• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • SIUDZIŃSKI Wincenty, źródło: strzelnomojemiasto.blogspot.com, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOSIUDZIŃSKI Wincenty
    źródło: strzelnomojemiasto.blogspot.com
    zasoby własne
  • SIUDZIŃSKI Wincenty - 11.1936, Pińsk, źródło: strzelnomojemiasto.blogspot.com, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOSIUDZIŃSKI Wincenty
    11.1936, Pińsk
    źródło: strzelnomojemiasto.blogspot.com
    zasoby własne

nazwisko

SIUDZIŃSKI

inne wersje nazwiska

STUDZIŃSKI (błędnie)

imiona

Wincenty

  • SIUDZIŃSKI Wincenty - Tablica pamiątkowa, pomnik, Baranowicze-Połonka, źródło: www.svaboda.org, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOSIUDZIŃSKI Wincenty
    Tablica pamiątkowa, pomnik, Baranowicze-Połonka
    źródło: www.svaboda.org
    zasoby własne

funkcja

kapłan diecezjalny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21]

zakon

Zgromadzenie Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej (misjonarze oblaci - OMI)
więcej na: www.oblaci.pl [dostęp: 2012.11.23]

diecezja / prowincja

diecezja pińska
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.05.19]

honorowe wyróżnienia

„Krzyż Walecznych”
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2019.04.16]
„Krzyż Niepodległości”
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2019.02.02]
„Medal Wojska za Wojnę 1939-45”
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2019.04.16]
Odznaka „Powstańcowi Broni Wdzięczna Wielkopolska”
więcej na: www.hrabiagraf.home.pl [dostęp: 2019.10.13]

data i miejsce urodzenia

10.01.1899

Młyny (pow. Mogilno)

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

04.1933

szczegóły posługi

administrator (1941‑2) i wikariusz (do 1941) parafii pw. św. Jerzego w Swojatyczach, b. wikariusz parafii Mikaszewicze (ok. 1934‑5) — także duszpasterz kościoła we wsi Lenin, b. student teologii i filozofii Wyższego Seminarium Duchownego oo. Misjonarzy Oblató w Obrze (do 1933)

data i miejsce śmierci

13.07.1942

Połonka (rej. Baranowicze, obw. Brześć, Białoruś)

przyczyna śmierci

zbiorowy mord

szczegóły śmierci

Uczestnik Powstania Wielkopolskiego 1918‑9. Członek oddziału powstańczego z Młynów. Uczestnik walk o Strzelno i Inowrocław. Następnie żołnierz Pułku Grenadierów Kujawskich (07.02.1919 przemianowanego na 5. Pułk Strzelców Wielkopolskich, a 17.01.1920 na 59. Pułk Piechoty Wielkopolskiej). Prawd. wziął udział w przejmowaniu z rąk niemieckich Pomorza (od 17.01.1920). Następnie, w składzie 15. Dywizji Piechoty a następnie 13. Dywizji Piechoty Wojska Polskiego, skierowany na front ukraiński. Wziął udział w walkach nad rzeką Słucz (m.in. pod Kowaleńkami). Zaraz potem wziął udział w wyprawie kijowskiej i 08.05.1920 wkroczył do Kijowa. Stamtąd 30.05.1920 dotarł do Mińska. W czasie rosyjskiego najazdu na Polskę bronił w 08.1920 okolic Wiązownej pod Warszawą. 17.08.1920 przełamał front rosyjski i 22.08.1920 zwycięsko wziął udział w bitwie o Łomżę. Kampanię wojny polsko–rosyjskiej 1919‑21 zakończył pod Rakowem na Białorusi. Po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, po rozpoczęciu okupacji rosyjskiej prawd. wyrzucony z plebanii i po zamknięciu przez Rosjan prawd. potajemnie posługiwał w domach prywatnych. Po niemieckim ataku 22.06.1941 na uprzedniego sojusznika, Rosjan, i rozpoczęciu okupacji niemieckiej, po mordzie 29.06.1941 swego proboszcza, ks. Lucjana Strumiłło–Pietraszkiewicza, przejął parafię Swojatycze. Aresztowany przez Niemców i kolaborujących z nimi Białorusinów prawd. ok. 26.06.1942. Przewieziony do więzienia w Baranowiczach. Następnie ok. 03.07.1942 przetransportowany do obozu koncentracyjnego Kołdyczewo. Stamtąd wywieziony samochodem na miejsce straceń i zamordowany.

sprawstwo

Niemcy / Białorusini

inni związani szczegółami śmierci

STRUMIŁŁO-PIETRASZKIEWICZ Lucjan, BARTUSZEK Józef, BRYCZKOWSKI Bolesław, BUJNOWSKI Leon, GRZESIAK Tadeusz Michał, KARAMUCKI Alojzy, KLIMCZAK Władysław, KUBIK Mieczysław Antoni, KURAŚ Wincenty, MĄCIOR Tomasz, OLESZCZUK Alfons, PAWŁOWSKI Władysław Zygmunt, RUTKOWSKI Bolesław, ULIŃSKI Franciszek, WARCHAPOWICZ Władysław, WIERZBICKI Wiktor

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

Połonka (k. Baranowicz): Masowa egzekucja ok. 50‑400 osób (głównie Polaków, w tym ok. 15‑17 księży) dokonana 13.07.1942 przez kolaborujące z Niemcami białoruskie Sonderkommando. Mordu dokonano w lesie k. wsi Połonka, ok. 25 km na zachód od Baranowicz, przywożąc doń powiązanych drutami więźniów z obozu koncentracyjnego KL Kołdyczewo oraz więzienia w Baranowiczach. Prawd. stanowiła część niemieckiej akcji wymierzonej w polską inteligencję i obejmującej masowe wywózki na niewolnicze, przymusowe roboty do Niemiec, zwanej „Polenaktion”. (więcej na: www.stankiewicze.com [dostęp: 2013.02.15], genealogia.plewako.pl [dostęp: 2014.09.21])

Polenaktion 1942: Latem 1942 w okupowanym niem. Generalbezirk Weißruthenien (pl. Generalny Okręg Białoruś) — m.in. na Nowogródczyźnie — Niemcy przeprowadzili tzw. „Polenaktion”: określenie pochodzi od nazwy specjalnej rezolucji wydanej przez niemiecki Reichssicherheitshauptamt RSHA (pl. Główny Urząd Bezpieczeństwa Rzeczy). Akcja objęła m.in. usunięcie Polaków z aparatu cywilnego i policji okręgu i zastąpieniu ich Białorusinami. W jej ramach przeprowadzano m.in. deportacje Polaków na niewolnicze, przymusowe roboty do Niemiec. 26‑30.06.1942 natomiast we wszystkich powiatach okręgu, w dużej mierze z małych miasteczek, aresztowano i następnie rozstrzelano ponad 1,000 przedstawicieli polskiej inteligencji. W okolicach Lidy aresztowano np. 16 polskich kapłanów. Zamordowano 5 kapłanów z dekanatów Głębokie i Postawy. Jednocześnie założono obozy koncentracyjne Kołdyczewo k. Baranowicz oraz Trościaniec Mały k. Mińska. Realizację tego ludobójczego przedsięwzięcia powierzono białoruskim formacjom politycznym, wspomaganym przez kolaborantów ukraińskich, litewskich, łotewskich oraz rosyjskich (RONA).

Kołdyczewo: Niemiecki obóz koncentracyjny i obóz zagłady zorganizowany od 03.1942 do 07.1944 na Białorusi, ok. 20 km od Baranowicz. W obozie więziono m.in. Żydów i Polaków. Funkcjonowało krematorium. W obozie, który nadzorowało kilku Niemców, a zarządzającymi, strażnikami i katami byli Białorusini, zamordowanych zostało ok. 22 tys. więźniów — mężczyzn, kobiet, dzieci, starców różnych zawodów i pochodzenia społecznego, przeważnie narodowości polskiej, w tym ok. 24 księży katolickich. Białorusini mordowali strzałami w tył głowy oraz biciem kijem z nabitymi gwoździami. (więcej na: www.stankiewicz.e.pl [dostęp: 2013.12.04], www.sztetl.org.pl [dostęp: 2013.12.04])

Baranowicze (więzienie): Więzienie zarządzane w latach 1939‑40 przez Rosjan, a w latach 1941‑44 przez Niemców. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.08.17])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

Wojna polsko-rosyjska 1919—20: Wojna o niepodległość i granice Rzeczpospolitej. Polska odzyskała niepodległość w 1918, ale o granice musiała walczyć z dawnymi potęgami imperialnymi, w szczególności z Rosją. Rosja planowała wzniecenie rewolucji bolszewickiej w krajach zachodu Europy, co stało się przyczyną rozpętania przez nią w 1920 wojny przeciw Polsce. Pokonana został w bitwie warszawskiej, zwanej „cudem nad Wisłą” (jednej z 10 najważniejszych bitew w historii świata, według niektórych historyków), w 08.1920, dzięki której Polska odzyskała część ziem utraconych w ramach rozbiorów Polski w XVIII w., a Europa ocalona została przed ludobójczym komunizmem. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.12.20])

Wojna polsko-ukraińska 1918—9: Jedna z wojen toczonych przez nowopowstałą Rzeczpospolitą w obronie swoich granic. Pod koniec 1918 na obszarach byłego zaboru austriackiego, w oparciu o ukraińskie oddziały byłej armii austro–węgierskiej, Ukraińcy zaatakowali powstającą Rzeczpospolitą. W szczególności utworzyli zalążki państwowości i zaatakowali Lwów. Dzięki bohaterskiej postawie mieszkańców miasta, w szczególności młodych ludzi — zwanych odtąd orlętami lwowskimi — miasto zostało odbite przez Polaków i przez kilka miesięcy w niezwykły sposób bronione przed atakami ukraińskimi. W 1919 Polska — jej nowo utworzona armia — odepchnęła ukraińskie oddziały na wschód i południe, przejmując kontrolę nad swoimi ziemiami. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2017.05.20])

Powstanie Wielkopolskie: Powstanie polskich mieszkańców Posen Provinz (pl. Prowincja Poznańska) przeciwko Rzeszy Niemieckiej na przełomie lat 1918—1919, z zamiarem przyłączenia ziem zaboru pruskiego do odrodzonej w 1918 Rzeczypospolitej. Rozpoczęte 27.12.1918 w Poznaniu i zakończone 16.02.1919 rozejmem w Trewirze i polskim zwycięstwem. Udział w Powstaniu wzięło wielu polskich kapłanów, zarówno jako kapelanów oddziałów powstańczych, jak i członków i przywódców nowych władz polskich na terenach objętych Powstaniem. W 1939, po najeździe niemieckim na Polskę i rozpoczęciu II wojny światowej ci kapłani byli szczególnie prześladowani przez Niemców i w większości zamordowani. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2016.08.14])

źródła

osobowe:
wastan.pl [dostęp: 2012.12.28], www.stankiewicze.com [dostęp: 2013.02.15], strzelnomojemiasto.blogspot.com [dostęp: 2019.10.13]
bibliograficzne:
„Martyrologium polskiego duchowieństwa rzymskokatolickiego pod okupacją hitlerowską w latach 1939‑1945”, Wiktor Jacewicz, Jan Woś, tom I‑V, Akademia Teologii Katolickiej, 1977‑1981
oryginalnych zdjęć:
strzelnomojemiasto.blogspot.com [dostęp: 2019.10.13], strzelnomojemiasto.blogspot.com [dostęp: 2019.10.13], www.svaboda.org [dostęp: 2015.09.30]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: SIUDZIŃSKI Wincenty

Powrót do przeglądania życiorysu: