Łącza do ilustracji dzieł sztuki związanych ze świętą:

Według tradycji z miejscowości Tiatyra (dziś: Ak-Hissar) w Azji Mniejszej (gdzie być może się urodziła, w I w. naszej ery).

Mieszkała w Filippi, w Macedonii. Była porfiropolis – handlarzem tkaniny purpury – i zapewne osobą zamożną, bowiem purpura stanowiła towar luksusowy. Miała być poganką skłaniającą się jednakże – jak świadczą zapisy św. Łukasza w Dziejach Apostolskich - ku monoteizmowi.

Spotkawszy Pawła, po jego, Tymoteusza, Łukasza i Sylasa przybyciu do Filippi w Macedonii, pierwszej miejscowości kontynentu europejskiego, do którego dotarli, przyjęła chrzest, stając się w ten sposób pierwszą konwertytką ochrzczoną przez Apostoła Narodów w Europie. Tekst Łukasza odnotowuje:

„Odbiwszy od lądu w Troadzie, popłynęliśmy wprost do Samotraki, a następnego dnia do Neapolu, a stąd do Filippi, głównego miasta tej części Macedonii, które jest [rzymską] kolonią. W tym mieście spędziliśmy kilka dni.

W szabat wyszliśmy za bramę nad rzekę, gdzie - jak sądziliśmy - było miejsce modlitwy. I usiadłszy, rozmawialiśmy z kobietami, które się zeszły.

Przysłuchiwała się też nam pewna bojąca się Boga kobieta z Tiatyry, imieniem Lidia, która sprzedawała purpurę. Pan otworzył jej serce, tak że uważnie słuchała słów Pawła.

Kiedy została ochrzczona razem ze swoim domem, poprosiła nas: ‘Jeżeli uważacie mnie za wierną Panu - powiedziała - przyjdźcie do mego domu i zamieszkajcie w nim’.

I wymogła to na nas”^{Dz 16, 14-15}.

Paweł pozyskał ją dla Chrystusa w czasie swojej drugiej podróży (niedaleko Troi miał sen, w którym mężczyzna powiedział mu: „Przepraw się do Macedonii i pomóż nam!”^{Dz 16,9}, która obejmowała Małą Azję, Macedonię oraz Grecję. Miała ona miejsce w latach 50-52.

Łukasz podaje, że spotkanie Apostoła Narodów z Lidią odbyło się nad rzeką (zapewne Gaggitis). Taki był bowiem u Żydów zwyczaj, że jeśli nie mieli jeszcze własnego domu modlitwy (synagogi), zbierali się w pobliżu rzeki dla obmywań rytualnych. Te miejsca nazywano proseuche, czyli miejscem modlitwy. I to w tej rzece została ochrzczoną…

Mówiąc o „ochrzczeniu ze swoim domem” Łukasz być może ma na myśli również i całą rodzinę Lidii… Później Lidia udzieliła gościny obu pielgrzymom.

Niebawem, za parę dni Paweł i Sylas zostali aresztowani i osadzeni w więzieniu. Oskarżono ich o „sianie niepokoju”^{Dz 16, 20}, ale przyczyną bezpośrednią było wypędzenie złego ducha z pewnej niewolnicy i utrata dochodów z nią związanych. Ale w nocy nastąpiło trzęsienie ziemi i Paweł i Sylas cudownie zostali uwolnieni z kajdan. Rankiem formalnie ich zwolniono ale poproszono o opuszczenie miasta. Przed dalszą podróżą ponownie udali się do domu Lidii, gdzie „zobaczyli się z braćmi, pocieszyli ich i odeszli”^{Dz 16, 39}.

Z mieszkańcami Filippi św. Paweł zawarł wielką przyjaźń, którą przypieczętował osobnym Listem do Filipian. Apostoł chwali w nim nie tylko gorliwość tamtejszych chrześcijan, ale także ich niezwykłą ofiarność, jakiej nigdzie nie napotkał^{Flp 4, 15}. W tych słowach kryje się chyba również wyraźna pochwała Lidii, która zapewne hojnie go wspierała w jego potrzebach…

O dalszych losach Lidii nie wiemy nic więcej.

Baroniusz wprowadził jej imię do Martyrologium Rzymskiego w wieku XVI (1584).

Jest patronką farbiarzy.

W ostatnich czasach w czasie badań grobu św. Pawła w Watykanie odkryto ślady purpury, którym jego ciało miało być okryte…

Opracowanie oparto na następujących źródłach:

polskich:
www.parafiabojanowo.com

angielskich:
catholicfire.blogspot.com
www.antiochian.org
saints.sqpn.com/saintl86.htm
www.catholic.org
vultus.stblogs.org
stlandrycatholicchurch.blogspot.com
en.wikipedia.org

włoskich:
www.santiebeati.it