• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • ŁUCYK Piotr (o. Porfiriusz) - lata 1920., źródło: commons.wikimedia.org, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOŁUCYK Piotr (o. Porfiriusz)
    lata 1920.
    źródło: commons.wikimedia.org
    zasoby własne

status

Sługa Boży

nazwisko

ŁUCYK

imiona

Piotr

inne wersje imion

Petro

imiona zakonne

Porfiriusz

funkcja

ojciec zakonny

wyznanie

Ukraiński Kościół greckokatolicki
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.05.19]

zakon

Bazyliański Zakon Świętego Jozafata (bazylianie - OSBM)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21]

diecezja / prowincja

archieparchia lwowska
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.05.19]

narodowość

ukraińska

data i miejsce śmierci

09.08.1952

łagier SibŁag
Nowosybirsk, obw. nowosybirski, Rosja

szczegóły śmierci

Po niemieckim i rosyjskim ataku na Polskę w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, po rozpoczęciu okupacji rosyjskiej, zmuszony przez Rosjan do opuszczenia klasztoru w Krechowie, zamienionego na baraki wojskowe. Najpierw posługiwał w wiosce Waniów a potem — po niemieckim ataku 22.06.1941 na uprzedniego sojusznika, Rosjan, i rozpoczęciu okupacji niemieckiej — przebywał w Buczaczu. Po klęsce Niemiec i rozpoczęciu w 1944 kolejnej okupacji rosyjskiej prowadził od 1945 potajemną posługę we Lwowie. Tam też 31.12.1948, po formalnej likwidacji przez Rosjan Kościoła Greckokatolickiego i włączeniu go w 1946 do Cerkwi Prawosławnej, aresztowany przez rosyjskie NKWD. Oskarżony o nielegalne duszpasterstwo i nie przyjęcie postanowień soboru z 08‑10.03.1946, który doprowadził do delegalizacji Kościoła Greckokatolickiego. Skazany na 10 lat zesłania i niewolniczej pracy przymusowej w rosyjskich obozach koncentracyjnych, łagrach Gułag. Przetrzymywany w więzieniach przy ul. Łąckiego we Lwowie (gdzie zachorował na gruźlicę) i Złoczowie. Zesłany do niewolniczego obozu koncentracyjnego w pobliżu Nowosybirska, gdzie zginął.

przyczyna śmierci

eksterminacja

sprawstwo

Rosjanie

data i miejsce urodzenia

05.01.1896

Parchach / Międzyrzecze
obw. Lwów, Ukraina

śluby zakonne

04.1913 (czasowe)
1920 (wieczyste)

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

31.10.1924

szczegóły posługi

zakonnik klasztoru Buczacz (1941‑5), b. administrator parafii Waniów (1940‑1), b. przeor/igumen klasztoru w Krechowie (1933‑9), b. zakonnik klasztorów Żółkiew (1932‑3), Przemyśl, b. student teologii Papieskiego Uniwersytetu im. św. Grzegorza Gregorianum w Rzymie (1921‑4), b. zakonnik klasztoru Buczacz — nauczyciel łaciny i kaligrafii, nowicjat do 1913, w Zakonie w klasztorze Krechów od 07.11.1911

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

SibŁag: Rosyjski obóz koncentracyjny i pracy przymusowej (w ramach Gułagu) na Syberii. Utworzony w 1929. Jeden z największych — początkowo obejmujący region od Omska do Krasnojarska, w zasadzie cały obszar Zachodnio–Syberyjskiej równiny, później podzielony i ograniczony do obszaru obejmującego okręgi Nowysybirska, Tomska i Kemerowa. Siedziba główna znajdowała się w miejscowości Mariinsk w obw. Kemerowo (przez pewien czas także w Nowosybirsku), gdzie znajdował się także specjalny obóz dla inwalidów. W SibLag przetrzymywano do 80,000 skazańców (w 1942). Więźniowie niewolniczo pracowali przy konstrukcji linii kolejowej, wycince lasów, przemyśle drzewnym i w kopalniach węgla, oraz w innych gałęziach przemysłu. Zamknięty ok. 1960. (więcej na: en.wikipedia.org [dostęp: 2014.05.09], www.gulagmuseum.org [dostęp: 2014.05.09])

Gułag: Sieć rosyjskich obozów koncentracyjnych niewolniczej pracy przymusowej. Jednorazowo przetrzymywano w nich do 12 mln więźniów, z których miliony zginęły. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.05.09])

Lwów (Łąckiego): Więzienie przy ul. Łąckiego we Lwowie. Założone w latach 1918‑20 przez władze polskie, głównie dla więźniów politycznych. Od 1935 wykorzystywane jako areszt śledczy. Po niemieckim i rosyjskim ataku na Polskę w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, po rozpoczęciu okupacji rosyjskiej Rosjanie — miejscowy oddział ludobójczej organizacji NKWD — przetrzymywali w więzieniu (więzienie nr 1) tysiące więźniów, w większości Polaków i Ukraińców. Było to także miejsce wykonywania wyroków śmierci, wydawanych przez rosyjskie sądy na Polakach podejrzanych o prowadzenie działalności konspiracyjnej. W 06.1941, wobec niemieckiego ataku 22.06.1941 na uprzedniego sojusznika, Rosjan, funkcjonariusze NKWD zamordowali podczas ludobójczych masakr ok. 924 więźniów. Podczas niemieckiej okupacji w latach 1941–1944 w budynku mieściło się więzienie śledcze Gestapo. Niemcy dokonywali w nim m.in. egzekucji. W latach 1944‑91, po klęsce Niemiec i rozpoczęciu kolejnej okupacji rosyjskiej, w budynku znajdował się wydział śledczy i areszt najpierw NKWD, a później jego następcy MWD. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.10.31])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu — wsparte zdradą formalnych sojuszników Polski, Francji i Niemiec, które 12.09.1939 na wspólnej konferencji w Abbeville, zdecydowały o nieudzielaniu pomocy zaatakowanej Polsce i niepodejmowaniu działań zbrojnych wobec Niemiec (co było złamaniem zobowiązań traktatowych z Polską) — zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

źródła

osobowe:
newsaints.faithweb.com [dostęp: 2014.03.21], chervonograd.in.ua [dostęp: 2014.09.21], uk.wikipedia.org [dostęp: 2020.01.01], magazine.lds.lviv.ua [dostęp: 2014.03.21]
oryginalnych zdjęć:
commons.wikimedia.org [dostęp: 2020.01.01]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: ŁUCYK Piotr

Powrót do przeglądania życiorysu: