MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA NIEUSTAJĄCEJ POMOCYLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pod wezwaniem św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
m. i gm. Konstancin-Jeziorna
powiat Piaseczno

św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własne

Valid XHTML 1.0 Strict

108 polskich męczenników II wojny św.
tutaj

bł. MAKSYMILIAN BINKIEWICZ
1908, Żarnowiec – ✟ 1942, Dachau
męczennik

patron: szkół w Wieluniu,
Publicznego Gimnazjum SPSK w Wieluniu

wspomnienie: 24 czerwca

wszyscy nasi święci
tutaj

Łącza do ilustracji (dzieł sztuki) związanych z błogosławionym:

  • bł. MAKSYMILIAN BINKIEWICZ - wyobrażenie współczesne; źródło: archiczest.pl
  • bł. MAKSYMILIAN BINKIEWICZ: ok. 1939; źródło: olkuszanin.pl
  • bł. MAKSYMILIAN BINKIEWICZ: 1931; źródło: www.kuriaczestochowa.pl
  • bł. MAKSYMILIAN BINKIEWICZ: 1926; źródło: olkuszanin.pl
  • bł. MAKSYMILIAN BINKIEWICZ: ok. 1931; źródło: www.ogrodywspomnien.pl
  • bł. MAKSYMILIAN BINKIEWICZ: ok. 1939; źródło: olkuszanin.pl
  • bł. MAKSYMILIAN BINKIEWICZ: lata 1930-te; źródło: olkuszanin.pl
  • bł. MAKSYMILIAN BINKIEWICZ z SIOSTRAMI: lata 1930-te; źródło: olkuszanin.pl
  • bł. MAKSYMILIAN BINKIEWICZ: lata 1930-te; źródło: olkuszanin.pl
  • bł. MAKSYMILIAN BINKIEWICZ z UCZNIAMI: ok. 1939, Wieluń; źródło: olkuszanin.pl
  • OBRAZEK bł. MAKSYMILIANA BINKIEWICZA na ŚWIĘCENIA KAPŁAŃSKIE: 21.VI.1931; źródło: olkuszanin.pl
  • KOŚCIÓŁ NARODZENIA NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY: Żarnowiec; źródło: pl.wikipedia.org
  • KOŚCIÓŁ św. JÓZEFA: Wieluń; źródło: parafiajozefa.wielun.pl
  • KOŚCIÓŁ św. ROCHA: Konopnica; źródło: ar.wsiodle.lodzkie.pl
  • FRAGMENT OPASKI bł. MAKSYMILIANA BINKIEWICZA: Dachau; źródło: olkuszanin.pl
  • TABLICA PAMIĄTKOWA ku czci bł. MAKSYMILIANA BINKIEWICZA: kościół św. Józefa, Wieluń; źródło: www.basiapg.republika.pl
  • TABLICA PAMIĄTKOWA ku czci ZAMORDOWANYCH KAPŁANÓW ZIEMI WIELUŃSKIEJ: kolegiata, Wieluń; źródło: www.basiapg.republika.pl
  • TABLICA PAMIĄTKOWA ku czci bł. MAKSYMILIANA BINKIEWICZA: kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, Żarnowiec; źródło: olkuszanin.pl
  • TABLICA PAMIĄTKOWA ku czci bł. MAKSYMILIANA BINKIEWICZA: kaplica w miejscu urodzenia bł. Binkiewicza, Żarnowiec; źródło: olkuszanin.pl
  • SYMBOLICZNY GRÓB bł. MAKSYMILIANA BINKIEWICZA: cmentarz, Żarnowiec; źródło: olkuszanin.pl
  • NAGROBEK bł. MAKSYMILIAN BINKIEWICZ: cmentarz przy ul. Wałbrzyskiej, Służewiec, Warszawa; źródło: zasoby własne
  • CHRYSTUS wśród 108 POLSKICH MĘCZENNIKÓW - BAJ, Stanisław (ur. 1953, Dołhobrody), 1999, obraz beatyfikacyjny, Licheń; źródło: picasaweb.google.com
  • KAPLICA 108 MĘCZENNIKÓW II WOJNY ŚWIATOWEJ - Licheń; źródło: www.lichen.pl
  • MĘCZENNICY II WOJNY ŚWIATOWEJ - PIETRUSIŃSKI Paweł (), pomnik, 2004, brąz, granit, wys. 190 cm (z cokołem 380 cm), kościół św. Jana Chrzciciela, Szczecin; źródło: www.szczecin.pl
  • 108 POLSKICH MĘCZENNIKÓW - witraż, Kaplica Matki Bożej, Świętych i Błogosławionych Polskich, kościół św. Antoniego Padewskiego, Lublin; źródło: www.antoni.vgr.pl
  • POCHÓD 108 POLSKICH MĘCZENNIKÓW II WOJNY ŚWIATOWEJ - ŚRODOŃ, Mateusz (), w trakcie tworzenia, kaplica Muzeum Powstania Warszawskiego, Warszawa; źródło: www.naszglos.civitaschristiana.pl
  • 108 POLSKICH BŁOGOSŁAWIONYCH MĘCZENNIKÓW - witraż, Sanktuarium Matki Bożej Zawierzenia, Tarnowiec; źródło: www.sanktuariumtarnowiec.parafia.info.pl

Urodził się 21.ii.1908 r. we wsi Żarnowiec w dzisiejszym województwie śląskim, należącej wówczas do guberni kieleckiej (ros. Келецкая губерния), części tzw. Królestwa Polskiego (ros. Царство Польское) wschodącego w skład zaborczego Imperium Rosyjskiego (ros. Российская империя). Żarnowiec, acz wieś, chlubi się długą historią sięgającą X w. i prawami miejskimi pochodzącymi z XIII w. — utraciła je aliści w 1869 r., mocą aktu ros. указ (pl. ukaz) carskiego, w ramach rosyjskich represji za patriotyczny udział mieszkańców w Powstaniu Stycznio­wym lat 1863‑4 (w okolicy miała miejsce jedna z bitew powstańców z zaborczymi oddziałami rosyjskimi, a w samym mieście funkcjonowały agendy powstańczego Rządu Narodowego).

Był synem Romana i Stanisławy z domu Czubasiewicz.

Miał trzech braci (Feliksa, Władysława, Tomasza), z których dwóch zginęło w czasie II wojny światowej, i dwie siostry (Józefę i Janinę). Ponadto rodzice, którzy posiadali w Żarnowcu sklep i prowadzili niewielkie gospodarstwo rolne, adoptowali też daleką kuzynkę–sierotę…

Do Kościoła Powszechnego w sakramencie chrztu św. przyjęty został 26.ii.1908 r. w kościele parafialnym pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w rodzinnym Żarnowcu.

Był wątłym, słabowitym dzieckiem, wymagającym ciągłej opieki. Gdy miał 9 lat ciężko chorował i rodzice liczyli się nawet z jego rychłą śmiercią, dlatego przygotowano go pospiesznie do I Komunii św. Przyjął ją i … stan jego zdrowia się poprawił…

Uczył się w Żarnowcu, a następnie — już w odrodzonej Rzeczypospolitej — w prywatnym Progimnazjum Ogólnokształcącym w Pilicy (dziś Zespół Szkół w Pilicy), gdzie ukończył początkowe trzy klasy. Po półrocznej przerwie rozpoczął naukę w czwartej klasie gimnazjalnej w Krakowie, a potem przeniósł się do Państwowego Gimnazjum im. króla Kazimierza Wielkiego w Olkuszu (dziś I Liceum Ogólnokształcące im. Kazimierza Wielkiego). Być może największy wpływ na jego postawę w tych latach i później wywarło wówczas harcerstwo, do którego należał.

Świadectwo dojrzałości uzyskał w 1926 r. (tego samego roku, w tej samej szkole, takie same świadectwo otrzymał jego rodzony brat Feliks). Zaraz potem wstąpił do właśnie otwartego w Krakowie Seminarium Duchownego nowo powstałej — bullą papieża Piusa XI (1857, Desio – 1939, Watykan)Vixdum Poloniae Unitas” (z 28.x.1925 r.) — diecezji częstochowskiej. Uczęszczał też na wykłady na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.

Święcenia kapłańskie otrzymał 21.vi.1931 r. z rąk pierwszego biskupa diecezji częstochowskiej Teodora Kubiny (1880, Świętochłowice – 1951, Częstochowa) na Jasnej Górze. Na obrazku pamiątkowym ze święceń i Mszy św. prymicyjnej umieścił wyobrażenie Jezusa Chrystusa z cytatem: „Ecce HomoJ 9, 15 (pl. Oto Człowiek”).

Zaraz potem mianowany został prefektem etatowym (czyli katechetą i pomocnikiem rektora) rodzimego seminarium. Pozwoliło mu to na podjęcie formalnych studiów na Uniwersytecie Jagiellońskim (jednym z jego profesorów był m.in. Stefan Szuman (1889, Toruń – 1972, Warszawa), wybitny pedagog, psycholog i lekarz), które w 1933 r. ukończył pracą z zakresu teologii moralnej „Geneza i rozwój miłości w przedstawieniu św. Bernarda”. Broniąc ją uzyskał tytuł magistra na Wydziale Teologicznym.

Następnie od 7.vi.1933 r. nauczał — jako prefekt — w prywatnych gimnazjach Sosnowca (m.in. w żeńskim ośmioklasowym Gimnazjum Polskiej Macierzy Szkolnej im. Emilii Plater – dziś II Liceum Ogólnokształcące im. Emilii Plater; w I Państwowym Gimnazjum Męskim im. Bolesława Prusa — dziś III Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Prusa; w Prywatnym Gimnazjum Żeńskim H. Rzadkiewiczowej — po objęciu rządów przez rosyjskich namiestników w 1945 r. zamkniętej: w budynku szkoły najpierw był szpital, a potem, po jego zburzeniu, wybudowano w tym miejscu siedzibę Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Śląskiego; i w Szkole Zawodowej — prawdopodobnie chodzi o Szkołę Rzemieślniczo-Przemysłową, dziś Zespół Szkół Mechaniczno–Elektrycznych im. Jana Kilińskiego), po czym — po roku — został skierowany do Wielunia.

Przejął obowiązki rektora — czyli sprawującego opiekę nad kościołem nie należącym do parafii ani do żadnej innej wspólnoty — kościoła pw. św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny.

Jednocześnie nauczał — jako prefekt — w Prywatnym Gimnazjum Męskim im. Tadeusza Kościuszki (dziś I Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki) — które na mocy decyzji bpa Kubiny pełniło rolę Niższego Seminarium Duchownego dla diecezji częstochowskiej — i w Prywatnym Gimnazjum Żeńskim wybitnej nauczycielki i wychowawczyni wieluńskiej Pelagii Zasadzińskiej (1858, Dębołęka – 1949, Wieluń) (które po wybuchu II wojny światowej, 1.ix.1939 r., przestało istnieć…)

Pełnił także funkcję opiekuna internatu i harcerstwa oraz Sodalicji Mariańskiej, której członkiem został jeszcze podczas studiów seminaryjnych. Był szanowany zarówno przez nauczycieli, jak i młodzież szkolną.

Wtedy też, z upoważnienia bpa Kubiny, podjął się misji tworzenia Związku Polskiej Inteligencji Katolickiej (prezesem którego był rektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, ks. Antoni Szymański (1881, Praszka – 1942, Bełżyce)), na terenie Wielunia. Zgromadził ok. 15‑20 nauczycieli, ale koło formalnie nie powstało…

Należał też do aktywnych działaczy wieluńskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Czerwonego Krzyża

W viii.1939 r. powiadomiony został zapewne, że Prywatne Biskupie Gimnazjum Męskie im. T. Kościuszki od 1.ix.1939 r. mieć będzie nowego dyrektora, którym mocą decyzji bpa Kubiny mianowany został ks. Ludwik Roch Gietyngier. Pewnie spotkał się z nim na kilka dni przed rozpoczęciem nowego roku szkolnego i formalnym objęciem obowiązków…

Rozpoczęcia roku szkolnego już nie było, bowiem 1.ix.1939 r. w granice Rzeczypospolitej, bez wypowiedzenia wojny, wkroczyli Niemcy. Na podstawie osławionego porozumienia z 23.viii.1939 r. dwóch wybitnych przywódców socjalistycznych — niemieckiego, o odcieniu nazistowskim, Adolfa Hitlera, i rosyjskiego, o odcieniu komunistycznym, Józefa Stalina — i jego tajnych aneksów, od nazwisk sygnatariuszy, czyli ministrów spraw zagranicznych dwóch wspomnianych zbrodniarzy, zwanego paktem Ribbentrop–Mołotow, Niemcy do Rzeczpospolitej wkroczyli od zachodu. 17 dni później od wschodu Polskę najechali Rosjanie. Dwaj bandyci dokonali w ten sposób czwartego rozbioru Polski, uzgodnionego formalnie i podpisanego, wraz z innymi tajnymi aneksami, 28.ix.1939 r. w tzw. traktacie o granicach i przyjaźni Rosja–Niemcy”. Rozpoczęła się II wojna światowa.

Wieluń był bodajże pierwszym miastem zaatakowanym w czasie tej wojny. Kilkadziesiąt niemieckich bombowców, w prawd. kilku nalotach — z których pierwsze zaczęło się jeszcze przed 500 rano — zrzuciło swoje ładunki na bezbronne miasto. W ludobójczym akcie zniszczono ok. 75% zabudowy miasta, wraz z dobrze oznakowanym czerwony krzyżem na dachu szpitalem i zabytkami włącznie. Zginęło prawd. kilkaset osób…

Maksymilian i ks. Gietyngier przeżyli, aliści nie mogli podjąć swoich obowiązków. Nie tylko dlatego, że miasto było totalnie zniszczone. Także — a może przede wszystkim — dlatego, że okupant niemiecki (a także rosyjski na wschodzie Rzeczypospolitej) nie przewidywali funkcjonowania szkół średnich dla Polaków…

Datą charakterystyczną — warto ją zapamiętać — był 28.ix.1939 r. Tego dnia padła Warszawa. Tego samego dnia dwaj urzędnicy niemieckiego centralnego niem. Rassenpolitisches Amt der NSDAP (pl. Urząd Polityki Rasowej NDSAP), Erhard Wetzel (1903, Stettin – 1975) i dr Günther Hecht (1902–1945), w oparciu o wytyczne wyartykułowane dwa dni wcześniej przez niemieckiego socjalistycznego przywódcę, Adolfa Hitlera, opracowali memoriał niem. Die Frage der Behandlung der Bevölkerung der ehemaligen polnischen Gebiete nach rassepolitischen Gesichtspunkten” (pl. Traktowanie ludności byłych obszarów Polski z punktu widzenia polityki rasowej”). Owi wybitni przedstawiciele „rasy panów” pisali m.in.: „Uniwersytety i inne szkoły wyższe, szkoły zawodowe, jak i szkoły średnie były zawsze ośrodkiem polskiego szowinistycznego wychowania i dlatego powinny być w ogóle zamknięte. Należy zezwolić jedynie na szkoły podstawowe, które powinny nauczać jedynie najbardziej prymitywnych rzeczy: rachunków, czytania i pisania. Nauka w ważnych narodowo dziedzinach, jak geografia, historia, historia literatury oraz gimnastyka, musi być zakazana”.

Jak to dosadnie określił inny „wybitny” niemiecki przywódca narodowy i socjalistyczny, zbrodniczny Henryk (niem. Heinrich) Himmler (1900, Monachium – 1945, Lüneburg): „dla polskiej ludności […] nie mogą istnieć szkoły wyższe niż 4‑klasowa szkoła ludowa. Celem takiej szkoły ma być wyłącznie proste liczenie, najwyżej do pięciuset; napisanie własnego nazwiska; wiedza, iż boskim przykazaniem jest być posłusznym Niemcom, uczciwym, pracowitym i rzetelnym. Czytania nie uważam za konieczne”…

Okupanci nie tylko nie przewidywali funkcjonowania szkół średnich dla Polaków. Nie przewidywali w ogóle istnienia polskiej inteligencji. W zasadzie od pierwszych dni okupacji Niemcy uruchomili specjalną „Intelligenzaktion” (pl. Akcja Inteligencja”), zwaną także „Flurbereiningung” (pl. Akcja Oczyszczenia Gruntu”) — akcję fizycznej eksterminacji polskiej inteligencji oraz polskich warstw kierowniczych, w ramach której wymordowali setki tysięcy Polaków (podobną akcję na okupowanych przez siebie terytoriach rozpoczęli Rosjanie)…

Wieluń i okolice znalazły się na obszarze utworzonego przez niemieckiego okupanta regionu włączonego bezpośrednio do państwa niemieckiego, tzw. niem. Reichsgau Posen (pl. Okręg Rzeszy Poznań), przemianowanego później na niem. Reichsgau Wartheland (pl. Okręg Rzeszy Kraj Warty). niem. Gaulaiterem, czyli nadzorcą, owego okupacyjnego tworu był urodzony w Środzie Wlkp. jeszcze jeden „wybitny” niemiecki przywódca socjalistyczny, niem. Obergruppenführer SS (niem. Die Schutzstaffel der NSDAP)niem. Reichsstadtthalter (pl. namiestnik Rzeszy), Artur Karol (niem. Arthur Karl) Greiser (1897, Środa Wlkp. – 1946, Poznań). Dążył do tego, by z podległego sobie regionu uczynić obszar „wzorcowy dla całych Niemiec”. Oświadczył wręcz, iż „zniemczenie Warthegau oznacza […], że żaden inny naród, oprócz narodu niemieckiego nie ma prawa tam mieszkać. To jest różnica między moją kolonizacją a starą bismarckowskąvi.1942 r..

Wśród pierwszych ofiar „Intelligenzaktion” i polityki Gaulaitera Greisera byli polscy duchowni. Greiser zaplanował mianowicie uczynienie z Reichsgau Wartheland okręgu niem. Ohne Gott, ohne Religion, ohne Priesters und Sakramenten” (pl. bez Boga, bez religii, bez kapłana i sakramentu”). Pierwsze aresztowania miały miejsce już w 1939 r. 9.xi.1939 r. aresztowany został i osadzony w obozie koncentracyjnym KL Radogoszcz (niem. Konzentrationslager Radogosch)Łodzi — wraz z 6 innymi kapłanami — ks. Franciszek Szuba, proboszcz parafii pw. św. RochaKonopnicy, w gminie Wieluń. Decyzją bpa Kubiny jego miejsce zajął Maksymilian.

Mniej więcej w tym samym czasie Maksymilian został kapelanem rodzącej się konspiracyjnej jednostki zbrojnej państwa polskiego — zwanej później Polskim Państwem Podziemnym — czyli Związku Walki Zbrojnej (przekształconego później w Armię Krajową AK) pod pseudonimem „Tomasz”…

Posługę duszpasterską utrudniał fakt, że Niemcy Wieluń włączyli bezpośrednio do Rzeszy, do prowincji niem. Reichsgau Wartheland, poddając mieszkańców rygorom prawa niemieckiego. Siedziba ordynariusza, Częstochowa, znalazła się natomiast w okupowanym pseudo–państewku założonym przez Niemcy w centralnej części Polski, zarządzanym przez Niemców niem. Generalgouvernement für die besetzten polnischen Gebiete (pl. Generalnym Gubernatorstwie na okupowanych ziemiach polskich). Obie strefy przedzieliła granica. Kontakty z biskupem można było utrzymywać tylko drogą korespondencyjną.

A namiestnik Rzeszy, wspomniany Greiser, kontynuował eksterminację polskiego „żywiołu” w Reichsgau Wartheland. 13.ix.1941 r. wydał rozporządzenie formalnie delegalizujące Kościół katolicki, a na jego miejsce powołujące schizmatycki niem. Römisch–katholische Kirche deutscher Nationalität im Reichsgau Wartheland (pl. Kościół Rzymskokatolicki Narodowości Niemieckiej w Kraju Warty), mający działać nie na podstawie korporacji prawa publicznego, lecz jako osoba prawa prywatnego, co w oczywisty sposób ograniczało jego możliwości. Dodatkowo Greiser dekretował, że Niemcy mogli być członkami „tylko zrzeszenia religijnego narodowości niemieckiej”, natomiast Polacy członkami „zrzeszenia religijnego lub stowarzyszenia religijnego narodowości niemieckiej” być nie mogli…

Oznaczało to, że z niemieckiego prawnego punktu widzenia polscy kapłani w Reichsgau Wartheland, czyli ci, którzy do tamtej pory uniknęli aresztowania, nie byli odtąd chronieni prawem poblicznym i mogli być pozywani do sądów pod byle pretekstem. Posługa duszpasterska stawała się prywatnym zajęciem, tym bardziej, że zabroniono wszelkich kontaktów ze Stolicą Apostolską.

Jednocześnie zdelegalizowano i zlikwidowano wszystkie zakony, jako „sprzeczne z niemieckim pojęciem obyczajowości i polityką narodowego socjalizmu”.

x.1941 r. miała miejsce trzecia, jak się okazało ostatnia, fala aresztowań polskiego duchowieństwa Reichsgau Wartheland — dwie poprzednie odbyły się w 1940 r. Aresztowaniem objęto duchownych diecezji częstochowskiej, łódzkiej i włocławskiej oraz archidiecezji poznańskiej. W regionie wieluńskim Niemcy aresztowali 55 kapłanów. Był wśród nich Maksymilian, był i ks. Gietyngier

Krótko przetrzymywano ich, wraz z ok. 450 aresztowanymi księżmi, w tzw. obozie przesiedleńczym w Konstantynowie Łódzkim (niem. Durchgangslager Konstantinow). Stamtąd 27.x.1941 r. wywieziono ich do niemieckiego obozu koncentracyjnego (niem. Konzentrationslager) KL Dachau.

Po trzech dniach transportu, w zamkniętych wagonach, bez jedzenia i picia, 30.x.1941 r. Maksymilian został w KL Dachau zarejestrowany jako numer 28450.

W obozie panowały straszne warunki. Młodsi duchowni byli szczególnie narażeni na prześladowania ze strony niemieckich strażników. Długie apele na mrozie wygłodzonych ludzi powodowały ogromne wyniszczenie organizmu. A do tego ciężka, przerastająca siły, praca fizyczna, którą musieli wykonywać także ludzie starsi wiekiem i najczęściej schorowani…

Szczególne represje miały miejsce podczas Wielkiego Postu w 1942 r. Duchownym urządzono specyficzny „wielki post” obozowy. Za jakiekolwiek uchybienie katowano ich do nieprzytomności.

Maksymiliana zapamiętano jako rozmodlonego, pogodnie znoszącego cierpienia nieludzkiego traktowania, niosącego pomoc chorym i starszym. Zastępował ich np. w noszeniu ciężkich kotłów z posiłkami z kuchni do izby obozowej…

23.vi.1942 r. podczas dnia ciężkiej pracy został skatowany przez niemieckiego oprawcę. Stracił przytomność…

Bezpośredni świadek tych wydarzeń, współwięzień ks. Jan Kabziński (ur. 1915, Piotrków – ?), tak je opisywał:

Tuż przy mnie, na kojce obozowej spał ks. Maksymilian Binkiewicz, młody kapłan z diecezji częstochowskiej, ojciec duchowny i profesor Liceum Biskupiego w Wieluniu. Był to prawdziwy Mąż Boży. Podziwiałem jego ducha modlitwy. Stale skupiony, wykorzystywał wszelki wolny czas na modlitwę. Nawet najcięższe prześladowania ze strony izbowego 'tadellos' znosił ze spokojem. Przychodził na łóżko zbity i sponiewierany i kiedy zasypiałem on jeszcze szeptał słowa modlitwy. Niesłychanie ofiarny i uczynny, ofiarowywał swoją pomoc kolegom słabszym i starym. Ksiądz Maks zanosił wyznaczony sobie kocioł z jedzeniem na blok i dwukrotnie, a nieraz trzykrotnie wracał w kierunku kuchni, by odnieść ciężkie kotły za słabszych kolegów. Zginął od pięści izbowego, który dwoma silnymi uderzeniami w brzuch pozbawił go przytomności”.

Przeniesiono go do obozowego szpitala — tzw. rewiru — gdzie następnego dnia, 24.vi.1942 r., odszedł do Pana.

Beatyfikowany został przez św. JanaPawła II (1920, Wadowice – 2005, Watykan) w Warszawie, 13.vi.1999 r., w gronie 108 błogosławionych męczenników II wojny światowej (był wśród nich także wspomniany Ludwik Roch Gietyngier)…

13.vi.1987 r., podczas swojej trzeciej pielgrzymki do Ojczyzny, św. Jan Paweł II tak mówił do zgromadzonych pielgrzymów na polach jasnogórskich:

[…] wiecie dobrze, że Kościół na całym świecie zmaga się o […] wolność swojego posługiwania, o tę wolność słowa Ewangelii, o wolność sumienia i wyznania, o wolność religii…

[…] Również tam, gdzie Kościołowi nie brak zewnętrznej wolności głoszenia Ewangelii, posługi duszpasterskiej, jest inna forma zagrożenia jego wolności, wolności ducha Bożego, która płynie z cywilizacji, całkowicie zeświecczonej, z cywilizacji, z ideologii głoszącej życie ludzkie bez Boga, propagującej taki sposób bycia człowieka na tej ziemi, człowieka i społeczeństwa, jak gdyby Bóg nie istniał […]

Trzeba, żebyście […] mieli w oczach i w sercach wszystkie […] wymiary zmagania się Kościoła w świecie współczesnym o wolność dzieci Bożych. Zmagania się nie tylko z programami, z ideologiami, systemami, które są wrogie religii, ale także i ze słabością człowieka, ze słabością, która się na różne sposoby przejawia. Przecież to nie ideologie, nie ustroje, nie systemy, tylko człowiek dał początek grzechowi, temu, który toczy się w ciągu całych dziejów. To człowiek ulegał tej szatańskiej iluzji, że sam może być jako Bóg, sam  może decydować o dobru i złu i on tylko jest jedyną i ostateczną miarą tego wszystkiego, co należy do świata, w którym żyje, do stworzenia.

Zaiste, człowiek uległ „szatańskiej iluzji” i w Katyniu, na rosyjskiej „nieludzkiej ziemi”, i w Dachau, Auschwitz, niemieckich obozach śmierci. Ulega niejednokrotnie i dzisiaj, także w Polsce. Niech blask świętości takiej postaci, jak Maksymilian Binkiewicz, rozjaśnia tę ciemność i niech będzie nam drogowskazem…

Wystawiono mu co najmniej dwa symboliczne groby. Jeden na cmentarzu w Żarnowcu (w grobie rodziców), oraz na cmentarzu służewskim przy ul. Wałbrzyskiej w Warszawie (w grobie brata, Władysława (1905 – 1944, Warszawa)).

W 1953 r. w kaplicy Matki Bożej Częstochowskiej w bazylice katedralnej w Częstochowie ordynariusz bp Zdzisław Goliński (1908, Urzędów– 1963, Częstochowa) poświęcił tablicę pamiątkową ku czci pomordowanych duchownych diecezji częstochowskiej.

W kolegiacie wieluńskiej cześć zamordowanych kapłanów upamiętnia tablica poświęcona 27.x.1975 r. przez bpa Stefana Barełę (1916, Zapolice – 1984, Częstochowa).

W Żarnowcu, w miejscu, gdzie kiedyś wychowywał się i mieszkał przyszły ks. Binkiewicz, wybudowano pamiątkową kapliczkę.

13.vi.2004 r. ówczesny ordynariusz częstochowski, abp Stanisław Nowak (ur. 1935, Jeziorzany), ogłosił MaksymilianaLudwika Rocha Gietyngiera patronami Akcji Katolickiej archidiecezji częstochowskiej…

Pomódlmy się litanią do 108 błogosławionych męczenników:

Obejrzyjmy etiudkę o polskich świętych i błogosławionych wyniesionych na ołtarze przez Jana Pawła II:

  • POLSCY ŚWIĘCI i BŁOGOSŁAWIENI WYNIESIENI do CHWAŁY OŁTARZY przez JANA PAWŁA II; źródło: www.youtube.com

Popatrzmy na krótki film o zbombardowaniu Wielunia 1 września 1939 r.:

  • POCZĄTEK II WOJNY ŚWIATOWEJ: WIELUŃ 4:40; źródło: www.youtube.com

oraz na dłuźszy o Wieluniu — mieście niepokonanym:

  • WIELUŃ - MIASTO NIEPOKONANE; źródło: www.youtube.com

Popatrzmy też na film o KL Dachau (po niemiecku):

  • KZ DACHAU; źródło: www.youtube.com

Posłuchajmy również słów Jana Pawła II z homilii beatyfikacyjnej:

  • 13 CZERWCA 1999 - HOMILIA JANA PAWŁA II; Msza św. beatyfikacyjna, Warszawa; źródło: www.youtube.com

Pochylmy się nad homilią Ojca św. Jana Pawła II wygłoszoną 13.vi.1987 r. w Częstochowie:

a także nad słowami Ojca św. Jana Pawła II13.vi.1999 r. w Warszawie:

Popatrzmy na mapę życia błogosławionego:

  • GoogleMap

Opracowanie oparto na następujących źródłach:

polskich:

norweskich:

włoskich:

innych:

  • Polscy święci i błogosławieni”, ks. Jerzy Misiurek, wyd. Święty Paweł, 2009