz {parafia: Sokółka; dek.: Sokółka}
1929–1930 — wikariusz {parafia: Wilno, pw. św. Teresy; dek.: Wilno; diec.: wileńska (do 1925); arch. wileńska (od 1925); Ostrobramska}
1929 — wikariusz {parafia: Wilno, pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa i św. Franciszka Salezego; dek.: Wilno; diec.: wileńska (do 1925); arch. wileńska (od 1925)}
1929 — wikariusz {parafia: Nowa Wilejka; dek.: Kalwaria Wileńska}
do 1929 — student {Wilno, Wydział Teologiczny, Uniwersytet Wileński (od 1945), litewski (1939‑40), Uniwersytet Stefana Batorego (1919‑39)}
1924–1929 — student {Wilno, filozofia i teologia, Seminarium Duchowne}
{autor wielu prac na temat obrazu Matki Bożej Ostrobramskiej}

inni związani szczegółami śmierci

RADWAŃSKI Józef Jan

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

SorokŁag: Rosyjski obóz koncentracyjny i pracy przymusowej (w ramach Gułagu), nad kanałem Bialomorskim, którego więźniowie pracowali niewolniczo m.in. przy budowie kolei i dróg (e.g. Pleseckoje–Onega nad Morzem Białym). (więcej na: www.gulagmuseum.org [dostęp: 2014.09.21])

Gułag: Sieć rosyjskich obozów koncentracyjnych niewolniczej pracy przymusowej. Jednorazowo przetrzymywano w nich do 12 mln więźniów, z których miliony zginęły. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.05.09])

Mińsk: Rosyjskie więzienie. W 1937 miejsce wielu mordów w czasie rosyjskiej „Wielkiej Czystki”. Po rosyjskiej inwazji na Polskę w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej miejsce przetrzymywania wielu Polaków. W 06.1941, po inwazji niemieckiej, Rosjanie wymordowali w nim część polskich więźniów osadzonych w Więzieniu Centralnym i tzw. Amerykance, a pozostałych pognano — w „marszu śmierci” (Rosjanie zamordowali ok. 10‑20 tys. więźniów) — w kierunku Czerwienia, w głąb Rosji. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.08.17])

Masakry 06.1941 (NKWD): Po ataku niemieckim 22.06.1941 na tereny okupowane przez Rosjan i w konsekwencji na Rosję, przed paniczną ucieczką, Rosjanie wymordowali — zgodnie z ludobójczym rozkazem rosyjskiego ministra spraw wewnętrznych Wawrzyńca Berii wydanym 24.06.1941 wymordowania wszystkich więźniów (formalnie „skazanych za 'działalność kontrrewolucyjną', 'działalność antyrosyjską', sabotaż i dywersję, oraz więźniów politycznych 'w śledztwie') przetrzymywanych w więzieniach NKWD na terenach okupowanej przez Rosję przedwojennej Polski, Litwy, Łotwy i Estonii — ok. 40,000‑50,000 osób. Dodatkowo Rosjanie wymordowali tysiące osób, zatrzymanych już po niemieckim ataku, uznając ich za „wrogów ludu” — osoby te w większości nie były ujęte w rejestrach więziennych. Część zamordowana została już w więzieniach, w zbiorowych masakrach, część podczas tzw. „marszów śmierci”, gdy więźniów gnano pieszo na wschód. Po rosyjskiej ucieczce i rozpoczęciu okupacji niemieckiej nastąpiło wiele spontanicznych pogromów lokalnych Żydów, z których znacząca część kolaborowała z Rosjanami i uznana została za współodpowiedzialną za więzienne masakry. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

Wojna polsko-rosyjska 1919—20: Wojna o niepodległość i granice Rzeczpospolitej. Polska odzyskała niepodległość w 1918, ale o granice musiała walczyć z dawnymi potęgami imperialnymi, w szczególności z Rosją. Rosja planowała wzniecenie rewolucji bolszewickiej w krajach zachodu Europy, co stało się przyczyną rozpętania przez nią w 1920 wojny przeciw Polsce. Pokonana został w bitwie warszawskiej, zwanej „cudem nad Wisłą” (jednej z 10 najważniejszych bitew w historii świata, według niektórych historyków), w 08.1920, dzięki której Polska odzyskała część ziem utraconych w ramach rozbiorów Polski w XVIII w., a Europa ocalona została przed ludobójczym komunizmem. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.12.20])

źródła

osobowe:
www.ipsb.nina.gov.pl [dostęp: 2017.06.16], archiwum-ordynariat.wp.mil.pl [dostęp: 2018.09.02]
bibliograficzne:
„Martyrologia duchowieństwa archidiecezji wileńskiej 1939‑1945”, ks. Tadeusz Krahel, Białystok, 2017
„Leksykon duchowieństwa polskiego represjonowanego w ZSRS 1939‑1988”, Roman Dzwonkowski, SAC, wyd. Towarzystwo Naukowe KUL, 2003, Lublin

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: SIECZKA Tadeusz

Powrót do przeglądania życiorysu: