• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • LASOŃ Jan (br. Cyprian od św. Michała), źródło: www.kchodorowski.republika.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOLASOŃ Jan (br. Cyprian od św. Michała)
    źródło: www.kchodorowski.republika.pl
    zasoby własne

nazwisko

LASOŃ

imiona

Jan

imiona zakonne

Cyprian od św. Michała

  • LASOŃ Jan (br. Cyprian od św. Michała) - Tablica pamiątkowa, kościół parafialny, Kałków-Godów, źródło: www.stowarzyszenieuozun.wroclaw.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOLASOŃ Jan (br. Cyprian od św. Michała)
    Tablica pamiątkowa, kościół parafialny, Kałków-Godów
    źródło: www.stowarzyszenieuozun.wroclaw.pl
    zasoby własne
  • LASOŃ Jan (br. Cyprian od św. Michała) - Tablica pamiątkowa, cmentarz klasztorny, Czerna, źródło: www.miejscapamiecinarodowej.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOLASOŃ Jan (br. Cyprian od św. Michała)
    Tablica pamiątkowa, cmentarz klasztorny, Czerna
    źródło: www.miejscapamiecinarodowej.pl
    zasoby własne

funkcja

brat zakonny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21]

zakon

Zakon Braci Bosych Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel (karmelici bosi - OCD)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.03.21]

diecezja / prowincja

diecezja łucka
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.05.19]

data i miejsce śmierci

07.02.1944

Wiśniowiec Nowy
obw. Tarnopol, Ukraina

alt. daty i miejsca śmierci

21.02.1944 (ok.)

szczegóły śmierci

Po niemieckiej i rosyjskiej inwazji Polski w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej w pierwszych dniach rosyjskiej okupacji przeżył atak ok. 300 rzucających w klasztor kamieniami lokalnych Żydów. Następnie wraz z przełożonym klasztoru, o. Józefem Gleczmanem, wyrzucony przez Rosjan z klasztoru w Wiśniowcu Nowym. Nie opuścili Wiśniowca. Przeżył deportacje Polaków na Syberię. Nękany nakazami podatkowymi. Zmuszony do pracy jako ogrodnik w szkole w Wiśniowcu. Po niemieckim ataku w 06.1941 na uprzedniego sojusznika, Rosjan, tuż przed nadejściem Niemców przeżył aresztowanie przez ukraińską milicję — podczas prowadzenia na posterunek z grona zatrzymanych Polaków wyciągnęli go żołdacy rosyjscy, którzy chcieli dostać się na wieżę kościelną. To go uratowało — Polacy prowadzeni przez Ukraińców zostali przez nich zamordowani. Po nadejściu Niemców powrócił do klasztoru. Zamordowany podczas ludobójstwa popełnionego przez Ukraińców, zwanego „wołyńskim”, gdy ludobójcza ukraińska organizacja OUN/UPA, po opuszczeniu klasztoru przez wojska węgierskie 06.02.1944, zaatakowała następnego dnia klasztor i dokonała rzezi chroniących się uciekinierów polskich z okolic, podstępnie wdzierając się na teren klasztoru. Wywleczony przez ludobójców OUN/UPA do piwnicy i w niej zamordowany. Zamordowany został też o. Józef Gleczman. Razem Ukraińcy zamordowali ok. 300 Polaków. W tym samym czasie w samym Wiśniowcu ludobójcy OUN/UPA wymordowali ok. 140 Polaków.

przyczyna śmierci

zbiorowy mord

sprawstwo

Ukraińcy

data i miejsce urodzenia

31.08.1879

Nowa Góra
pow. Kraków, woj. małopolskie, Polska

alt. daty i miejsca urodzenia

03.08.1879

śluby zakonne

29.09.1912 (czasowe)
29.09.1918 (wieczyste)

szczegóły posługi

zakonnik klasztoru Wiśniowiec Nowy (1932‑43) — kucharz, ogrodnik, kościelny i ekonom, b. zakonnik klasztoru Wadowice (1930‑2) — portier i furtian, b. pracownik wydawnictwa „Głos Karmelu” w Krakowie (1928‑30), b. zakonnik klasztoru Lublin (1925‑8) — zakrystian i kościelny, b. zakonnik klasztoru Wadowice (1919‑25) — kucharz, b. zakonnik klasztoru Czerna (do 1919) — kucharz i kościelny, b. tercjarz klasztoru Czerna (od 1907), wstąpił do zakonu 23.09.1907 w klasztorze w Czernej

inni związani szczegółami śmierci

CIESIELSKI Franciszek, GLECZMAN Józef (o. Kamil od św. Sylwestra)

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

Ludobójstwo wołyńskie: W latach 1939‑47, szczególnie w latach 1943‑44, niezależne jednostki ukraińskie, głównie przynależące do ludobójczych organizacji OUN (ramię polityczne) i UPA (ramię zbrojne), wspomagane przez ludność ukraińską, wymordowały — zazwyczaj w niezwykle brutalny sposób — na terenach Wołynia oraz sąsiadujących regionów Rzeczypospolitej, od 70,000 do 130,000 Polaków, ludności cywilnej, kobiet, dzieci, starszych, młodszych, mężczyzn. Konflikt polsko–ukraiński, który otwarcie objawił się podczas i po zakończeniu I wojny światowej (w szczególności skutkując wojną polsko–ukraińską lat 1918‑9), który przetrwał, a nawet wzmocnił się podczas czasów II Rzeczpospolity, gdy zachodnia część Ukrainy wchodziła w skład państwa polskiego, wybuchł ponownie z momentem wybuchu II wojny światowej w 09.1939. Za czasów rosyjskiej okupacji 1939‑41, gdy setki tysięcy Polaków zostało deportowanych w głąb Rosji, gdy dziesiątki tysięcy zostało zamordowanych (m.in. podczas tzw. zbrodni katyńskiej), miał jeszcze ograniczony zasięg, tym bardziej, że Ukraińcy, w szczególności nacjonaliści ukraińscy, również stali się obiektem prześladowań rosyjskich. Dopiero wybuch wojny niemiecko–rosyjskiej 22.06.1941 i początek niemieckiej okupacji doprowadził do niezwykle krwawego konfliktu. Ukraińcy początkowo otwarcie wspierali Niemców (zakładając policję ukraińską,współuczestnicząc w zagładzie Żydów, wstępując do jednostek wojskowych walczących u boku Niemców). Później, wobec ambiwalentnej postawy Niemców, zaczęli się uniezależniać. I w 1943 jedna z jednostek ukraińskiej organizacji nacjonalistycznej OUN/UPA na Wołyniu doprowadziła do ludobójstwa miejscowej ludności polskiej. W ciągu paru tygodni zamordowano, przy biernej postawie Niemców, ponad 40 tys. Polaków. Strategię wołyńskiego OUN/UPA zaakceptowała i przyjęła cała organizacja i podobne akty ludobójstwa przeniosły się na tereny Małopolski Wschodniej, gdzie zamordowano ponad 20 tys. Polaków, napotykając jednakże na zbrojny opór ludności polskiej. Dalej na zachód, na terenie Chełmszczyzny, Rzeszowszczyzny, etc. ludobójstwo przekształciło się otwarty wręcz konflikt. Generalnie ludobójstwo dokonane przez ukraińskich nacjonalistów, współpracujących z niemieckimi siłami okupacyjnymi, na bezbronnych Polakach miało miejsce na całym terenie obecności ukraińskiej, zniszczono setki wiosek, mordując w wyrafinowany sposób wszystkich ich mieszkańców. W czasie tego holokaustu zginęło ponad 200 kapłanów i sióstr zakonnych. Ludobójstwo i konflikt, które doprowadziły do całkowitej eliminacji polskiej społeczności i polskiej kultury z Ukrainy, zakończyły się przymusowymi deportacji lat 1944‑5 Polaków z terenów Ukrainy oraz części Ukraińców na Ukrainę, oraz „Akcją Wisła”, w trakcie której komunazistowskie siły kontrolowanych przez Rosjan polskich jednostek wysiedliły Ukraińców z terenów południowo–wschodnich na zachód polskiej republiki prl. (więcej na: wolyn1943.eu.interiowo.pl [dostęp: 2013.12.04], pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.12.04])

Masakry 06.1941 (NKWD): Po ataku niemieckim 22.06.1941 na tereny okupowane przez Rosjan i w konsekwencji na Rosję, przed paniczną ucieczką, Rosjanie wymordowali — zgodnie z ludobójczym rozkazem rosyjskiego ministra spraw wewnętrznych Wawrzyńca Berii wydanym 24.06.1941 wymordowania wszystkich więźniów (formalnie „skazanych za 'działalność kontrrewolucyjną', 'działalność antyrosyjską', sabotaż i dywersję, oraz więźniów politycznych 'w śledztwie') przetrzymywanych w więzieniach NKWD na terenach okupowanej przez Rosję przedwojennej Polski, Litwy, Łotwy i Estonii — ok. 40,000‑50,000 osób. Dodatkowo Rosjanie wymordowali tysiące osób, zatrzymanych już po niemieckim ataku, uznając ich za „wrogów ludu” — osoby te w większości nie były ujęte w rejestrach więziennych. Część zamordowana została już w więzieniach, w zbiorowych masakrach, część podczas tzw. „marszów śmierci”, gdy więźniów gnano pieszo na wschód. Po rosyjskiej ucieczce i rozpoczęciu okupacji niemieckiej nastąpiło wiele spontanicznych pogromów lokalnych Żydów, z których znacząca część kolaborowała z Rosjanami i uznana została za współodpowiedzialną za więzienne masakry. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21])

Deportacje na Syberię: W latach 1939‑41 Rosjanie deportowali z okupowanych terenów Polski — w ramach czterech wielkich wywózek: 10.02.1940, 13‑14.04.1940, 05‑07.1940, 05‑06.1941 — do 1 mln polskich obywateli na Syberię, porzucając ich w miejscu przesiedlenia bez jakiegokolwiek wsparcia. Tysiące z nich zginęło bądź zostało na wygnaniu na zawsze. Także później, po 1944, Rosjanie deportowali obywateli polskich na wschód, w głąb Rosji, na Syberię. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

źródła

osobowe:
www.duszki.pl [dostęp: 2012.11.23], nawolyniu.pl [dostęp: 2013.01.06], cracovia-leopolis.pl [dostęp: 2013.01.06], www.karmel.pl [dostęp: 2013.01.13], pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.05.19]
bibliograficzne:
„Lista strat wśród duchowieństwa metropolii lwowskiej obrządku łacińskiego w latach 1939‑1945”, red. Józef Krętosz, Maria Pawłowiczowa, Opole, 2005
„Słownik biograficzny duchowieństwa metropolii lwowskiej obrządku łacińskiego ofiar II wojny światowej 1939‑1945”, Maria Pawłowiczowa (red.), ks. Józef Krętosz (red.), Wydawnictwo Świętego Krzyża, Opole, 2007
„Martyrologium duchowieństwa polskiego pod okupacją niemiecką w latach 1939‑1945”, o. Szołdrski Władysław CSSR, Rzym 1965
oryginalnych zdjęć:
www.kchodorowski.republika.pl [dostęp: 2013.05.19], www.stowarzyszenieuozun.wroclaw.pl [dostęp: 2014.01.16], www.miejscapamiecinarodowej.pl [dostęp: 2014.11.22]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: LASOŃ Jan

Powrót do przeglądania życiorysu: