• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • PEREŚWIET-SOŁTAN Lucjan; źródło: ks. Tadeusz Krahel, „Martyrologia duchowieństwa archidiecezji wileńskiej 1939—1945”, Białystok, 2017, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOPEREŚWIET-SOŁTAN Lucjan
    źródło: ks. Tadeusz Krahel, „Martyrologia duchowieństwa archidiecezji wileńskiej 1939—1945”, Białystok, 2017
    zasoby własne
  • PEREŚWIET-SOŁTAN Lucjan, źródło: www.bialystok.opoka.org.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOPEREŚWIET-SOŁTAN Lucjan
    źródło: www.bialystok.opoka.org.pl
    zasoby własne

nazwisko

PEREŚWIET-SOŁTAN

imiona

Lucjan

  • PEREŚWIET-SOŁTAN Lucjan - Nagrobek, Inta (1955); źródło: ks. Tadeusz Krahel, „Martyrologia duchowieństwa archidiecezji wileńskiej 1939—1945”, Białystok, 2017, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOPEREŚWIET-SOŁTAN Lucjan
    Nagrobek, Inta (1955)
    źródło: ks. Tadeusz Krahel, „Martyrologia duchowieństwa archidiecezji wileńskiej 1939—1945”, Białystok, 2017
    zasoby własne
  • PEREŚWIET-SOŁTAN Lucjan - Tablica pamiątkowa, katedra polowa Wojska Polskiego, Warszawa, źródło: zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOPEREŚWIET-SOŁTAN Lucjan
    Tablica pamiątkowa, katedra polowa Wojska Polskiego, Warszawa
    źródło: zasoby własne
  • PEREŚWIET-SOŁTAN Lucjan - Tablica pamiątkowa, katedra polowa Wojska Polskiego, Warszawa, źródło: zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOPEREŚWIET-SOŁTAN Lucjan
    Tablica pamiątkowa, katedra polowa Wojska Polskiego, Warszawa
    źródło: zasoby własne
  • PEREŚWIET-SOŁTAN Lucjan - Tablica pamiątkowa, kościół pw. św. Stanisława, Sankt Petersburg, źródło: ipn.gov.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOPEREŚWIET-SOŁTAN Lucjan
    Tablica pamiątkowa, kościół pw. św. Stanisława, Sankt Petersburg
    źródło: ipn.gov.pl
    zasoby własne

funkcja

kapłan diecezjalny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21]

diecezja / prowincja

archidiecezja wileńska
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.05.19]
ordynariat polowy Wojska Polskiego
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.12.20]

data i miejsce śmierci

21.01.1951

łagier IntaŁag
rep. Komi, Rosja

alt. daty i miejsca śmierci

23.01.1951

szczegóły śmierci

01.01.1939 powołany do Wojska Polskiego i w 08.1939 zmobilizowany jako kapelan 5. Pułku Piechoty Legionów im. Józefa Piłsudskiego w ramach 1. Dywizji Piechoty Legionów. Po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, prawd. brał udział w walkach obronnych na linii Bugu, a potem prawd. na Lubelszczyźnie. Po klęsce powrócił do swej parafii, wówczas pod okupacją litewską. Wiosną 1940 internowany przez Litwinów w Liszkowie, po czym deportowany na wschód Litwy. Po aneksji Litwy 15.06.1940 przez Rosjan i rozpoczęciu rosyjskiej okupacji powrócił do parafii. Katecheta w konspiracyjnym liceum. Po niemieckim ataku 22.06.1941 na uprzedniego sojusznika, Rosjan, i rozpoczęciu okupacji niemieckiej kapelan 1. Pułku Pancernego im. Bolesława Chrobrego (w sile batalionu) niepodległościowej Armii Krajowej AK (części Polskiego Państwa Podziemnego) w Wilnie, a potem od 02.1942 kapelan Dzielnicy C Garnizonu AK Wilno–Miasto, pod pseudonimem „Żniwiarz”. Uczestniczył w akcji ukrywania Żydów. Aresztowany 17.09.1943 przez Litwinów i Niemców w ramach represji za działalność AK. Przetrzymywany w obozie pracy przymusowej w Prawieniszkach. 11.11.1943 wykupiony i zwolniony. Mianowany kapelanem służby zdrowia wileńskiego okręgu Armii Krajowej AK. Posługiwał podczas walk o Wilno prowadzonych przez Armię Krajową. 31.12.1944, po rozpoczęciu kolejnej okupacji rosyjskiej, aresztowany przez Rosjan pod zarzutem współpracy z Armią Krajową AK. Przetrzymywany w więzieniach w Wilnie, m.in. na Łukiszkach. Torturowany. 04.08.1945 zesłany na Syberię do obozu koncentracyjnego niewolniczej pracy przymusowej WorkutŁag — Gułag. Od 15.08.1945 niewolniczo pracował w kopani węgla nr 8 („Rudnik”). 30.07.1946 zwolniony. Powrócił do swej parafii w Kolonii Wileńskiej. Ponownie aresztowany przez Rosjan 20.01.1949. Oskarżony o „utrzymywanie przestępczego związku z członkami polskiej, nacjonalistycznej organizacji AK […] i organizowanie dla nich szpitala, zbieranie pieniędzy i żywności i pomaganie w ukrywanie się […], otrzymywanie i rozpowszechnianie antysowieckich gazetek. W 1947 miał kontakt z uciekinierami z łagrów NKWD i okazywał im pomoc w ucieczce za granicę. Przez dłuższy czas prowadził korespondencję z osobami skazanymi za działalność antysowiecką, a także z ich rodzinami w Polsce”. 21.11.1949 skazany przez Rosjan na 25 lat w koncentracyjnych obozach niewolniczej pracy przymusowej — Gułag. Niewolniczo pracował w kopalni węgla w łagrze IntaŁag w republice Komi. Tam w połowie 01.1951 w czasie odprawiania Mszy św. brutalnie zaatakowany przez obozowego strażnika: po kilku dniach doznał paraliżu prawej strony ciała i tego samego dnia zginął.

