• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION
  • DOBRZAŃSKI Stanisław, źródło: zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFODOBRZAŃSKI Stanisław
    źródło: zasoby własne

nazwisko

DOBRZAŃSKI

imiona

Stanisław

  • DOBRZAŃSKI Stanisław - Tablica pamiątkowa, kościół parafialny, Kałków-Godów, źródło: www.stowarzyszenieuozun.wroclaw.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFODOBRZAŃSKI Stanisław
    Tablica pamiątkowa, kościół parafialny, Kałków-Godów
    źródło: www.stowarzyszenieuozun.wroclaw.pl
    zasoby własne
  • DOBRZAŃSKI Stanisław - Tablica pamiątkowa, kościół parafialny, Czerwona Woda, źródło: wegliniec.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFODOBRZAŃSKI Stanisław
    Tablica pamiątkowa, kościół parafialny, Czerwona Woda
    źródło: wegliniec.pl
    zasoby własne
  • DOBRZAŃSKI Stanisław - Tablica na pamiątkowym ołtarzu, Ostrówki, źródło: www3.tchr.org, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFODOBRZAŃSKI Stanisław
    Tablica na pamiątkowym ołtarzu, Ostrówki
    źródło: www3.tchr.org
    zasoby własne

funkcja

kapłan diecezjalny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymsko-katolicki)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.09.21]

diecezja / prowincja

diecezja łucka
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.05.19]
ordynariat polowy Wojska Polskiego
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.12.20]

honorowe wyróżnienia

kanonik honorowy (kolegiata ołycka)
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.11.14], pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.11.14]

data i miejsce urodzenia

24.04.1905

Hryszowce

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

07.09.1930 (Włodzimierz Wołyński)

szczegóły posługi

proboszcz parafii Ostrówki dek. Luboml (1942‑3), b. proboszcz misyjny, z uprawnieniami wikariusza generalnego, parafii katedralnej w Żytomierzu (1941‑2), b. proboszcz parafii Sienkiewiczówka dek. Beresteczko/Łuck (1936‑41), b. administrator parafii Nowe Gniezno dek. Horochów (1937), b. wikariusz parafii pw. Rozesłania Apostołów we Włodzimierzu Wołyńskim (1930‑6)

data i miejsce śmierci

30.08.1943

Ostrówki (dek. Luboml)

przyczyna śmierci

zbiorowy mord

szczegóły śmierci

Po niemieckiej i rosyjskiej inwazji Polski w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej kapelan 27. Wołyńskiej Dywizji Piechoty konspiracyjnej Armii Krajowej AK (część Polskiego Państwa Podziemnego). W 1941, po ataku niemieckim na rosyjskiego sojusznika udał się do Żytomierza. W 1942 wyrzucony stamtąd przez Niemców. Przeniesiony do parafii Ostrówki w dek. Luboml. Prawd. członek konspiracyjnej Armii Krajowej AK (część Polskiego Państwa Podziemnego). W Ostrówkach zamordowany podczas ludobójstwa popełnionego przez Ukraińców, zwanego „wołyńskim” — zamordowany przez członków ludobójczej ukraińskiej organizacji OUN/UPA w czasie odprawiania Mszy św. (niektóre relacje mówią o odrąbaniu mu głowy), podczas rzezi wsi (zginęło co najmniej 476 Polaków, począwszy od niemowląt po starców) — według innych źródeł ukrywał się pod stertą słomy, został wykryty i zamordowany. Wraz z nim zginął pomagający mu zakonnik, br. Józef Harmata.

sprawstwo

Ukraińcy

inni związani szczegółami śmierci

HARMATA Józef

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

Mord w Ostrówkach: 29/30.08.1943 oddział ludobójczej ukraińskiej organizacji OUN/UPA wraz miejscowymi Ukraińcami zaatakował, przejął i wymordował wszystkich polskich mieszkańców wołyńskiej wsi Ostrówki. Zamordowano co najmniej 474 Polaków, w tym 145 mężczyzn, 125 kobiet i 204 dzieci. W miejscu zwanym Trupim Polem zamordowano ok. 300 osób — ofiary otoczono, po czym z grupy wyciągno po 10 osób, kazano kłaść się twarzą do ziemi i mordowano strzałami w tył głowy. Rannych dobijano bagnetami i kolbami karabinów. Średni wiek ofiar to 7. W tym samym czasie ten sam oddział OUN/UPA zaatakował sąsiednią wioskę Wola Ostrowiecka. Z pomocą miejscowych Ukraińców wymordowano tam co najmniej 628 Polaków i 7 Żydów, w tym 220 dzieci do lat 14. Mężczyzn, pod pozorem badań lekarskich, mordowano w stodole przy pomocy siekier, młotków do zabijania zwierząt gospodarskich, maczug i pałek. Później w taki sam sposób zaczęto mordować kobiety dzieci. W końcu Ukraińcy spalili budynek szkoły, w którym żywcem spłonęło ok. 150‑200 osób. Do próbujących uciec strzelano. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2017.03.11])

Ludobójstwo wołyńskie: W latach 1939‑47, szczególnie w latach 1943‑44, niezależne jednostki ukraińskie, głównie przynależące do ludobójczych organizacji OUN (ramię polityczne) i UPA (ramię zbrojne), wspomagane przez ludność ukraińską, wymordowały — zazwyczaj w niezwykle brutalny sposób — na terenach Wołynia oraz sąsiadujących regionów Rzeczypospolitej, od 70,000 do 130,000 Polaków, ludności cywilnej, kobiet, dzieci, starszych, młodszych, mężczyzn. Konflikt polsko–ukraiński, który otwarcie objawił się podczas i po zakończeniu I wojny światowej (w szczególności skutkując wojną polsko–ukraińską lat 1918‑9), który przetrwał, a nawet wzmocnił się podczas czasów II Rzeczpospolity, gdy zachodnia część Ukrainy wchodziła w skład państwa polskiego, wybuchł ponownie z momentem wybuchu II wojny światowej w 09.1939. Za czasów rosyjskiej okupacji 1939‑41, gdy setki tysięcy Polaków zostało deportowanych w głąb Rosji, gdy dziesiątki tysięcy zostało zamordowanych (m.in. podczas tzw. zbrodni katyńskiej), miał jeszcze ograniczony zasięg, tym bardziej, że Ukraińcy, w szczególności nacjonaliści ukraińscy, również stali się obiektem prześladowań rosyjskich. Dopiero wybuch wojny niemiecko–rosyjskiej 22.06.1941 i początek niemieckiej okupacji doprowadził do niezwykle krwawego konfliktu. Ukraińcy początkowo otwarcie wspierali Niemców (zakładając policję ukraińską,współuczestnicząc w zagładzie Żydów, wstępując do jednostek wojskowych walczących u boku Niemców). Później, wobec ambiwalentnej postawy Niemców, zaczęli się uniezależniać. I w 1943 jedna z jednostek ukraińskiej organizacji nacjonalistycznej OUN/UPA na Wołyniu doprowadziła do ludobójstwa miejscowej ludności polskiej. W ciągu paru tygodni zamordowano, przy biernej postawie Niemców, ponad 40 tys. Polaków. Strategię wołyńskiego OUN/UPA zaakceptowała i przyjęła cała organizacja i podobne akty ludobójstwa przeniosły się na tereny Małopolski Wschodniej, gdzie zamordowano ponad 20 tys. Polaków, napotykając jednakże na zbrojny opór ludności polskiej. Dalej na zachód, na terenie Chełmszczyzny, Rzeszowszczyzny, etc. ludobójstwo przekształciło się otwarty wręcz konflikt. Generalnie ludobójstwo dokonane przez ukraińskich nacjonalistów, współpracujących z niemieckimi siłami okupacyjnymi, na bezbronnych Polakach miało miejsce na całym terenie obecności ukraińskiej, zniszczono setki wiosek, mordując w wyrafinowany sposób wszystkich ich mieszkańców. W czasie tego holokaustu zginęło ponad 200 kapłanów i sióstr zakonnych. Ludobójstwo i konflikt, które doprowadziły do całkowitej eliminacji polskiej społeczności i polskiej kultury z Ukrainy, zakończyły się przymusowymi deportacji lat 1944‑5 Polaków z terenów Ukrainy oraz części Ukraińców na Ukrainę, oraz „Akcją Wisła”, w trakcie której komunazistowskie siły kontrolowanych przez Rosjan polskich jednostek wysiedliły Ukraińców z terenów południowo–wschodnich na zachód polskiej republiki prl. (więcej na: wolyn1943.eu.interiowo.pl [dostęp: 2013.12.04], pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.12.04])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

źródła

osobowe:
www.duszki.pl [dostęp: 2012.11.23], nawolyniu.pl [dostęp: 2013.01.06], www.kchodorowski.republika.pl [dostęp: 2013.01.26]
bibliograficzne:
„Martyrologium polskiego duchowieństwa rzymskokatolickiego pod okupacją hitlerowską w latach 1939‑1945”, Wiktor Jacewicz, Jan Woś, tom I‑V, Akademia Teologii Katolickiej, 1977‑1981
„Lista strat wśród duchowieństwa metropolii lwowskiej obrządku łacińskiego w latach 1939‑1945”, red. Józef Krętosz, Maria Pawłowiczowa, Opole, 2005
„Słownik biograficzny duchowieństwa metropolii lwowskiej obrządku łacińskiego ofiar II wojny światowej 1939‑1945”, Maria Pawłowiczowa (red.), ks. Józef Krętosz (red.), Wydawnictwo Świętego Krzyża, Opole, 2007
oryginalnych zdjęć:
www.stowarzyszenieuozun.wroclaw.pl [dostęp: 2014.01.16], wegliniec.pl [dostęp: 2014.10.31], www3.tchr.org [dostęp: 2017.05.20]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: DOBRZAŃSKI Stanisław

Powrót do przeglądania życiorysu: