MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA NIEUSTAJĄCEJ POMOCYLOGO PORTALU
Rzymskokatolicka Parafia
pod wezwaniem św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
m. i gm. Konstancin-Jeziorna
powiat Piaseczno
św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własne

św. JOANNA ANTIDE THOURET (1765, Sancey-le-Long - 1826, Neapol), zakonnica

wspomnienie: 23 sierpnia

Łącza do ilustracji dzieł sztuki związanych ze świętą:


św. JOANNA ANTIDE THOURET:  QUATTRINI, Enrico (1863, Todi - 1950, Rzym) and QUATTRINI, Carlo (), 1949, statua, Bazylika św. Piotra, Rzym; źródło: www.saintpetersbasilica.org św. JOANNA ANTIDE THOURET; źródło: www.imigo.soluzione-web.it św. JOANNA ANTIDE THOURET; źródło: www.santiebeati.it św. JOANNA ANTIDE THOURET; źródło: www.famvin.org św. JOANNA ANTIDE THOURET; źródło: www.stfrancisenid.com św. JOANNA ANTIDE THOURET z DZIEĆMI; źródło: www.filles-de-la-charite.org św. JOANNA ANTIDE THOURET: statua, Sancey-le-Long; źródło: catholique-besancon.cef.fr KANONIZACJA św. JOANNY ANTIDE THOURET: 1934, Pius XI, Bazylika św. Piotra, Rzym; źródło: hallowedground.wordpress.com

Urodziła się w 1765 r. w Sancey-le-Long, we wschodniej Francji, jako piąte z ośmiorga dzieci Franciszka Thouret, garbarza.

Matka zmarła, gdy Joanna miała 15 lat. Przez 6 kolejnych lat zajmowała się domem i młodszymi dziećmi…

Mając 22 lata, uzyskawszy zgodę - acz niechętną – ojca, wyjechała do Paryża i wstąpiła do Zgromadzenia Córek Miłosierdzia, założonego przez św. Wincentego a Paulo.

Nie zdążyła przyjąć ślubów wieczystych – wybuchła rewolucja. W 1793 r. w ramach antykatolickich represji Zgromadzenie Sióstr rozwiązano i przegoniono jego członków. Joanna uciekła z Paryża i przedzierając się pieszo przez pół Francji, żebrząc po drodze, dotarła do rodzinnego domu. Nie zamieszkała w nim, bowiem jeden z braci stał się płomiennym rewolucjonistą – swój kącik znalazł u babci…

Rewolucja rozbiła naturalną tkankę społeczną, chaos zapanował wszędzie. Po miastach i drogach wałęsało się wielu biednych, zagubionych, rannych. Joanna zaczęła się nimi zajmować. Otworzyła bezpłatną szkołę ucząc – rankami - podstaw pisania i katechizmu. Po południu zajmowała się innymi potrzebującymi.

Pomagała też księżom, którzy ukrywali się przed rewolucyjną władzą i tłuszczą.

Sytuacja pogarszała się i w 1796 r. zdecydowała się wyjechać do Szwajcarii, by wstąpić do luźnego zgromadzenia Sióstr Odosobnienia tam działającego. Pracowała w nim, w Szwajcarii i Niemczech, przez parę lat, ale postanowiła powrócić. Ryzykując życiem, pieszo, bez paszportu ruszyła w podróż. Jeszcze w Szwajcarii, w Landeron, po 600 km marszu, napotkała parafian diecezji z Besançon wraz z zastępcą przełożonego swojego dawnego zakonu Córek Miłosierdzia, którzy namówili ją na podjęcie się opieki paru młodych dziewcząt i nauczanie ich w taki sam sposób, jak sama była szkoloną.

Zgodziła się i w 1799 r. z owymi dziewczętami przybyła do Besançon. Natychmiast otworzyła szkołę parafialną, ambulatorium i kuchnię dla biednych. Rok później wraz z 12 współpracownikami założyła nowe zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia pod patronatem św. Wincentego a Paulo (zwane póżniej zgromadzeniem Sióstr Miłosierdzia św. Joanny Antide).

Regułę Życia Zgromadzenia, do dziś stanowiącą podstawę jego służby, Joanna napisała w 1802 r. (zatwierdził ją w 1807 r. abp Besançon i wkrótce potem siostry rozszerzyły działalność na księstwo Savoy i Szwajcarię…)

Siostry przejęły też opiekę nad miejskim przytułkiem w Besançon, w którym gromadziły się nie tylko dzieci, ale i żebracy, kryminaliści i chorzy umysłowo. Odwiedzać również zaczęły więzienie w Bellevaux…

W 1810 r. Joanna przejęła, na prośbę króla Neapolu, zarządzanie szpitalem dla nieuleczalnie chorych stolicy tego królestwa. Jak mawiała „poszłaby na koniec świata, przepłynęła oceany, gdyby Bóg tego od niej żądał”…

Papież Pius VII zatwierdził zgromadzenie w 1818 r.

Przyczyniło się to niestety do schizmy, bowiem dokument Stolicy Apostolskiej poddawał poszczególne jednostki wspólnoty pod kontrolę lokalnego biskupa, zatem ówczesny abp Besançon, zwolennik gallikanizmu i daleko posuniętej odrębności kościoła francuskiego, który do tej pory sprawował pieczę nad całością Zgromadzenia, urażony decyzją papieską ogłosił niezależność wszystkich konwentów francuskich od kongregacji rzymskiej…

Joanna próbowała interweniować ale nie dopuszczono jej do macierzystego domu Zgromadzenia w Besançon…

Pozostawmy [sprawę naszego Zgromadzenia] miłosierdziu Boga, w którego Dłoniach dawno ją złożyliśmy” – miała powiedzieć. Wróciła do Neapolu, gdzie przed śmiercią zdążyła jeszcze założyć trzy nowe konwenty…

Do Pana w spokoju ducha odeszła w klasztorze Regina Coeli w 1826 r.

Po śmierci Zgromadzenie rozszerzyło działalność w zasadzie na cały świat. W 1963 r. miało 10,000 członków…

Matkę Joannę Antide beatyfikował w 1926 r., i kanonizował w 1934 r., Pius XI.

A w 1957 r. zgromadzenie w Besançon poprosiło ówczesną Matkę Generalną o przyjęcie do oficjalnego papieskiej społeczności Sióst Miłosierdzia. Schizma, po 138 latach, dobiegła końca…