przyczyna śmierci

eksterminacja: mord / wycieńczenie

sprawstwo

Rosjanie

data i miejsce urodzenia

05.05.1906

Pereświetów
obw. Homel, Białoruś

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

04.06.1933 (kościół pw. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Wilnie)

szczegóły posługi

1939–1949 — proboszcz {parafia: Kolonia Wileńska; dek.: Wilno}
1937–1939 — kuratus/rektor/ekspozyt {parafia: Wilno, pw. św. Jana; kościół: Kolonia Wileńska}
1933–1937 — wikariusz {parafia: Wilno, pw. św. Jana; dek.: Wilno; diec.: wileńska (do 1925); arch. wileńska (od 1925); kościół}, duszpasterz akademicki
do 1933 — student {Wilno, Wydział Teologiczny, Uniwersytet Wileński (od 1945), litewski (1939‑40), Uniwersytet Stefana Batorego (1919‑39)}
1927–1933 — student {Wilno, filozofia i teologia, Seminarium Duchowne}
1926–1927 — student {Warszawa, prawo, Uniwersytet Warszawski (od 1945), Uniwersytet — w konspiracji (1939‑45), Uniwersytet Józefa Piłsudskiego (1935‑39), Uniwersytet Warszawski (1915‑35), Cesarski Uniwersytet Warszawski (1870—1915)}

inni związani szczegółami śmierci

RAKICKAS Józef

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

IntaŁag: Rosyjski obóz koncentracyjny i pracy przymusowej, w ramach GUŁAG, w republice Komi (poza kołem podbiegunowym) — wyodrębniony 17.11.1940 z systemu obozów koncentracyjnych WorkutŁag, dla rozpoznania i eksploatacji złóż węgla kamiennego w okolicy miejcowości Inta. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.08.17])

WorkutŁag: Kompleks rosyjskich obozów koncentracyjnych i pracy przymusowej (w ramach Gułagu), w okolicach Workuty w republice Komi, powołany 10.05.1938 — w wyniku podziału większego kompleksu UchtpeczŁag — w którym Rosjanie przetrzymywali wielu Polaków. Ok. 75 tys. więźniów (w szczycie — w 1950‑1 — ok. 100,000) niewolniczo pracowało, zwłaszcza w kopalniach węgla kamiennego. W najtragiczniejszym 1943 w obozie zginęło 15.5% przetrzymywanych więźniów. Całkowita liczba ofiar obozów Workuty nie jest ustalona. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.05.09])

Gułag: Sieć rosyjskich obozów koncentracyjnych niewolniczej pracy przymusowej. Jednorazowo przetrzymywano w nich do 12 mln więźniów, z których miliony zginęły. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.05.09])

Wilno (Łukiszki): Więzienie w Wilnie wykorzystywany zarówno przez Niemców jak I Rosjan. Miejsce kaźni tysięcy Polaków. Przetrzymywano w nim jednorazowo od 2,000 do 16,000 więźniów. W 06.1941 Rosjanie, po ataku niemieckim, wymordowali większą część więźniów.

Pomoc Żydom: W czasie II wojny światowej Niemcy na okupowanych ziemiach polskich zabronili udzielania pomocy Żydom pod karą śmierci. Setki kapłanów i duchowieństwa mimo tego takiej pomocy Żydom udzielało. Wielu poniosło śmierć. (więcej na: www.naszdziennik.pl [dostęp: 2013.08.31])

Prawieniszki: Ciężki obóz pracy przymusowej (koncentracyjny) — także przejściowy, przed wysysłaniem do innych obozów koncentracyjnych — głównie dla Polaków i Żydów, założony przez Rosjan, a potem zorganizowany przez Niemców, w którym role strażnicze pełnili Litwini (od 11.1943 podobóz obozu koncentracyjnego KL Kauen). W 06.1941, podczas ucieczki przez atakującymi Niemcami, Rosjanie wymordowali tam większość więźniów. W obozie przetrzymywani byli m.in. profesorowie Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie (w tym jego Wydziału Teologicznego), a także klerycy i duchowni z katolickich seminariów duchownych. 15.09.1943 uwięziono w nim ponad 100 polskich zakładników w związku z wyrokiem wykonanym przez konspiracyjną Armię Krajową AK (część Polskiego Państwa Podziemnego) na niemieckim agencie. Jako obóz korekcyjny funkcjonował także po zakończeniu działań zbrojnych II wojny światowej i rozpoczęciu rosyjskiej okupacji Litwy. (więcej na: rss.fejm.pl [dostęp: 2013.10.05], pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.10.05])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

źródła

osobowe:
www.bialystok.opoka.org.pl [dostęp: 2013.01.06], www.katolicy.eu [dostęp: 2013.05.19]
bibliograficzne:
„Martyrologia duchowieństwa archidiecezji wileńskiej 1939‑1945”, ks. Tadeusz Krahel, Białystok, 2017
oryginalnych zdjęć:
www.bialystok.opoka.org.pl [dostęp: 2013.01.06], www.katedrapolowa.pl [dostęp: 2014.01.16], ipn.gov.pl [dostęp: 2019.02.02]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: PEREŚWIET-SOŁTAN Lucjan

Powrót do przeglądania życiorysu: