• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • ŚWIRKOWSKI Romuald, źródło: stara.ak.org.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOŚWIRKOWSKI Romuald
    źródło: stara.ak.org.pl
    zasoby własne
  • ŚWIRKOWSKI Romuald, źródło: www.bialystok.opoka.org.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOŚWIRKOWSKI Romuald
    źródło: www.bialystok.opoka.org.pl
    zasoby własne

nazwisko

ŚWIRKOWSKI

imiona

Romuald

  • ŚWIRKOWSKI Romuald - Tablica pamiątkowa, katedra polowa Wojska Polskiego, Warszawa, źródło: zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOŚWIRKOWSKI Romuald
    Tablica pamiątkowa, katedra polowa Wojska Polskiego, Warszawa
    źródło: zasoby własne
  • ŚWIRKOWSKI Romuald - Tablica pamiątkowa, katedra polowa Wojska Polskiego, Warszawa, źródło: zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOŚWIRKOWSKI Romuald
    Tablica pamiątkowa, katedra polowa Wojska Polskiego, Warszawa
    źródło: zasoby własne

funkcja

kapłan diecezjalny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21]

diecezja / prowincja

archidiecezja wileńska
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.05.19]
ordynariat polowy Wojska Polskiego
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.12.20]

data i miejsce urodzenia

20.10.1886

Perszukszta (rej. Święcany, Litwa)

alt. daty i miejsca urodzenia

20.09.1886

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

23.05.1909

szczegóły posługi

proboszcz parafii pw. św. Ducha w Wilnie dek. Wilno (1941‑2), b. kapelan sióstr wizytek przy kościele pw. Najświętszego Serca Jezusowego i św. Franciszka Salezego w Wilnie (1936‑41), b. diecezjalny sekretarz Akcji Katolickiej (1936‑9), b. dziekan dekanatu Słonim (1932‑6), b. proboszcz parafii Słonim dek. Słonim (1932‑6), b. dziekan dekanatu Miory (1930‑2), b. proboszcz parafii Miory dek. Miory (1927‑32), Szczuczyn dek. Lida (1912‑27), b. prefekt Państwowego Seminarium Nauczycielskiego w Szczuczynie (od 1912), b. poseł i sekretarz prezydium Sejmu Wileńskiego Litwy Środkowej, b. wikariusz parafii pw. Wszystkich Świętych w Wilnie dek. Wilno (1912), b. proboszcz parafii Rukojnie dek. Turgiele (1912), b. student Akademii Duchownej w Sankt Petersburgu (1911‑2), b. wikariusz parafii pw. św. Jana w Wilnie dek. Wilno (1909‑11), b. prefekt szkoły miejskiej w Wilnie (1909‑11), b. kapelan szpitala Sawicz w Wilnie (1909‑11), b. student filozofii i teologii w Seminarium Duchownym w Wilnie (1905‑9)

data i miejsce śmierci

05.05.1942

Ponary-Wilno (Litwa)

przyczyna śmierci

zbiorowy mord

szczegóły śmierci

W 11.1918, wobec klęski Niemiec w I wojnie światowej, członek Rady Powiatowej na powiat Szczuczyn–Planty (jej wiceprezesem był ks. Jan Moroz), której pierwszymi zadaniami była walka z agitacją białoruską i litewską — wspieranymi przez Niemców — oraz zorganizowanie polskiej miejscowej siły zbrojnej. Owa jednostka wzięła następnie udział w walkach lat 1918‑9 oraz w trakcie wojny polsko–rosyjskiej 1919‑20 o granice Polski. Po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, podczas litewskiej i rosyjskiej okupacji Wilna, przedstawiciel Kurii Arcybiskupiej w Wileńskim Dowództwie niepodległościowej Służby Zwycięstwu Polsce SZP, potem Związku Walki Zbrojnej ZWZ (późniejsza Armia Krajowa AK) oraz Okręgowej Delegaturze Rządu (część Polskiego Państwa Podziemnego) pod pseudonimem „Tarcza”. W jego mieszkaniu odbywały się nawet spotkania dowództwa wileńskiego SZP i ZWZ. Po niemieckim ataku 22.06.1941 na uprzedniego sojusznika, Rosjan, i zajęciu Wilna przez Niemców brał udział w akcji pomocy prześladowanym Żydom — udzielał fikcyjnych chrztów, dostarczał dowody tożsamości, ułatwiał schronienie. Aresztowany przez Niemców 15.01.1942. Przetrzymywany w więzieniu Łukiszki w Wilnie. Torturowany m.in. przez współpracujących z Niemcami Litwinów ze zbrodniczej organizacji Saugauma i tzw. „strzelców ponarskich” — świadek wspominał: „Kilka dni po aresztowaniu wzięto go na badanie, po którym wrócił skatowany. Oskarżono go o przynależność do kierownictwa wileńskiego ZWZ”. Przetrzymywany w pojedynczej celi. Zamordowany przez Litwinów w obozie zagłady Ponary, w grupie Żydów i młodych Polaków z więzienia Łukiszki. Na miejscu kaźni miał uklęknąć i „modląc się, zwrócony twarzą ku przywiezionym razem z nim chłopcom, uczynić znak krzyża”.

sprawstwo

Niemcy / Litwini

inni związani szczegółami śmierci

MOROZ Jan, KISIEL Władysław, OGANOWSKI Franciszek, WĘCKIEWICZ Piotr

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

Ponary: W latach 1941‑44 w Ponarach k. Wilna Niemcy wymordowali ok. 100 tys. ludzi, w tym ok. 60‑70% stanowili Żydzi i 20% Polacy (głównie inteligencja, w tym profesorowie w Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie, a także księża). Wykonawcami egzekucji byli głównie członkowie litewskiej formacji Ypatingasis būrys, zwani potocznie strzelcami ponarskimi lub szaulisami. Ofiary przywożono pociągami lub gnano w Wilno pieszo. Rozstrzeliwano je etapami — niektórzy zmuszani byli czekać przed bramą kilkanaście godzin, a nawet kilka dni. W międzyczasie szaulisi katowali je gumowymi pałkami i szczuli psami. Co kilkanaście minut wybierano kolejne partie skazańców, zmuszano do rozebrania się i wyprowadzona do „poczekalni” — jednego z uprzednio wykopanych dołów. Stamtąd po 10‑12 ofiar wyprowadzano nad masowy grób i rozstrzeliwano. Dokładna liczba ofiar jest trudna do ustalenia — pod koniec wojny Niemcy ekshumowali masowe groby i spalili większość zwłok. (więcej na:  pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.10.04])

Wilno (Łukiszki): Więzienie w Wilnie wykorzystywany zarówno przez Niemców jak I Rosjan. Miejsce kaźni tysięcy Polaków. Przetrzymywano w nim jednorazowo od 2,000 do 16,000 więźniów. W 06.1941 Rosjanie, po ataku niemieckim, wymordowali większą część więźniów.

Pomoc Żydom: W czasie II wojny światowej Niemcy na okupowanych ziemiach polskich zabronili udzielania pomocy Żydom pod karą śmierci. Setki kapłanów i duchowieństwa mimo tego takiej pomocy Żydom udzielało. Wielu poniosło śmierć. (więcej na: www.naszdziennik.pl [dostęp: 2013.08.31])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

Wojna polsko-rosyjska 1919—20: Wojna o niepodległość i granice Rzeczpospolitej. Polska odzyskała niepodległość w 1918, ale o granice musiała walczyć z dawnymi potęgami imperialnymi, w szczególności z Rosją. Rosja planowała wzniecenie rewolucji bolszewickiej w krajach zachodu Europy, co stało się przyczyną rozpętania przez nią w 1920 wojny przeciw Polsce. Pokonana został w bitwie warszawskiej, zwanej „cudem nad Wisłą” (jednej z 10 najważniejszych bitew w historii świata, według niektórych historyków), w 08.1920, dzięki której Polska odzyskała część ziem utraconych w ramach rozbiorów Polski w XVIII w., a Europa ocalona została przed ludobójczym komunizmem. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.12.20])

źródła

osobowe:
www.glaukopis.pl [dostęp: 2012.11.23], www.bialystok.opoka.org.pl [dostęp: 2012.12.28]
bibliograficzne:
„Martyrologia duchowieństwa archidiecezji wileńskiej 1939‑1945”, ks. Tadeusz Krahel, Białystok, 2017
oryginalnych zdjęć:
stara.ak.org.pl [dostęp: 2015.05.09], www.bialystok.opoka.org.pl [dostęp: 2012.12.28], www.katedrapolowa.pl [dostęp: 2014.01.16]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: ŚWIRKOWSKI Romuald

Powrót do przeglądania życiorysu: